|
|
|
|
|
|
 

 
 MEVZUAT

» ATIKLARIN DÜZENLİ DEPOLANMASINA DAİR YÖNETMELİK  

26 Mart 2010 CUMA 

Resmî Gazete

Sayı : 27533

YÖNETMELÄ°K

Çevre ve Orman BakanlıÄından:

ATIKLARIN DÜZENLÄ° DEPOLANMASINA DAÄ°R YÖNETMELÄ°K

 

BÄ°RÄ°NCÄ° BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

             Amaç

             MADDE 1 – (1) Bu YönetmeliÄin amacı; atıkların düzenli depolama yöntemi ile bertarafı sürecinde;

             a) OluÅabilecek sızıntı sularının ve depo gazlarının toprak, hava, yeraltı suları ve yüzeysel suların üzerindeki olumsuz etkilerinin asgari düzeye indirilerek çevre kirliliÄinin önlenmesine,

             b) Atıkların türüne göre uygun depo tabanı teknik tasarımlarının yapılması ve düzenli depolama tesislerinin inÅa edilmesine,

             c) Düzenli depolama tesislerine atık kabulü iÅlemlerine,

             ç) Düzenli depolama tesislerinin iÅletilmesi, kapatılması ile kapatma sonrası kontrol ve bakım süreçlerine,

             d) Ä°Åletme, kapatma ve kapatma sonrası bakım süreçlerinde sera etkisi de dâhil olmak üzere çevre ve insan saÄlıÄı açısından risk teÅkil edebilecek olumsuzlukların önlenmesine,

             e) Mevcut düzenli depolama tesislerinin ıslahı, kapatılması ve kapatma sonrası bakım süreçlerine

             iliÅkin teknik ve idari hususlar ile uyulması gereken genel kuralları belirlemektir.

             Kapsam

             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, düzenli depolama tesislerine iliÅkin teknik esaslar ile atıkların düzenli depolama tesislerine kabulü ve atıkların düzenli depolanmasına iliÅkin usul ve esaslar ile alınacak önlemleri, yapılacak denetimleri ve tabi olunacak sorumlulukları kapsar.

             (2) Ancak;

             a) 31/5/2005 tarihli ve 25831 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Toprak KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinin  üçüncü bölümünde yer alan ham çamur, stabilize arıtma çamuru ve kompostun gübreleme veya toprak iyileÅtirme amacıyla topraÄa uygulanmasında,

             b) Ä°nert atıkların alan ıslahı, restorasyon veya dolgu amaçlı ve düzenli depolama tesislerinde inÅaat amaçlı kullanımında,

             c) Su kanalları açılırken çıkarılan tehlikesiz dip çamuru ile yatak ve alt katman topraÄı da dâhil olmak üzere yüzeysel sulardaki tehlikesiz nitelikli çamurların, çıkarıldıÄı yere doldurulmasında,

             ç) Sadece hizmet verdiÄi adanın atıklarının kabul edilmesi ve bu tesiste depolanan atıkların türlerini ve miktarlarını gösteren kayıtların tutularak bu kayıtların BakanlıÄa yıllık olarak sunulması kaydı ile, adalarda bulunan ve sadece bulunduÄu adada oluÅan tehlikesiz ve inert atıkların bertarafı amacıyla kullanılan tek düzenli depolama tesisi olma özelliÄine sahip, toplam kapasitesi 15000 tonu aÅmayan veya depolanan atık miktarı 1000 ton/yıl’ı aÅmayan düzenli depolama tesislerinde,

             d) Sadece hizmet verdiÄi izole yerleÅim yerinin atıklarının kabul edilmesi ve bu tesiste depolanan atıkların türlerini ve miktarlarını gösteren kayıtların tutularak bu kayıtların BakanlıÄa yıllık olarak sunulması kaydı ile, izole yerleÅimlerde bulunan ve sadece bu yerleÅimlerde oluÅan tehlikesiz ve inert atıkların bertarafı amacıyla kullanılan düzenli depolama tesislerinde,

             e) Yeraltı depolama sahalarında,

             f) TaÅ ocaÄı faaliyetleri ile mineral kaynakların aranması, çıkarılması ve iÅlenmesi sonucu oluÅan inert atıkların depolanmasında

             5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄine aykırı olmamak kaydı ile bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

             (3) 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununda yer alan atıkların düzenli depolanmasına iliÅkin hükümler saklıdır.

             Dayanak

             MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman BakanlıÄı TeÅkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıÅtır.

             Tanımlar

             MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

             a) Alarm seviyesi: Menbada depolama baÅlamadan önceki yeraltı suyu kalitesi ile mansapta depolama devam ederken yeraltı suyu kalitesi arasındaki farkı,

             b) Atık: Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin  4 üncü maddesinde tanımlanan tüm madde veya malzemeyi,

             c) Bakanlık: Çevre ve Orman BakanlıÄını,

             ç) Belediye atıÄı: Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin Ek–IV’ün yirminci bölümünde tehlikesiz olarak sınıflandırılan ve evlerden kaynaklanan ya da içerik veya yapısal olarak benzer olan atıkları,

             d) Biyobozunur atık: Oksijensiz veya oksijenli ortamda bozunmaya uÄrayabilen gıda, bahçe atıkları, kâÄıt ve karton gibi atıkları,

             e) Depo gazı: Depolanan atıklardan oluÅan gazı,

             f) Düzenli depolama tesisi (DDT): Atıkların oluÅtuÄu tesis içinde geri kazanım, ön iÅlem veya bertarafa gönderilmek üzere geçici depolandıÄı birimler, atıÄın geri kazanım veya ön iÅleme tabi tutulmak amacıyla üç yıldan daha kısa süreli ara depolandıÄı tesisler ile atıÄın bertaraf iÅlemine tabi tutulmak üzere bir yılı geçmeyecek Åekilde ara depolandıÄı tesisler hariç olmak üzere atıkların yeraltı veya yer üstünde belirli teknik standartlara göre bertaraf edildiÄi sahaları,

             g) Eluat: Laboratuvarda özütleme testiyle elde edilen çözeltiyi,

             Ä) Hücre: Farklı tür atıkların aynı lotta depolanmasının uygun olduÄu durumlarda, lot içinde atıkların birbiriyle temasını engelleyecek önlemlerin alındıÄı birimleri,

             h) Ä°l çevre ve orman müdürlüÄü: Düzenli depolama tesisinin bulunduÄu yerin il çevre ve orman müdürlüÄü veya müdürlükleri,

             ı) Ä°nert atık: Fiziksel, kimyasal veya biyolojik olarak önemli derecede herhangi bir deÄiÅime uÄramayan, çözünmeyen, yanmayan, fiziksel veya kimyasal olarak reaksiyona girmeyen, biyolojik bozunmaya uÄramayan veya temas ettiÄi maddeleri çevreye veya insan hayatına zarar verecek Åekilde etkilemeyen ve toplam sızıntı kabiliyeti ve ekotoksisitesi önemsiz miktarda olan, özellikle yüzeysel su ve yeraltı suyu kirliliÄi tehlikesi yaratmayan atıkları,

             i) Ä°Åletmeci: Düzenli depolama tesisinin hazırlanmasından kapatılması sonrası bakım sürecine kadar deÄiÅebilen, tesisten sorumlu belediye, gerçek ya da tüzel kiÅiyi,

             j) Ä°zole yerleÅim: Nüfusu 500’den fazla olmayan ve kilometrekarede en fazla beÅ kiÅinin yaÅadıÄı yerleÅim birimlerini, kilometrekarede en az 250 kiÅi yaÅayan ve en yakın yerleÅim birimine ulaÅım mesafesi en az 50 km olan veya yılın önemli bir bölümünde hava Åartları nedeniyle karayolu ile ulaÅımı zor olan yerleÅim birimlerini,

             k) Kanun: Çevre Kanununu,

             l) Lisans: Düzenli depolama tesislerine 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında YönetmeliÄe göre verilen çevre lisansını,

             m) Lot: Düzenli depolama tesisinin etkin kullanılması amacıyla nihai dolum hacmi belirli, altyapısı bu Yönetmelik hükümlerine göre inÅa edilmiÅ olan düzenli depolama tesisi bölümlerini,

             n) Ön iÅlem: Ayırma iÅlemi dâhil olmak üzere atıkların hacmini veya tehlikelilik özelliklerini azaltmak, yönetimini kolaylaÅtırmak veya geri kazanımını artırmak amacıyla atıÄa uygulanan fiziksel, ısıl, kimyasal veya biyolojik iÅlemlerden bir veya birkaçını,

             o) Özütleme: Toprak, kirlenmiÅ toprak, çamur, çökelti, kompost, atık veya inÅaat malzemeleri gibi katı maddeler içindeki bileÅenlerin fiziksel, kimyasal veya biyolojik iÅlemlerle su fazına geçirilmesini,

             ö) Sahip: AtıÄın üreticisini veya atıÄı fiilen elinde bulunduran gerçek veya tüzel kiÅiyi,

             p) Sıvı atık: Atıksular dâhil ancak arıtma çamuru hariç olmak üzere, akıÅkan özellik gösteren atıkları,

             r) Sızıntı suyu: Depolanan atıklardan süzülen ve depolama sahasından kaynaklanan sıvıyı,

             s) Tehlikeli atık:  14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 4 üncü maddesinde tanımlanan atıkları,

             Å) Tehlikesiz atık: Tehlikeli atık tanımına girmeyen atıkları,

             t) Tesis sahibi: Aynı zamanda tesisin iÅletmecisi de olabilen, düzenli depolama tesisinin mülkiyetine sahip gerçek veya tüzel kiÅiyi,

             u) Yeraltı depolama: Tuz veya potasyum madenleri gibi derin jeolojik boÅluklarda atıkların kalıcı olarak depolanmasını

             ifade eder.

Ä°KÄ°NCÄ° BÖLÜM

Düzenli Depolama Tesisleriyle Ä°lgili Genel Hükümler

             Düzenli depolama tesislerinin sınıflandırılması

             MADDE 5 – (1) Düzenli depolama tesisleri aÅaÄıdaki Åekilde sınıflandırılır:

             a) I. sınıf düzenli depolama tesisi: Tehlikeli atıkların depolanması için gereken altyapıya sahip tesis.

             b) II. sınıf düzenli depolama tesisi: Belediye atıkları ile tehlikesiz atıkların depolanması için gereken altyapıya sahip tesis.

             c) III. sınıf düzenli depolama tesisi: Ä°nert atıkların depolanması için gereken altyapıya sahip tesis.

             Düzenli depolama tesislerinde genel olarak alınacak önlemler

             MADDE 6 – (1)  Depolama tesisinden kaynaklanabilecek olumsuz etkileri asgari düzeye indirmek için tesis;

             a) Koku ve tozların çevreye yayılmasını,

             b) Rüzgârın etkisiyle kâÄıt, naylon torba ve ince plastik gibi atıkların yayılmasını,

             c) Gürültü ve trafik yoÄunluÄunu,

             ç) KuÅlar, haÅerat, böcek ve diÄer hayvanların alanda üremesi ve alandaki patojenleri çevreye taÅımasını,

             d) Havada depo gazından kaynaklanan tabakalaÅma ve aerosollerin oluÅumunu,

             e) Yangın ihtimalini

             azaltacak ve tesis çevresine etkilerini önleyecek biçimde donatılır.

             (2) Ä°Åletme aÅamasında depolama tesisine kabul edilen atıklar, sahanın yapısal saÄlamlıÄını bozmayacak, iç ve dıŠÅevlerde kayma ve yıkılmalara neden olmayacak güvenlik düzeyinde depolanır. Zemin stabilitesinin geçirimsizlik tabakasına zarar vermeyecek nitelikte olması saÄlanır.

             (3) Atıkların depolama çalıÅmaları sırasında, Åev stabilitesini ve araçlarla makinelerin kolayca manevra yapabilmelerini saÄlamak için lot Åev eÄimi ve atık hücresinin Åev eÄimi azami 1/3 olacak Åekilde yapılır. AtıÄı getiren araçların geçiÅleri drenaj sistemine zarar vermeyecek Åekilde planlanır.

             (4) Depolama tesisi, izinsiz giriÅleri engelleyecek Åekilde çevre çiti ve giriÅ kapısı ile donatılarak emniyet altına alınır. Tesiste izinsiz atık boÅaltımını engelleyecek kontrol mekanizması oluÅturulur.

             Düzenli depolama tesislerinde toprak ve suların korunması için su kontrolü ve sızıntı suyu yönetimi

             MADDE 7 – (1) Düzenli depolama tesisinin yer seçimi ve tasarımı, topraÄın, yüzeysel suların ve yeraltı sularının kirlenmesini önleyecek Åekilde yapılır ve 16 ncı maddede belirtilen hususlar uygulanır. Kapatma sonrası aÅamada bu korumanın saÄlanması için ise 17 nci maddede belirtilen yapı teÅkil edilir.

             (2) I. sınıf ve II. sınıf düzenli depolama tesisleri için sahanın özellikleri ve meteorolojik Åartlar dikkate alınarak;

             a) Depolama sahasına yaÄıÅtan kaynaklanan yüzeysel suların girmesini engellemek,

             b) Sızıntı suyu toplama sistemine yaÄıŠsuyu girmesini asgari düzeye indirmek,

             c) Yüzeysel suların ve/veya yeraltı sularının depolanmıŠatıÄa temasını engellemek,

             ç) KirlenmiÅ suları ve sızıntı suyunu toplamak,

             d) Depolama sahasında toplanmıŠkirlenmiÅ suları ve sızıntı suyunu 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su KirliliÄi Kontrolü YönetmeliÄi doÄrultusunda deÅarj standartlarına uygun hâle getirmek için arıtmak

             amacıyla önlemler alınır.

             (3) Belediye atıklarının depolandıÄı düzenli depolama tesislerinde, Bakanlık tarafından herbir düzenli depolama tesisi bazında tesisin kurulacaÄı bölgenin iklim koÅulları ve meteorolojik özellikleri dikkate alınarak sızıntı suyunun yönetiminde aÅaÄıdaki uygulamalar için izin verilebilir:

             a) Sızıntı suyu, drenaj sistemi ile dengeleme havuzlarında toplanarak Bakanlıkça belirlenecek süre için depolama sahasına geri devir ettirilir.

             b) Düzenli depolama sahasının iÅletilmesi sırasında ölçüm, gözlem veya modelleme yoluyla belirlenen miktarı dikkate alınarak gerekliliÄi ortaya çıktıÄında sızıntı suyu, Su KirliliÄi Kontrolü YönetmeliÄi doÄrultusunda deÅarj standartlarına uygun hâle getirmek için arıtılır.

             (4) Sahada sel, taÅkın gibi yaÄıŠsularından ve yüzeysel sulardan kaynaklı olumsuzlukları engelleyecek önlemlerin alınması kaydıyla III. sınıf düzenli depolama tesisleri için bu madde hükümleri uygulanmaz. Ancak Bakanlıkça gerekli görülmesi halinde bu tesislerde, yeraltı suyunun kontrolü ve izlenmesi için gerekli tedbirler alınır ve bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sistemler kurulur.

             Düzenli depolama tesislerinde depo gazı yönetimi

             MADDE 8 – (1) Depolama tesisinde oluÅan gazların birikmesini ve toplanmasını kontrol altına almak amacıyla 17 nci maddede belirtilen önlemler alınır. Depolama tesisindeki gazların toplanması, iÅlenmesi ve kullanılması iÅlemleri çevre ve insan saÄlıÄına zarar vermeyecek Åekilde yapılır.

             (2) Biyobozunur atıkları kabul eden tüm düzenli depolama tesislerinde gazlar toplanıp doÄrudan veya iÅlenerek enerji üretiminde kullanılır. Elde edilen depo gazının, enerji üretiminde kullanılmasının ekonomik olmaması halinde depo gazı meÅalelerde yakılır.

             Düzenli depolama tesislerine kabul edilmeyecek atıklar ve atık iÅleme

             MADDE 9 – (1) Düzenli depolama tesislerinde bertaraf edilecek biyobozunur atık miktarının azaltılması esastır. Bakanlık bu hususla ilgili gerekli önlemleri alır.

             (2) AÅaÄıdaki atıklar düzenli depolama tesislerine kabul edilmez:

             a) Sıvı atıklar,

             b) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK–III A’sında tanımlanan; patlayıcı, aÅındırıcı, oksitleyici, yüksek tutuÅma ve yanma özelliÄi gösteren atıklar,

             c) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK–III A’sında H 9 enfeksiyon yapıcı olarak tanımlanan, herhangi bir ön iÅleme tabi tutulmamıŠtıp ve veterinerlik kuruluÅlarından kaynaklanan tıbbi atıklar,

             ç) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK–III A’sında sıralanan özelliklerden herhangi birini gösteren, insan veya çevre üzerindeki etkileri bilinmeyen, araÅtırma ve geliÅtirme ya da eÄitim faaliyetlerinden kaynaklanan tanımlanmamıŠveya yeni kimyasal maddeler,

             d) 25/11/2006 tarihli ve 26357 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ömrünü TamamlamıŠLastiklerin Kontrolü YönetmeliÄi kapsamında yer alan kullanılmıŠlastikleri,

             e) Ek–2’de verilen atık kabul kriterlerini saÄlamayan diÄer atıklar.

             (3) Atık kabul kriterlerini saÄlamak üzere atıklar seyreltilmez veya karıÅtırılmaz.

             Sınıflarına göre düzenli depolama tesislerine kabul edilecek atıklar

             MADDE 10 – (1) Bu YönetmeliÄin hedefleri doÄrultusunda iÅlenmeleri sonucu pratik bir fayda saÄlanmayan atıklar ile teknik olarak iÅlenmeleri ve deÄerlendirilmeleri mümkün olmayan inert atıklar hariç olmak üzere atıklar, ön iÅleme tabi tutulmadan düzenli depolama tesislerine kabul edilmez.

             (2) Düzenli depolama tesislerine atık kabulünde, atıÄın hangi sınıf depolama tesisinde bertaraf edileceÄinin belirlenmesi amacıyla Ek–1’de listelenen kriterler, numune alma ve analiz yöntemleri kullanılır.

             (3) I. sınıf düzenli depolama tesislerine sadece Ek–2’de I. sınıf düzenli depolama tesisleri için verilen kriterlere uyan tehlikeli atıklar kabul edilir.

             (4) II. sınıf düzenli depolama tesislerinde aÅaÄıdaki atıklar depolanır:

             a) Belediye atıÄı,

             b) Ek–2’de II. sınıf düzenli depolama tesisleri için verilen kriterlere uyan deÄiÅik kaynaklı tehlikesiz atıklar,

             c) (b) bendinde belirtilen tehlikesiz atıklarla aynı özütleme özellikleri ve davranıÅları gösteren ve Ek–2’de II. sınıf düzenli depolama tesisleri için verilen kriterlere uyan, katılaÅtırılmıŠveya camlaÅtırılmıŠatıklar gibi reaktif olmayan ve kararlı tehlikeli atıklar,

             ç) (c) bendinde belirtilen reaktif olmayan ve kararlı tehlikeli atıklar, ayrı bir lotta veya hücrede diÄer atıklar ile karıÅmayacak Åekilde depolanır.

             (5) III. sınıf düzenli depolama tesislerinde sadece inert atıklar depolanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Lisans

             Lisans baÅvurusu

             MADDE 11 – (1) Düzenli depolama tesisleri için tesisin bulunduÄu belediyeden usulüne göre alınmıŠizin veya ruhsat üzerine Bakanlıktan lisans alınması zorunludur. Bu amaçla;

             a) Düzenli depolama tesisi kurmak isteyen gerçek ve tüzel kiÅiler, öncelikle kuracakları tesisin bu Yönetmelik ve diÄer hukuki ve teknik düzenlemelerde istenen Åartları yerine getirebileceÄini gösterir, mali fizibiliteyi de içeren ve Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 8 inci maddesinde belirtilen atık yönetim planıyla uyumlu olduÄunu gösterir raporu, BakanlıÄa sunmakla ve uygun görüÅ almakla yükümlüdür.

             b) Çevresel etki deÄerlendirmesi süreci olumlu olarak tamamlanan ve uygulama projesi Bakanlıkça onaylanan tesisin inÅaatı, uygulama projesi ve teknik Åartnamesine uygun olarak BakanlıÄın belirlediÄi usulde denetlenerek tamamlanır.

             c) Ä°nÅaat süresince BakanlıÄa sunulacak denetleme raporları ve iÅletme planı Bakanlıkça onaylanan tesis, Düzenli Depolama Tesisi Proje Onay Belgesi ile BakanlıÄa Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre geçici faaliyet belgesi için müracaat eder. Geçici faaliyet izni süresi içerisinde BakanlıÄa sunulacak izleme raporları ve kapatma planı ile lisans müracaatı deÄerlendirilir.

             Düzenli depolama tesislerine lisans verilmesi

             MADDE 12 – (1) Belediyece ruhsatı verilmiÅ olan tesisin geçici faaliyet izni süresi içerisinde izleme raporlarının deÄerlendirilip uygunluÄunun belirlenmesi hâlinde Bakanlıkça lisans verilir. Lisansın süresi, yenilenmesi, devri, askıya alınması ve iptali iÅlemleri Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yürütülür.

             Ä°Åletme koÅulları

             MADDE 13 – (1) Lisans almak için aÅaÄıdaki iÅletme koÅullarının saÄlanması gerekir:

             a) Düzenli depolama tesisinin iÅletilmesinde çalıÅacak teknisyen, tekniker ya da mühendis olan saha görevlileri, Bakanlıkça verilecek saha yönetim ve iÅletme sertifikasına sahip olmak zorundadır. Düzenli depolama tesisi iÅletmecilerinin ve personelinin periyodik olarak meslek içi eÄitimi iÅletmeci tarafından saÄlanır.

             b) Ä°Åletmeci, tesiste kazaları önlemek ve olası kazaların etkilerini azaltmak için gereken önlemleri almakla yükümlüdür.

             c) Ä°Åletmeci, tesiste bu YönetmeliÄin beÅinci bölümünde açıklanan iÅletme koÅulları ile altıncı bölümde açıklanan izleme ve kontrol iÅlemlerine iliÅkin sistemi oluÅturmakla yükümlüdür.

             ç) I. Sınıf düzenli depolama tesisinin sahibi veya iÅletmecisi, bertaraf iÅlemleri baÅlamadan önce bu Yönetmelik hükümlerini karÅılayacak Åekilde tesisin inÅası, iÅletmesi, kapatılması ve kapatma sonrası bakımı sırasında olası herhangi bir kazanın üçüncü Åahıslara verebilecekleri zararlara karÅı mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdür.

             (2) Lisans almıŠolan düzenli depolama tesisi iÅletmecileri tesisin iÅletme koÅulları, izleme ve kontrol planına uygun olarak yapılan tesisle ilgili ölçüm ve analiz sonuçları ile ilgili mevzuata uygun olarak iÅletildiÄine iliÅkin bilgi ve belgeleri içeren raporları bir yılı aÅmayacak Åekilde lisans belgesinde belirlenen periyotlarda BakanlıÄa raporlamakla yükümlüdür.

             (3) Belediye atıklarının düzenli depolandıÄı tesisler için ikinci fıkrada belirtilen raporlama, tesisin bulunduÄu belediyeye de belirlenen periyotlarda yapılır.

             Lisans belgesi içeriÄi

             MADDE 14 – (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 9 uncu maddesi gereÄince düzenli depolama tesislerine verilecek lisans belgesinin ekinde aÅaÄıdaki bilgiler yer alır:

             a) Düzenli depolama tesisinde depolanmasına izin verilen atıkların Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK IV’ünde verilen atık kodlarına göre listesi,

             b) Düzenli depolama tesisinin lot sayısı, yüzey alanı, her bir lotta depolanması öngörülen yaklaÅık atık miktarı ile tesiste depolanacak yaklaÅık toplam atık miktarı,

             c) Atık depolama tesisi hazırlık Åartları, atık depolama iÅlemleri, kontrol ve izleme Åartları, izleme koÅullarını içerecek Åekilde kapatma ve kapatma sonrası bakım iÅlemleri ile ilgili Åartlar,

             ç) Depolanan atıkların türleri, miktarları, kaynakları; kontrol ve izleme Åartlarına istinaden yapılan iÅlemleri ve iÅletme hakkındaki bilgilerin BakanlıÄa raporlanması için bir yılı aÅmayacak Åekilde belirlenen raporlama periyodu.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Düzenli Depolama Tesislerinin Ä°nÅaatı

             Yer seçimi

             MADDE 15 – (1) Düzenli depolama tesis sınırlarının yerleÅim birimlerine uzaklıÄı I. sınıf düzenli depolama tesisleri için en az bir kilometre, II. sınıf ve III. sınıf düzenli depolama tesisleri için ise en az iki yüz elli metre olmak zorundadır.

             (2) Ayrıca, düzenli depolama tesisinin yer seçiminde;

             a) Düzenli depolama tesisinin hava ulaÅım güvenliÄini etkileyip etkilemediÄi,

             b) Orman alanları, aÄaçlandırma alanları, yaban hayatı ve bitki örtüsünün korunması gibi özel amaçlarla koruma altına alınmıŠalanlara uzaklıÄı,

             c) Bölgede bulunan yeraltı ve yüzeysel su kaynakları ve koruma havzalarının durumu, yeraltı su seviyesi ve yeraltı suyu akıŠyönleri,

             ç) Sahanın topografik, jeolojik, jeomorfolojik, jeoteknik ve hidrojeolojik durumu,

             d) TaÅkın, heyelan, çıÄ, erozyon ve yüksek deprem riski,

             e) Hâkim rüzgâr yönü ve yaÄıŠdurumu,

             f) DoÄal veya kültürel miras durumu

             dikkate alınır.

             (3) Sahada akaryakıt, gaz ve içme-kullanma suyu naklinde kullanılan boru hatları, yüksek gerilim hatları bulunmaz.

             (4) Çevresel etki deÄerlendirmesi sürecinin tamamlanmasını müteakip seçilen alan, ilgili planlara iÅlenir.

             Depo tabanının teÅkili

             MADDE 16 – (1) Düzenli depolama tesisinin tabanı ve yan yüzeylerinde, sızıntı suyunun yeraltı suyuna karıÅmasını önleyecek Åekilde bir geçirimsizlik tabakası teÅkil edilir. Bunun için kil veya eÅdeÄeri malzemeden oluÅturulmuÅ geçirimsizlik tabakası serilir. Geçirimsizlik tabakasının fiziksel, kimyasal, mekanik ve hidrolik özellikleri depolama tesisinin toprak ve yeraltı suları için oluÅturacaÄı potansiyel riskleri önleyecek nitelikte olmak zorundadır. Geçirimsizlik malzemeleri teknik özellik bakımından Türk Standartları Enstitüsü standartlarına uygun olmalıdır.

             (2) Düzenli depolama tesisi sınıflarına göre depo tabanının asgari aÅaÄıda belirtilen geçirgenlik ve kalınlık özelliklerine sahip olması gerekir:

             a) I. sınıf düzenli depolama tesisi: K ≤  1,0 x 10-9 m/sn; kalınlık  ≥ 5 m veya eÅdeÄeri,

             b) II. sınıf düzenli depolama tesisi: K ≤ 1,0 x 10-9 m/sn; kalınlık  ≥ 1 m veya eÅdeÄeri,

             c) III. sınıf düzenli depolama tesisi: K ≤  1,0 x 10-7 m/sn; kalınlık ≥ 1 m veya eÅdeÄeri.

             (3) Jeolojik geçirimsizlik tabakasının ikinci fıkrada verilen koÅulları doÄal olarak saÄlayamaması halinde; bu tabaka yapay olarak oluÅturulur ve jeomembran kullanılarak güçlendirilir. Geçirimsiz mineral malzeme ile yapay olarak oluÅturulacak geçirimsizlik tabakasının toplam kalınlıÄı 0,5 metreden az olamaz.

             (4) Sızıntı sularının toprak ve yeraltı suları için oluÅturacaÄı potansiyel risklerin engellenmesi için düzenli depolama tesislerinde doÄal geçirimsizlik tabakasına ilave olarak aÅaÄıda verilen teknik özelliklerde sızıntı suyu toplama ve drenaj sistemi inÅa edilir:

             a) I. sınıf ve II. sınıf düzenli depolama tesislerinde jeolojik geçirimsizlik tabakası yapay geçirimsizlik malzemesi ile oluÅturulur. Yapay geçirimsizlik malzemelerinin yeterli teknik özelliklere haiz olduÄunun ve Ek–3’te yer alan standartlara veya bunun mümkün olmaması halinde uluslararası standartlara uygunluÄu belgelenir ve BakanlıÄa bildirilir.

             b) Yapay geçirimsizlik tabakasının korunması amacıyla koruyucu örtü malzemesi kullanılır.

             c) I. sınıf ve II. sınıf düzenli depolama tesislerinde yapay geçirimsizlik kaplaması üzerine asgari 0,5 metre kalınlıÄa ve en az K ≥ 1,0 x 10-4 m/s geçirgenliÄe sahip drenaj tabakası uygulanır.

             ç) Drenaj katmanının içinde drenaj boruları bulunur. Boru çapı, yapılacak kontrol ve temizlemelere imkân verebilecek geniÅlikte olur. Depo tabanında sızıntı suyuna dayanıklı bir malzemeden imal edilmiÅ yeterli sayıda drenaj borusu, ana toplayıcılar ve bacalar bulunur. Sızıntı suyu toplama ve drenaj sistemi sızıntı suyu toplama havuzu ile son bulur. Sızıntı suyu toplama havuzu tesisin kurulacaÄı yerin meteorolojik koÅulları ve depolanacak atıkların su içeriÄi göz önünde bulundurularak herhangi bir olumsuzluÄa mahal vermeyecek Åekilde tasarlanır ve inÅa edilir.

             d) Depo tabanının boyuna eÄimi % 3'den az olamaz.

             (5) III. sınıf düzenli depolama tesislerinde, sahada sel, taÅkın gibi yaÄıŠsularından ve yüzeysel sulardan kaynaklı olumsuzlukları engelleyecek önlemlerin alınması kaydıyla bu maddenin dördüncü fıkrası uygulanmaz. Ancak Bakanlıkça gerekli görülmesi halinde bu tesislerde, yeraltı suyunun kontrolü ve izlenmesi için gerekli tedbirler alınır ve bu maddenin dördüncü fıkrasına uygun Åekilde sistem kurulur.

             Depo tesisi üst örtüsünün teÅkili

             MADDE 17 – (1) Atık depolama iÅlemi tamamen bittikten sonra depolama alanında üst örtü teÅkil edilmeden önce, alan normal kazı topraÄı örtüsü ile tesviye edilir. Kapatma iÅlemine baÅlamadan önce; atıkların veya yapının kayma ve çökme riskine karÅı depolanan atık kütlesinin yeterince oturduÄu tespit edilir.

             (2) Düzenli depolama tesisi sınıflarına göre, tesisin kurulduÄu bölgenin yaÄıŠözelliklerinden dolayı kapatma sonrası süreçte sızıntı suyunun oluÅumunun engellenmesi ve depoda oluÅacak gazların toplanması için depo üst örtüsü asgari aÅaÄıda verilen Åartları saÄlayacak Åekilde teÅkil edilir:

             a) Yalnızca gaz oluÅumu beklenen II. sınıf düzenli depolama tesislerinde; depo gazlarının oluÅturacaÄı potansiyel risklerin engellenmesi amacıyla gaz drenaj katmanı inÅa edilir.

             b) Yapay geçirimsizlik kaplamasının I. sınıf düzenli depolama tesislerinde uygulanması mecburidir.

             c) Mineral geçirimsizlik tabakası en az 25 cm kalınlıÄında iki tabaka halinde uygulanır. Drenaj tabakasının en az 50 cm kalınlıÄında olması ve en az K ≥ 1.0 x 10-4 m/s geçirgenliÄe sahip olması gerekir.

             ç) Üst örtü topraÄı daha sonradan bitkilerin yetiÅtirilmesini saÄlayabilecek Åekilde yetiÅtirilecek bitki türüne baÄlı olarak en az 50 cm kalınlıÄında olması gerekir.

             (3) III. sınıf düzenli depolama tesisleri için bu hükümler uygulanmamakla birlikte bu sahalarda atık depolama iÅlemi tamamen bittikten sonra sahanın üstünün kapatılması ve yeÅillendirilmesi zorunludur.

BEÅÄ°NCÄ° BÖLÜM

Düzenli Depolama Tesislerinin Ä°Åletilmesi ve Atık Kabul Kriterleri

             Atık kabul iÅlemlerinde uyulması gereken genel kurallar

             MADDE 18 – (1) Düzenli depolama tesislerine atık kabulünde atıÄa yönelik üç aÅamalı kontrol yapılır.

             (2) AtıÄın depolama tesisine kabulünden önce; tesise gönderilmesi planlanan atıÄın üretildiÄi kaynakta yapısını ve tüm özelliklerini gösteren bilgiler toplanarak atıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi zorunludur. Temel özelliklerin tanımlanması; yapılacak testlerin sıklıÄını belirler.

             (3) AtıÄın temel özelliklerinin Ek-2’de tüm depolama tesisi sınıfları için verilen atık kabul kriterlerini saÄladıÄı uygunluk testleri ile belirlenir ve sınır deÄerleri saÄlayan uygun depolama tesisine atık kabulünün yapılacaÄı iÅletmeci tarafından atık üreticisine bildirilir.

             (4) Tesise sevk edilen atıkların uygunluk ve temel nitelendirme testleri ile beyan edilen atıklar ile aynı olduÄunun teyidi için tesiste doÄrulama testleri yapılır.

             (5) Ä°Åletmeci, atıÄın yapısını ve temel özelliklerini gösteren bilgilerin kayıtlarını en az beÅ yıl boyunca saklamakla yükümlüdür.

             (6) Düzenli depolama tesisine atık getiren araçların Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 10 uncu maddesi gereÄince atıÄın türüne göre Bakanlıkça kayıt altına alındıÄı veya taÅıma lisansına sahip olduÄu tesis iÅletmecisi tarafından kontrol edilir. TaÅıma lisansı olmayan veya Bakanlıkça kayıt altına alınmamıŠaraçlar tesise kabul edilmez ve durum acilen il çevre ve orman müdürlüÄüne bildirilir.

             (7) Tehlikeli atıkların düzenli depolama tesisine kabulünde Tehlikeli Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 12 nci maddesinde belirtilen taÅıma formuna iliÅkin hükümler uygulanır.

             (8) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 11 inci maddesi gereÄince iÅletmeci depolanan atıÄın özellikleri ve miktarına iliÅkin kayıt tutmakla yükümlüdür. Kayıtlarda atıÄın kaynaÄı, miktarı, sevkiyat tarihi, taÅıyıcı bilgilerinin bulunması zorunludur. Ayrıca belediye atıklarının depolandıÄı tesislere atıÄı kabul edilen belediye veya mahalli idare birliÄine iliÅkin bilgilerin bulunması zorunludur.

             (9) I. Sınıf düzenli depolama tesislerinde tehlikeli atıklar asidik ve bazik özellikleri dikkate alınarak istenmeyen reaksiyonlara mahal vermeyecek Åekilde depolanır ve atıkların depolandıÄı nokta koordinatlarıyla tanımlanır.

             (10) Tesise verilen lisans belgesinde belirlenen raporlama periyotlarında sekizinci ve dokuzuncu fıkralarda açıklanan bilgi ve belgeler BakanlıÄa sunulur. Bakanlık, bu bilgileri istatistikî amaçlar için kullanma hakkına sahiptir.

             (11) Her atık sevkiyatının tamamlanmasını takiben iÅletmeci, tesise kabul edilen atıklar için yazılı bir alındı makbuzu düzenler.

             (12) Ä°Åletmeci, tesise kabul edilmeyen atıkları 24 saat içinde il çevre ve orman müdürlüÄüne bildirmekle yükümlüdür.

             (13) Ä°l çevre ve orman müdürlüÄü tesise kabul edilmeyen atıkların ilgili mevzuata uygun Åekilde yönetildiÄinin takibinden sorumludur.

             AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesine iliÅkin bilgi ve belgeler

             MADDE 19 – (1) AtıÄın sahibi atıÄın sevkiyatından önce aÅaÄıdaki bilgi ve belgeleri düzenli depolama tesis iÅletmecisine vermekle yükümlüdür:

             a) AtıÄın kaynaÄı,

             b) Hammadde ve ürün özelliklerini de içerecek Åekilde atıÄın üretim süreci hakkında bilgi,

             c) AtıÄın Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK-IV’ünde verilen kodu,

             ç) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK-IV’ünde (M) ile iÅaretli atıklar için aynı YönetmeliÄin EK-III’ünde belirtilen tehlikelilik özelliklerine iliÅkin bilgiler,

             d) AtıÄın bileÅimi ve özütleme özelliklerine iliÅkin veriler,

             e) AtıÄın kokusu, rengi, kıvamı, yoÄunluÄu, fiziksel özellikleri gibi görünümüne iliÅkin bilgiler,

             f) Ek-2’de tüm depolama tesisi sınıfları için verilen atık kabul kriterleri doÄrultusunda yapılan analizler,

             g) Uygunluk testinde bakılması gereken kritik parametreler,

             Ä) Uygunluk testi sonuçlarının iÅletmeci tarafından kontrolü için tespit edilen kolay ve kısa sürede sonuçlanan parametreler,

             h) AtıÄın bu YönetmeliÄin dokuzuncu maddesinin üçüncü bendinde belirtilen depolama sahalarına kabul edilmeyecek atıklar kapsamında olmadıÄına dair bilgi,

             ı) Yukarıdaki bilgiler doÄrultusunda atıÄa uygulanacak ön iÅlem; ön iÅlem yapılmaması durumunda gerekçeli açıklama,

             i) Uygunluk testlerinin kapsamı ve sıklıÄı ile atıÄın bertaraf edileceÄi depolama tesisi sınıfına iliÅkin üniversitelerin ilgili bölümlerinden ya da ilgili analizleri yapmak üzere 5/9/2008 tarihli ve 26988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Ölçüm ve Analiz Laboratuvarları Yeterlik YönetmeliÄi kapsamında Bakanlıkça yetki verilen laboratuvarlardan alınmıŠrapor.

             (2) AtıÄın sahibi, temel özellikler ile ilgili tüm bilgi ve belgelerin doÄruluÄundan sorumludur.

             (3) AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesinde Ek-1’de açıklanan test metotları ve iÅlemler uygulanır.

             AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesinde testlerin gerekli olmadıÄı durumlar

             MADDE 20 – (1) Temel özelliklerin tanımlanması ve nitelendirilmesinde;

             a) Ek-2’de III. sınıf depolama tesisine teste tabi tutulmaksızın kabul edilebilecek atıklar baÅlıÄı altında listelenen atıklar,

             b) 9 uncu maddeye uyulması kaydı ile belediye atıkları

             için test yapılması gerekmez.

             Uygunluk testi

             MADDE 21 – (1) Bir atıÄın temel özellikleri belirlendikten sonra, bu atıÄın hangi sınıf düzenli depolama tesisine kabul edileceÄi belirlenir. AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi için yapılan test sonuçlarının Ek-2’de belirtilen kabul kriterleri ile uygunluk gösterip göstermediÄinin belirlenmesi amacıyla uygunluk testi yapılır. Bu test, tesiste doÄrulama iÅleminde kullanılmak üzere atık tesise gelmeden önce iÅletmeci tarafından yapılır.

             (2) Ä°Åletmeci, yılda asgari bir kez olmak kaydı ile temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi için yapılan testler sonucunda belirlenen sıklık ve kapsam dâhilinde uygunluk testinin yürütülmesini saÄlar. Test sonuçlarına iliÅkin kayıtları, en az beÅ yıl boyunca muhafaza eder.

             (3) Uygunluk testi, en azından temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi için yapılan testlerden özütleme testini içerir. Bu amaçla, Ek-1’de belirtilen yöntemler kullanılır. Numuneler en az bir ay süreyle saklanır.

             (4) Uygunluk testinde test edilecek olan ilgili parametreler, temel özelliklerin belirlenmesi aÅamasında tespit edilir ve sadece bu parametreler kontrol edilir.

             (5) Gerekli olması durumunda depolama tesisinde alınacak ek önlemler, atık sahibi tarafından iÅletmeciye bildirilir.

             (6) Temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi testlerinin uygulanması gerekli olmayan atıklar için uygunluk testi yapılmaz.

             Tesiste doÄrulama

             MADDE 22 – (1) Depolama tesisine sevk edilen atıklar boÅaltma öncesinde ve sonrasında iÅletmeci tarafından gözle kontrol edilir. Tesis giriÅinde atıklara iliÅkin belgeler kontrol edilir.

             (2) AtıÄın depolama tesisine kabul edilmesi, ancak atıÄın beraberindeki belgelerde tanımlanmıŠolan temel özellikler ve uygunluk testlerinde belirtilen özellikleri taÅıması halinde mümkündür. Bu hususun kontrolü için temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi aÅamasında tespit edilen kolay ve kısa sürede sonuçlanan testler, iÅletmeci tarafından atık depolama tesisine kabul edilmeden önce yapılır.

             (3) Ä°Åletmeci tarafından her parti atıktan numune alınır. Alınan numuneler, atıÄın kabulünü takiben en az bir ay süreyle saklanır.

             (4) AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesi için yapılan testler ile uygunluk testlerinde belirtilen özellikleri taÅımadıÄının tespiti halinde atık tesise kabul edilmez ve bu durum iÅletmeci tarafından 24 saat içinde il çevre ve orman müdürlüÄüne bildirilir.

             (5) Ä°l çevre ve orman müdürlüÄü tesise kabul edilmeyen atıkların mevzuata uyumlu yönetildiÄinin takibinden sorumludur.

ALTINCI BÖLÜM

Ä°Åletme Sırasında ve Kapatma Sonrasında Kontrol ve Ä°zleme Süreci

             Kontrol ve izleme iÅlemlerine iliÅkin genel hükümler

             MADDE 23 – (1) Tesis iÅletmecisi;

             a) Atıkların depolama tesisi sınıfına göre Ek-2’de belirlenmiÅ olan kriterlere uygun Åekilde tesise kabul ve bertaraf edildiÄinin,

             b) Düzenli depolama tesisinin iÅletme planına uygun olarak çalıÅtırıldıÄının,

             c) Düzenli depolama tesisinde inÅa edilen depo gazı ve sızıntı suyu yönetim sisteminin iÅlevini tasarlandıÄı Åekilde yerine getirdiÄinin,

             ç) Düzenli depolama tesisine iliÅkin lisans Åartlarının tam olarak saÄlandıÄının

             kontrol edilmesi için gerekli izleme sistemlerini oluÅturmak ve uygulamakla yükümlüdür.

             (2) Ä°Åletmeci, sızıntı sularından ve yaÄıŠsularından dolayı tesiste olabilecek olumsuzlukları engellemek amacıyla gerekli önlemleri almak için meteorolojik verileri takip etmekle yükümlüdür. Bu amaçla, Ek-4’te listelenen veriler iÅletme ve kapatma sonrası süreçte verilen sıklıkta izlenir. Bu veriler sızıntı suyu oluÅumuna iliÅkin hesaplamalarda da kullanılır.

             (3) Ä°Åletmeci, iÅletme aÅamasında ve kapatma sonrasında, her yıl sahanın topografyası ve depo gövdesine iliÅkin durum tespiti yaptırır ve BakanlıÄa gönderir. Durum tespitinde; atıkların depolandıÄı yüzey alanı, hacim ve atıkların kompozisyonu, depolama metotları ve depolama süresi, kalan kapasite gibi iÅletme aÅamasında toplanıp saklanması gereken tüm bilgiler de kullanılır. Kapatma sonrasında depo gövdesindeki oturmalar belirlenir.

             Yeraltı sularının korunmasında uygulanacak kontrol ve izleme iÅlemleri

             MADDE 24 – (1) Depolanacak atıÄın yeraltı suyuna etkilerini belirlemek amacıyla ölçümler yeraltı suyunun menbasında en az bir noktada ve mansabında en az iki noktada yapılır. Depolama tesisi iÅletmeye girmeden önce gelecekteki alınacak numunelere referans deÄerler oluÅturması amacıyla en az üç noktada örnekleme yapılır. Numune alma noktaları çevresel etki deÄerlendirmesi sürecinde belirlenir.

             (2) Yeraltı suyu seviyesi her altı ayda bir ölçülür. Özel hidrojeolojik durumlar, daha sık aralıklarla ölçüm alınmasını gerektirebilir.

             (3) Yeraltı suyu kalitesinin izlenmesine iliÅkin numune alma, analiz sıklıÄı ve analizde bakılacak parametreler ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenir ve uygulanır. Sızıntı suyu kompozisyonuna baÄlı olarak gerekli görülmesi halinde Bakanlık tarafından ilave analiz istenir.

             (4) Tesis iÅletmeye alındıktan veya kapatıldıktan sonra yeraltı suyu kalitesinde önemli bir deÄiÅiklik görülebilir. Bu olumsuzluÄun giderilmesi veya tesisten kaynaklanmadıÄının tespit edilebilmesi için tesis faaliyete alınmadan önce ilk alarm seviyesi tespit edilir. Alarm seviyesinin aÅılıp aÅılmadıÄını kontrol etmek amacıyla yapılacak gözlemler, her kuyu için belirlenmiÅ kontrol kurallarını ve su seviyelerini gösteren bir çizelgeye iÅlenir. Çizelge, kapatma sonrası izleme süreci sona erinceye kadar saklanır.

             Sızıntı suyu ve gaz kontrolü için uygulanacak kontrol ve izleme iÅlemleri

             MADDE 25 – (1) Sızıntı suyundan ve mevcut olması halinde yüzeysel sulardan numune alma iÅlemleri temsil edici noktalarda yapılır. Ä°Åletme planında belirlenecek olan sızıntı suyunun depolama alanından çıkıŠnoktasından ISO 5667-1Numune Toplama Teknolojisi Genel Ä°lkelere göre numune alınır ve analiz yapılır. Numune alma sıklıÄı iÅletme planında belirlenir.

             (2) Numune alma sıklıkları, sızıntı suyu niteliÄi ve ölçülecek parametreler lisans belgesinde bulunmak zorundadır.

             (3) Yüzey suların izlenmesi biri menbada diÄeri mansapta olmak Åartıyla ve akıntı yönünü de dikkate alarak en az iki ayrı noktada yapılır. Yüzeysel suların kalitesinin izlenmesine iliÅkin numune alma, analiz sıklıÄı ve analizde bakılacak parametreler ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenir ve uygulanır.

             (4) Depo gazı ve sızıntı suyunun kontrolü ve izlenmesi için Ek-5’te listelenen analizler verilen sıklıkta yapılır.

             Ä°Åletme aÅamasında kontrol ve izleme süreci

             MADDE 26 – (1) Ä°Åletmeci, düzenli depolama tesisinin iÅletme aÅamasında; 23 üncü, 24 üncü ve 25 inci maddelerde belirtilen Åekilde bir kontrol ve izleme planı hazırlar ve yürütür.

             (2) Kontrol ve izleme iÅlemleri sırasında çevreyi olumsuz etkileyecek herhangi bir durumun tespiti halinde iÅletmeci bu durumu 24 saat içinde Ä°l Çevre ve Orman MüdürlüÄüne bildirmekle yükümlüdür. Ä°Åletmeci, olumsuz etkilerin giderilmesine yönelik önlemlere iliÅkin Bakanlıkça verilecek kararlara uymakla ve önlemlerden doÄacak masrafları karÅılamakla yükümlüdür.

             (3) Ä°Åletmeci,  kontrol ve izleme planı doÄrultusunda gerçekleÅtirilen faaliyetleri ve yapılan analizleri 13 üncü maddeye göre BakanlıÄa sunar.

             (4) Kontrol ve izlemede analitik iÅlemlerin ve/veya analizin kalite kontrolü, Çevre Ölçüm ve Analiz Laboratuarları Yeterlik YönetmeliÄi kapsamında Bakanlıkça yetki verilen laboratuarlar tarafından yapılır.

             Uzun dönem çevre emniyeti

             MADDE 27 – (1) I. sınıf ve II. sınıf düzenli depolama tesislerinin bulunduÄu alanlar, depo hizmet süresini doldurduktan sonra en az otuz yıl süre ile izlenir ve denetlenir. Lisans koÅullarında izleme süresi belirtilir.

             Kapatma ve kapatma sonrası bakım süreci

             MADDE 28 – (1) Düzenli depolama tesisinin tamamen ya da kısmen kapatılması; lisansta belirtilen koÅullar gerçekleÅtiÄinde veya iÅletmecinin talebi ve BakanlıÄın onayıyla veya BakanlıÄın gerekçeli kararıyla gerçekleÅtirilir.

             (2) Bakanlık tarafından tesiste nihai saha denetiminin yapılması ve iÅletmeci tarafından sunulan bütün raporların deÄerlendirilmesi sonucu iÅletmeciye kapatma için onay verilir. Bu durum hiçbir Åekilde iÅletmecinin lisansta belirtilen sorumluluklarını deÄiÅtirmez, tesis kapatma iÅlemleri tamamlanıncaya kadar bu Yönetmelik hükümlerinden iÅletmeci sorumludur.

             (3) Düzenli depolama tesisi tamamen kapatıldıktan sonra, lisansta belirtilen süre boyunca kapatma sonrası sahanın izlenmesi, bakımı ve kontrolünden tesis sahibi sorumludur.

             (4) Kapatma sonrası yapılan izleme ve kontrol iÅlemleri sırasında ortaya çıkabilecek olumsuz çevresel etkiler konusunda tesis sahibi BakanlıÄı bilgilendirir. Tesis sahibi BakanlıÄın belirttiÄi önlemleri almakla ve bundan doÄan maliyeti karÅılamakla sorumludur.

             (5) Lisansta belirtilen süre boyunca iÅletmeci 23 üncü, 24 üncü ve 25 inci  maddelerinde verilen koÅullara göre düzenli depolama tesisinde oluÅan gaz ve sızıntı suyunun analizinden ve saha çevresindeki yeraltı suyu rejiminin ve kalitesinin izlenmesinden sorumludur.

             Atıkların depolanması maliyeti

             MADDE 29 – (1) Atık depolama sahasının kurulması, iÅletilmesi, mali teminatlar, kapatma ve kapatma sonrası bakım maliyeti de dâhil olmak üzere atıkların depolanması için alınacak ücretler Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 13 üncü maddesi hükümlerine göre belirlenir.

YEDÄ°NCÄ° BÖLÜM

ÇeÅitli ve Son Hükümler

             Özel durumların göz önüne alınmasını gerektiren atıklar

             MADDE 30 – (1) Jips esaslı atıklar, II. sınıf atık depolama tesislerinde biyobozunur atıkların kabul edilmediÄi lotlar veya hücrelerde depolanabilir. Jips esaslı atıklarla birlikte depolanmak istenen atıkların Toplam Organik Karbon (TOK) ve ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) parametreleri bakımından Ek-2’de II. sınıf düzenli depolama tesisine kabul edilebilecek tehlikeli atıklar için verilen sınır deÄerleri saÄlaması zorunludur.

             (2) Asbest içeren inÅaat atıkları ve diÄer asbest atıkları; II. sınıf depolama tesislerinde; test edilmeksizin depolanabilirler. Asbest içeren inÅaat atıkları ve diÄer asbest atıklarını kabul edecek depolama tesislerinde;

             a) Atıkların, baÄlayıcı madde ile baÄlanan ya da plastik ile ambalajlanmıŠasbest lifleri de dâhil olmak üzere asbestten baÅka hiçbir tehlikeli madde içermemesi,

             b) Asbest içeren inÅaat atıklarının ve diÄer asbestli atıkların diÄer atıklardan ayrı bir hücrede depolanması ve bu hücrelerin kontrol altında tutulmaları,

             c) Asbest liflerinin daÄılıp tesise yayılmasını engellemek için; depolanan atıkların bulunduÄu hücrenin; yapılacak olan her sıkıÅtırma iÅleminden önce ve her gün uygun malzeme ile kapatılması,

             ç) Atıklar ambalajlı deÄilse düzenli olarak ıslatılması,

             d) Asbest liflerinin tesise yayılmasının engellenmesi amacıyla; depolama tesisinin ve lotların üzerinin en son üst örtü ile kapatılması,

             e) Depolama tesisinde veya lotlarda; asbest liflerinin etrafa yayılmasına sebep olacak sondaj ve benzeri hiçbir çalıÅma yapılmaması,

             f) Kapatma sonrasında; depolama tesisinin ve asbest liflerinin depolandıÄı hücrenin tam olarak yerini gösteren koordinatları da içeren bir plan hazırlanması,

             g) Depolama tesisinin kapatılmasından sonra arazinin olası kullanımında asbestin insanlarla temasını engellemek amacıyla gerekli önlemlerin alınması

             gerekir.

             Uygun olmayan döküm sahalarının ıslahı

             MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik yürürlüÄe girmeden önce ilgili mevzuatta belirtilen teknik kriterleri karÅılamayan döküm sahalarının ıslahına iliÅkin hususlar Bakanlıkça yapılacak düzenlemelerle belirlenir.

             Ä°dari yaptırımlar

             MADDE 32 – (1) Bu YönetmeliÄe aykırı davrananlar hakkında Çevre Kanununun ilgili maddeleri uygulanır.

             Yürürlükten kaldırılan hükümler

             MADDE 33 – (1) Bu YönetmeliÄin yürürlüÄe girmesiyle baÄlantılı olarak;

             a) 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 22, 23, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39 uncu maddeleri,

             b) 18/3/2004 tarihli ve 25406 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafriyat TopraÄı, Ä°nÅaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü YönetmeliÄinin 10, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42 nci maddeleri,

             c) 14/3/1991 tarihli ve 20814 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan  Katı Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 nci maddeleri,

             ç) 22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tıbbi Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43 üncü maddeleri

             yürürlükten kaldırılmıÅtır.

             Biyobozunur atık azaltımı

             GEÇÄ°CÄ° MADDE 1 – (1) Bu YönetmeliÄin yürürlüÄe girmesinden itibaren 5 yıl içerisinde depolanacak olan biyobozunur atık miktarı, 2005 yılında üretilen toplam biyobozunur atık miktarının aÄırlıkça %75’ ine, 8 yıl içinde % 50’ sine ve 15 yıl içinde ise %35’ine indirilir.

             (2) Bakanlık, düzenli depolama tesislerinde bertaraf edilecek biyobozunur atıkların azaltılması konusunda bu YönetmeliÄin yürürlüÄe giriÅ tarihinden itibaren azami iki yıl içinde ulusal strateji hazırlar.  Bu strateji, geri kazanım, kompostlaÅtırma, biyogaz üretimi veya enerji/madde geri kazanımı gibi yöntemler ile alınması gereken tedbirleri içerir.

             Mevcut düzenli depolama tesisleri

             GEÇÄ°CÄ° MADDE 2 – (1) Mevcut düzenli depolama tesisi iÅletmecileri bu YönetmeliÄin yürürlüÄe girmesini takip eden bir yıl içinde lisansa müracaat etmekle yükümlüdür. Bu doÄrultuda iÅletmeci lisansa müracaat etmeden en az 4 ay önce 16 ncı maddede yer alan zemin geçirimsizlik koÅulları hariç olmak üzere 13 üncü maddede yer alan hususlara iliÅkin düzeltici faaliyetleri içeren bir iyileÅtirme planı hazırlayarak BakanlıÄa sunmakla yükümlüdür.

             (2) Ä°yileÅtirme planı, Bakanlık tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre incelenir ve onaylanır. Planın yetersiz olduÄu ve onaylanmadıÄı ve tesiste iyileÅtirme yapılamayacaÄına kanaat getirilmesi durumda Altıncı Bölümde verilen kapatma ve kapatma sonrası bakım sürecine uygun olarak bu saha mümkün olan en kısa zaman içerisinde kapatılır.

             (3) Ä°yileÅtirme planı, Bakanlık tarafından onaylandıktan sonra üç yıl içinde tesis sahibi, bu Yönetmelik doÄrultusunda 16 ncı maddede belirtilen yer seçimi koÅulları hariç olmak üzere tüm önlemleri almakla sorumludur.

             Mevcut tesisler için atık kabulü

             GEÇÄ°CÄ° MADDE 3 – (1) Mevcut I. sınıf düzenli depolama tesislerinin iÅletmecileri bu Yönetmelik yürürlüÄe girdikten sonra bir yıl içinde bu YönetmeliÄin üçüncü ve beÅinci bölümünde verilen hükümler ile Ek-2’ye uymak zorundadır.

             (2) Mevcut II. sınıf düzenli depolama tesislerinin iÅletmecileri bu Yönetmelik yürürlüÄe girdikten sonra üç yıl içinde bu YönetmeliÄin üçüncü ve beÅinci bölümünde verilen hükümler ile Ek-2’ye uymak zorundadır.

             Arıtma çamurunun düzenli depolanması

             GEÇÄ°CÄ° MADDE 4 – (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin EK-IV’ünde tehlikesiz olarak sınıflandırılan arıtma çamurlarının, Ek-2’de verilen diÄer tüm parametreleri saÄlaması, aÄırlıkça en az %50 kuru madde ihtiva etmesi, ön iÅleme tabi tutularak kötü kokunun giderilmesi ve atıÄın kararlı hale getirilmesi kaydıyla II. Sınıf düzenli depolama alanına kabulünde 1/1/2015 tarihine kadar ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) limit deÄerine uygunluk aranmaz.

             Yürürlük

             MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik 1/4/2010 tarihinde yürürlüÄe girer.

             Yürütme

MADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ek-1

 

Testler ve Numune Alma Metodları

 

1- AtıÄın temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesinde yapılan Testler    

AtıÄın özütleme özellikleri de dâhil olmak üzere bu YönetmeliÄin ondokuzuncu maddesinde listelenen bilgilere iliÅkin deÄerlendirmelerin yapılabilmesi için atık bazı testlere tabi tutulur. Temel özelliklerin belirlenmesi için yapılan bu testlerin sonucuna göre atıÄın depolanacaÄı tesis sınıfı belirlenir. Ayrıca atık bileÅimi ve yapısının belirlenmesine iliÅkin gerekli olan diÄer testler atıÄın türüne baÄlı olarak tespit edilir ve uygulanır.

Test yapılması aÅamasında atıklar, düzenli olarak aynı proses sonucunda üretilen atıklar ve düzenli olarak üretilmeyen atıklar olmak üzere iki kategoride deÄerlendirilir ve buna göre test iÅlemleri yapılır.

Düzenli Olarak Aynı Proses Sonucunda Üretilen Atıklar

Atıklar;

- atıÄın üretildiÄi proses ve tesisler hakkında yeterli bilginin bulunduÄu, iÅleme giren ham maddelerin ve prosesin iyi tanımlandıÄı,

- atık sahibinin tesisinde özellikle hammadde veya proses deÄiÅikliÄi olduÄunda depolama tesisi iÅletmecisine bildirerek tüm gerekli bilgileri saÄladıÄı

 durumlarda “düzenli olarak aynı proses sonucunda üretilen ve karakteristikleri deÄiÅken olmayan atıklar” olarak kabul edilir.

AtıÄın farklı tesislerdeki aynı proseslerden kaynaklanması halinde “düzenli olarak aynı proses sonucunda üretilen ve karakteristikleri deÄiÅken olmayan atıklar” olarak kabul edilmesi için aynı karakteristiÄe sahip olması ve 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin Yönetmelik EK-IV’te sektör esaslı listelenen 6 haneli atık kodunda olduÄunun belirlenmesi gerekir. AtıÄın temel özellikleri belirlendikten sonra uygunluk testine gönderilir. Bu iÅlemler yapılırken; atıÄın üretildiÄi proseste hiç bir deÄiÅiklik olmaması gerekmektedir.

AtıÄın aynı tesisteki aynı prosesten kaynaklanması halinde atıÄın temel özelliklerine iliÅkin yapılan analiz sonuçlarında sadece çok küçük farklılıklar olma hali kabul edilebilir. AtıÄın temel özellikleri belirlendikten sonra uygunluk testine gönderilir. Ancak; bu iÅlemler yapılırken; atıÄın üretildiÄi tesisteki proseslerde hiç bir deÄiÅiklik olmaması gerekmektedir.

Düzenli Olarak Üretilmeyen Atıklar

Aynı tesiste ve aynı proses sonucunda üretilmemiÅ olan atıklar ve bileÅimi belirli olmayan atıklar “düzenli olarak üretilmeyen atıklar” olarak kabul edilir. Bu tür atıkların her partisi için münferiden olmak üzere temel özellikler tespit edilir. Bu aÅamada, temel özelliklerinin tanımlanması ve nitelendirilmesinde yer alan tüm aÅamalar yerine getirilir. Bu nedenle uygunluk testine gerek yoktur.

Transfer istasyonlarından kaynaklanan atıklar veya atık toplayıcılarından gelen karıÅık atıklar çok büyük deÄiÅkenlikler göstereceÄinden, bu tür atıklar “düzenli olarak üretilmeyen atıklar” kapsamı altında ele alınır. 

2 - Numune Alma Ve Test Metotları

Temel özelliklerin belirlenmesi için numune alınması, testlerin yapılması ve uygunluk testleri 5/9/2008 tarihli ve 26988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Ölçüm ve Analiz Laboratuvarları Yeterlik YönetmeliÄi kapsamında Bakanlıkça yetki verilen laboratuarlar tarafından yapılır. Laboratuarların, atık test ve analizlerinde kanıtlanmıŠtecrübeye ve etkili kalite kontrol sistemine sahip olması gerekir.

Numune alma

Atıklardan temel özelliklerin tanımlanması ve nitelendirilmesi testi, uygunluk testi ve tesiste doÄrulama testi için numune alınması amacıyla hâlihazırda CEN tarafından geliÅtirilmiÅ olan numune alma standardının 1. kısmına uygun bir numune alma planı yapılır.

Test metotları

Test metotları öncelikle Türk Standardına uygun olmak zorundadır. Türk Standardlarının bulunmaması durumunda öncelikle EN ve ISO yöntemleri referans olarak önerilir. Ancak uluslararası geçerliliÄe sahip tüm yöntemler kullanılabilecektir.

 

Atıkların Nitelendirilmesi Ä°le Ä°lgili Türk Standardları

Standard no

Standardın adı

TS EN 12457-4

Atıkların nitelendirilmesi - Katıdan özütleme analizi- granül katı atıkların ve çamurların katı özütlemesi için uygunluk deneyi - Bölüm 3 : Sıvı katı oranı 10 L/Kg olan ve parçacık boyutu 4 mm’den küçük, yüksek katı madde muhtevalı malzemeler için tek aÅamalı parti deneyi

TS EN 12506   

Atıkların nitelendirilmesi- Özütlerin analizi- pH, As, Ba, Cd, Cl-, Co, Cr, Cr(VI), Cu, Mo, Ni, NO2-, Pb, toplam S, SO42-, V ve Zn tayini

TS EN 12920

Atıkların nitelendirilmesi- Atıkların belirli Åartlar altında özütlenebilme özelliÄinin tayini

TS EN 13370

Atık nitelendirilmesi – Özüt analizi – Amonyum-, AOX, iletkenlik, Hg, fenol indeksi, TOK, kolayca açıÄa çıkabilen CN- , F- tayini

TS EN 13656

Atıkların nitelendirilmesi - Elementlerin, tayin için hidroflorik (HF) asit, nitrik asit (HNO3) ve hidroklorik asit (HCl) karıÅımı kullanılarak mikrodalga desteÄi ile parçalanması

TS EN 13657

Atıkların nitelendirilmesi – Elementlerin kral suyunda çözünebilir kısmının müteakip tayin için parçalanması

TS EN 13965-1   

Atıkların nitelendirilmesi- Terimler-Bölüm 1: Malzeme ile ilgili terimler ve tarifler

TS EN 13965-2   

Atıkların nitelendirilmesi- Terimler-Bölüm 2: Yönetim ile ilgili terimler ve tarifler

TS EN 14039

Atıkların nitelendirilmesi-C10-C40 aralıÄındaki hidrokarbon muhtevasının gaz kromatografisi ile tayini

TS EN 14346

Atıkların nitelendirilmesi - Kuru kalıntı veya su muhtevası tayini ile kurumadde miktarının hesaplanması

TS EN 14582

Atıkların nitelendirilmesi - Halojen ve kükürt muhtevasının tayini - Kapalı sistemlerde oksijen ile yakma ve tayin yöntemleri

TS EN 14735   

Atıkların nitelendirilmesi- Ekotoksisite deneyleri için atık numunelerinin hazırlanması

TS EN 14735/AC

Atıkların nitelendirilmesi- Ekotoksisite deneyleri için atık numunelerinin hazırlanması

TS EN 14803

Atık miktarının tanıtımı ve/veya tarifi

EN 15169   

Atık nitelendirilmesi - Atık, çamur ve çökeltilerde yanma kaybının tayini

TS EN 15192  

Atık ve topraÄın nitelendirilmesi - Katı maddelerde alkali ortamda parçalama ve spektrofotometrik teÅhisli iyon kromatografisi kullanılarak krom (VI) tayini

TS EN 15216

Atıkların Özellikleri-Su ve eluatlarda toplam çözünmüÅ katı madde (TÇK) tayini

TS ISO 9280 

Su Kalitesi-Sülfat Tayini-Baryum Klorür Kullanarak Gravimetrik Metot

 

Atıkların Nitelendirilmesi Ä°le Ä°lgili DiÄer Uluslararası Standardlar

EN 14899:2005

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Framework for the preparation and application of a Sampling Plan

CEN/TR 15310-1:2006

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Part 1: Guidance on selection and application of criteria for sampling under various conditions

CEN/TR 15310-2:2006

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Part 2: Guidance on sampling techniques

CEN/TR 15310-3:2006

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Part 3: Guidance on procedures for sub-sampling in the field

CEN/TR 15310-4:2006

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Part 4: Guidance on procedures for sample packaging, storage, preservation, transport and delivery

CEN/TR 15310-5:2006

Characterization of waste - Sampling of waste materials - Part 5: Guidance on the process of defining the sampling plan

CEN/TS 14405:2004

Characterization of waste - Leaching behaviour tests - Up-flow percolation test (under specified conditions)

CEN/TS 14429:2005

Characterization of waste - Leaching behaviour tests - Influence of pH on leaching with initial acid/base addition

EN 15002:2006

Characterization of waste - Preparation of test portions from the laboratory sample

prEN 14405

Leaching behaviour test - Up-flow percolation test (Up-flow percolation test for inorganic constituents)

ASTM D6160

Standard test method for determination of Polychlorinated Biphenyls (PCBs) in waste materials by Gas Chromotography

 

 

 

 

 

Ek-2

 

Atık Kabul Kriterleri

 

1- Sınır deÄer artırımları

Atıkların, kabul kriterlerine iliÅkin sınır deÄerlere göre uygun depolama alanında bertarafı saÄlanır. Ancak, bazı sınır deÄerlerin aÅılması durumunda, depolama tesisi ve çevresinin özelliklerini dikkate alınarak sızıntı suyu da dâhil olmak üzere oluÅabilecek emisyonların tesise ilave bir yük getirmeyeceÄinin iÅletmeci tarafından belgelenmesi halinde, atık sahibinin talebi üzerine Bakanlık her bir durum bazında aÅaÄıda verilen sınır deÄer artırımları dâhilinde atıÄın belirlenen tesise kabul edilmesi için izin verebilir. Her bir düzenli depolama sınıfına iliÅkin artırımlar aÅaÄıda verilmektedir:

 

III. sınıf depolama tesisi sınır deÄer artırımları

Artırılabilecek parametreler

Sabit kalması gereken parametreler

Artırım miktarı

As (Arsenik)

 

 

 

3 katı

Ba (Baryum)

 

Cd (Kadmiyum)

 

Cr toplam (Toplam krom)

 

Cu (Bakır)

 

Hg (Civa)

 

Mo (Molibden)

 

Ni (Nikel)

 

Pb(KurÅun)

 

Sb (Antimon)

 

Se(Selenyum)

 

Zn (Çinko)

 

Klorür

 

Florür

 

Sülfat

 

 

ÇOK (ÇözünmüÅ organik karbon)

 

TÇK ( Toplam çözünen katı)

 

3 katı

Fenol Ä°ndeksi

 

TOK (Toplam organik karbon)

 

2 katı

BTEX(benzen, toluen, etilbenzen ve ksilen)

 

3 katı

PCBler

 

Mineral yaÄ

 

 

II. sınıf depolama tesisi sınır deÄer artırımları

Artırılabilecek parametreler

Sabit kalması gereken parametreler

Artırım miktarı

As (Arsenik)

 

 

 

 

3 katı

Ba (Baryum)

 

Cd (Kadmiyum)

 

Cr toplam (Toplam krom)

 

Cu (Bakır)

 

Hg (Civa)

 

Mo (Molibden)

 

Ni (Nikel)

 

Pb(KurÅun)

 

Sb (Antimon)

 

Se(Selenyum)

 

Zn (Çinko)

 

Klorür

 

Florür

 

Sülfat

 

 

ÇOK (ÇözünmüÅ Organik karbon)

 

TÇK ( Toplam çözünen katı)

 

3 katı

 

I. sınıf depolama tesisi sınır deÄer artırımları

Artırılabilecek parametreler

Sabit kalması gereken parametreler

Artırım miktarı

As (Arsenik)

 

3 katı

Ba (Baryum)

 

Cd (Kadmiyum)

 

Cr toplam (Toplam Krom)

 

Cu (Bakır)

 

Hg (Civa)

 

Mo (Molibden)

 

Ni (Nikel)

 

Pb(KurÅun)

 

Sb (Antimon)

 

Se(Selenyum)

 

Zn (Çinko)

 

Klorür

 

Florür

 

Sülfat

 

 

ÇOK (ÇözünmüÅ organik karbon)

 

TÇK (Toplam çözünen katı)

 

3 katı

TOK(Toplam organik karbon)

 

LOI (YAK) (Yanma Kaybı)

 

2- Atıkların düzenli depolanabilmesi için kabul kriterleri

Atıklar kabul kriterlerine iliÅkin sınır deÄerlere göre uygun depolama tesisinde bertaraf edilir.  

2-A)Ä°nert Atıkların Düzenli Depolanabilme Kriterleri

  III. sınıf depolama tesisleri için sınır deÄerler

Eluat testi deÄerleri, sıvı/katı oranı (L/S) 10 lt/kg alınarak hesaplanır.

Parametre

Birim

Sınır deÄer

As (Arsenik)

mg / lt

0,05

Ba (Baryum)

mg / lt

2

Cd (Kadmiyum)

mg / lt

0,004

Cr toplam (Toplam krom)

mg / lt

0,05

Cu (Bakır)

mg / lt

0,2

Hg (Civa)

mg / lt

0,001

Mo (Molibden)

mg / lt

0,05

Ni (Nikel)

mg / lt

0,04

Pb(KurÅun)

mg / lt

0,05

Sb (Antimon)

mg / lt

0,006

Se(Selenyum)

mg / lt

0,01

Zn (Çinko)

mg / lt

0,4

Klorür

mg / lt

80

Florür

mg / lt

1

Sülfat

mg / lt

100(1)

Fenol indeksi

mg / lt

0,1

ÇOK(ÇözünmüÅ organik karbon) (2)

mg / lt

50

TÇK (Toplam çözünen katı) (3)

mg / lt

400

(1) EÄer atık; sülfat için bu kriteri saÄlayamıyorsa;  600 mg/lt deÄerini aÅmamak kaydı ile kabul kriterlerine uygun olduÄu kabul edilir.

(2) ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) sınır deÄeri atıÄın kendi pH deÄerinde saÄlanamıyorsa, pH 7,5 – 8 deÄerinde test tekrarlanır ve sınır deÄerin aÅılmadıÄı tespit edilir. Sınır deÄer aÅılmıyorsa; ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin kabul kriterlerine uygun olduÄu kabul edilir.

(3)Toplam çözünmüÅ katı madde deÄerleri (TÇK), sülfat ve klor deÄerlerine alternatif olarak kullanılabilir.

Yukarıda verilen sınır deÄerlere ilave olarak, aÅaÄıdaki sınır deÄerler de karÅılanmak zorundadır:

Parametre

Birim

Sınır DeÄer

TOK (Toplam organik karbon)

mg/kg

30000(1)

BTEX

mg/kg

6

PCBler (7 türdeÅ)

mg/kg

1

Mineral yaÄ (C10 – C40’a kadar)

mg/kg

500

(1)Toprak atıkları için;  ancak topraÄın kendi pH deÄerinde veya pH 7,5 ile 8 arasında ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK)  deÄerinin 50 mg/lt olması kaydı ile Bakanlık tarafından daha yüksek bir deÄer kabul edilir.

III. sınıf depolama tesisine teste tabi tutulmaksızın kabul edilebilecek atıklar

Bu YönetmeliÄin 4 üncü maddesinde verilen inert atık tanımına uyan ve aÅaÄıda listelenen atıklar, teste tabi tutulmaksızın inert atık depolama tesislerine kabul edilir.

Atık kodu

Atık türü

Sınırlama

10 11 03

Cam elyaf atıkları

Organik baÄlayıcılar içermemeli

17 01 01

Beton

KarıÅık olmayan inÅaat ve yıkıntı atıkları

17 01 02

TuÄlalar

KarıÅık olmayan inÅaat ve yıkıntı atıkları

17 01 03

Kiremitler ve Seramikler

KarıÅık olmayan inÅaat ve yıkıntı atıkları

17 01 07

beton, tuÄla kiremit ve seramik karıÅımları ya da ayrılmıŠgrupları

KarıÅık olmayan inÅaat ve yıkıntı atıkları

17 02 02

Cam

 

17 05 04

Toprak ve kayalar

Bitkisel toprak ve turba, kirlenmiÅ tesislerden gelen toprak ve taÅlar hariç

19 12 05

Cam

 

20 02 02

Toprak ve taÅlar

Bitkisel toprak ve turba hariç sadece park ve bahçelerden kaynaklanan toprak ve taÅlar

i)          Ancak bu atıkların teste tabi tutulmadan düzenli depolama tesisine kabul edilmesi için kaynaÄının tek olması ve tek bir atık türü içermesi gerekir.

ii)         Listede adı geçen birbirinden farklı atıkların karıÅımı ancak aynı kaynaktan gelmeleri durumunda kabul edilir.

iii)       Gözle yapılan denetimde veya atıÄın kaynaÄı hakkında alınan bilgiler neticesinde atıÄın kontamine olduÄundan Åüphelenilmesi durumunda Ek-1’de belirtilen yöntemler kullanılarak gerekli testler yapılır.

iv)       Atıkların diÄer depolama tesislerinde bertarafını gerektirecek düzeyde kontamine olduÄu veya metal, asbest, plastik ve kimyasallar gibi olmaması gereken maddeler içerdiÄinin tespit edilmesi halinde, bu atıklar III. sınıf depolama alanına kabul edilmez.

v)         Önemli miktarda tehlikeli maddeler içeren malzemelerle iÅlenmiÅ, kaplanmıŠveya boyanmıŠinÅaat ve yıkıntı atıkları yukarıdaki listede yer alan inÅaat ve yıkıntı atıkları kapsamında kabul edilmez.

vi)       Organik veya inorganik tehlikeli maddelerle kontamine olmuÅ inÅaat ve yıkıntı atıkları yukarıdaki listede yer alan inÅaat ve yıkıntı atıkları kapsamında kabul edilmez.

2-B)Tehlikesiz Atıkların Düzenli Depolanabilme Kriterleri

Sınır deÄerler, reaktif olmayan ve kararlı tehlikeli atıklarla birlikte aynı lotta depolanacak olan tehlikesiz atıklar için belirlenmiÅtir.

II. sınıf depolama tesisine teste tabi tutulmaksızın kabul edilecek atıklar

Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin Yönetmelik EK-IV’te 20 baÅlıÄı altında tehlikesiz atık olarak sınıflandırılan belediye atıkları ile evlerden veya ticari yerlerden ayrıÅtırılarak toplanmıŠbelediye atıkları, bu YönetmeliÄin dokuzuncu maddesine uyulması kaydı ile test edilmeksizin II. sınıf depolama tesislerine kabul edilir.

II. sınıf depolama tesisleri için sınır deÄerler

Sınır deÄerler, reaktif olmayan ve kararlı tehlikeli atıklarla birlikte aynı lotta depolanabilen granüler tehlikesiz atıklara uygulanır. Granüler atıklar, tüm monolitik olmayan atıkları içerir.

Eluat testi deÄerleri, sıvı/katı oranı (L/S) 10 lt/kg alınarak hesaplanır.

 

Parametre

Birim

Sınır DeÄer

As (Arsenik)

mg / lt

0,2

Ba (Baryum)

mg / lt

10

Cd (Kadmiyum)

mg / lt

0,1

Cr toplam (Toplam krom)

mg / lt

1

Cu (Bakır)

mg / lt

5

Hg (Civa)

mg / lt

0,02

Mo (Molibden)

mg / lt

1

Ni (Nikel)

mg / lt

1

Pb(KurÅun)

mg / lt

1

Sb (Antimon)

mg / lt

0,07

Se(Selenyum)

mg / lt

0,05

Zn (Çinko)

mg / lt

5

Klorür

mg / lt

1500

Florür

mg / lt

15

Sülfat

mg / lt

2000

ÇOK (ÇözünmüÅ organik karbon) (1)

mg / lt

80

TÇK (Toplam çözünen katı) (2)

mg / lt

6000

(1) ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) sınır deÄeri atıÄın kendi pH deÄerinde saÄlanamıyorsa, pH 7,5 – 8 deÄerinde test tekrarlanır ve sınır deÄerin aÅılmadıÄı tespit edilir. Sınır deÄer aÅılmıyorsa; ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin kabul kriterlerine uygun olduÄu kabul edilir.

(2)Toplam çözünmüÅ katı madde deÄerleri (TÇK), sülfat ve klorür deÄerlerine alternatif olarak kullanılabilir.

Reaktif olmayan ve kararlı tehlikeli atıkların II. sınıf depolama tesislerine kabul edilebilmesi için sınır deÄerler

Sınır deÄerler, II. sınıf düzenli depolama tesisinde depolanabilecek granüler tehlikeli atıklara uygulanır. Granüler atıklar, tüm monolitik olmayan atıkları içerir.

Eluat testi deÄerleri, sıvı/katı oranı (L/S) 10 lt/kg alınarak hesaplanır. 

Parametre

Birim

Sınır DeÄer

As (Arsenik)

mg / lt

0,2

Ba (Baryum)

mg / lt

10

Cd (Kadmiyum)

mg / lt

0,1

Cr toplam (Toplam krom)

mg / lt

1

Cu (Bakır)

mg / lt

5

Hg (Civa)

mg / lt

0,02

Mo (Molibden)

mg / lt

1

Ni (Nikel)

mg / lt

1

Pb(KurÅun)

mg / lt

1

Sb (Antimon)

mg / lt

0,07

Se(Selenyum)

mg / lt

0,05

Zn (Çinko)

mg / lt

5

Klorür

mg / lt

1500

Florür

mg / lt

15

Sülfat

mg / lt

2000

ÇOK (ÇözünmüÅ organik karbon) (1)

mg / lt

80

TÇK (Toplam çözünen katı) (2)

mg / lt

6000

(1) ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) sınır deÄeri atıÄın kendi pH deÄerinde saÄlanamıyorsa, pH 7,5 – 8 deÄerinde test tekrarlanır ve sınır deÄerin aÅılmadıÄı tespit edilir. Sınır deÄer aÅılmıyorsa; ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin kabul kriterlerine uygun olduÄu kabul edilir.

(2)Toplam çözünmüÅ katı madde deÄerleri (TÇK), sülfat ve klorür deÄerlerine alternatif olarak kullanılabilir.

Yukarıdaki sınır deÄerlere ilave olarak, granüler tehlikeli atıklar için aÅaÄıdaki sınır deÄerler de karÅılanmak zorundadır:

Parametre

Sınır DeÄer

TOK (Toplam Organik Karbon)

%5(1)

pH

≥ 6

(1)AtıÄın kendi pH deÄerinde veya pH 7,5 ile 8 arasında ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin 80 mg/lt olması kaydı ile Bakanlık tarafından daha yüksek bir deÄer kabul edilebilir.

2-C)Tehlikeli Atıkların Düzenli Depolanabilme Kriterleri

I. sınıf depolama tesisleri için sınır deÄerler

Sınır deÄerler, I. sınıf depolama tesisinde depolanabilecek granüler tehlikeli atıklara uygulanır. Granüler atıklar, tüm monolitik olmayan atıkları içerir.

Eluat testi deÄerleri, sıvı/katı oranı (L/S) 10 lt/kg alınarak hesaplanır.

Parametre

Birim

Sınır deÄerler

As (Arsenik)

mg / lt

2,5

Ba (Baryum)

mg / lt

30

Cd (Kadmiyum)

mg / lt

0,5

Cr toplam (Toplam krom)

mg / lt

7

Cu (Bakır)

mg / lt

10

Hg (Civa)

mg / lt

0,2

Mo (Molibden)

mg / lt

3

Ni (Nikel)

mg / lt

4

Pb(KurÅun)

mg / lt

5

Sb (Antimon)

mg / lt

0,5

Se(Selenyum)

mg / lt

0,7

Zn (Çinko)

mg / lt

20

Klorür

mg / lt

2500

Florür

mg / lt

50

Sülfat

mg / lt

5000

ÇOK(ÇözünmüÅ organik karbon) (1)

mg / lt

100

TÇK(Toplam çözünen katı) (2)

mg / lt

10000

 

(1) ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) sınır deÄeri atıÄın kendi pH deÄerinde saÄlanamıyorsa, pH 7,5 – 8 deÄerinde test tekrarlanır ve sınır deÄerin aÅılmadıÄı tespit edilir. Sınır deÄer aÅılmıyorsa; ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin kabul kriterlerine uygun olduÄu kabul edilir.

(2)Toplam çözünmüÅ katı madde deÄerleri (TÇK), sülfat ve klorür deÄerlerine alternatif olarak kullanılabilir.

 

Yukarıdaki sınır deÄerlerine ilave olarak, aÅaÄıdaki sınır deÄerler de karÅılanmak zorundadır:

Parametre

Sınır DeÄer

LOI (Yanma kaybı)(1)

%10

TOK (Toplam organik karbon) (1)

% 6(2)

(1)Ya LOI ya da TOK kullanılır.

(2)AtıÄın kendi pH deÄerinde veya pH 7,5 ile 8 arasında ÇözünmüÅ Organik Karbon (ÇOK) deÄerinin 100 mg/lt olması kaydı ile Bakanlık tarafından daha yüksek bir deÄer kabul edilebilir.

 

 

 

 

 

Ek-3

 

Düzenli Depolama Tesislerinde Kullanılan Sızdırmaz Malzemeler Ä°le Ä°lgili Standartlar

 

Standard no

Standardın adı

TS EN 13257

Jeotekstiller ve Jeotekstille Ä°lgili Mamuller-Katı Atık Depolama Alanlarında Kullanım Ä°çin Gerekli Özellikler

TS EN 13257/AC

Jeotekstiller ve Jeotekstille Ä°lgili Mamuller - Katı Atık Depolama Alanlarında Kullanım Ä°çin Gerekli Özellikler

TS EN 13257/ A1

Jeotekstiller ve Jeotekstille Ä°lgili Mamuller - Katı Atık Depolama Alanlarında Kullanım Ä°çin Gerekli Özellikler

TS EN 13493

Geosentetik Bariyerler - Katı Atık Depolama ve Bertaraf Etme Yerlerinde Kullanım Ä°çin Gerekli Özellikler

 

 

Ek-4

 

Meteorolojik Veriler

 

 

Parametre

Ä°Åletme AÅaması Ä°zleme SıklıÄı

Kapatma Sonrası AÅama Ä°zleme SıklıÄı

YaÄıŠhacmi (mm/gün, mm/ay)

Günlük

Aylık ortalama

Sıcaklık, en düÅük, en yüksek ve yerel saatle 14:00’te (°C)

Günlük

Aylık ortalama

Rüzgârın yönü ve hızı (m/s)

Günlük

-

BuharlaÅma  (mm/gün, mm/ay)

Günlük

Aylık ortalama

BaÄıl nem

Günlük

-

 

 

Ek-5

 

Depo Gazı ve Sızıntı Suyunun Kontrolü ve Ä°zlenmesi

 

Analiz sıklıÄı ve bakılacak parametreler

 

Parametre

Ä°Åletme AÅaması(2)

Kapatma sonrası Bakım AÅaması (2)

Sızıntı suyu hacmi (6)

Aylık

 

Her altı ayda bir

 

Sızıntı suyunun kompozisyonu (1) (6)

Üç ayda bir

CH4, CO2, H2S, O2 ve H2 emisyonları(3)

Aylık  (4)

Her altı ayda bir(5)

(1) Ölçülmesi gereken parametreler depolanmıŠatıÄın kompozisyonuna baÄlı olarak deÄiÅiklik gösterir.

(2) BakanlıÄın uygun görmesi halinde analiz sıklıÄı, tesis bazında azaltılabilir. Ancak sızıntı sularında iletkenlik yılda en az bir kez ölçülür.

(3) Gaz ölçümleri depolanan atıÄın organik madde içeriÄine baÄlıdır.

(4) CH4, CO2, O2 gazları tabloda verilen sıklıkta, diÄer gazlar depolanan atıÄın kompozisyonuna baÄlı olarak Bakanlıkça uygun görülen sıklıkta ölçülür.

(5) Gaz toplama sisteminin kapatma sonrası aÅamasındaki verimliliÄi düzenli olarak kontrol edilir.

(6) Sızıntı suyu hacmi ve kompozisyonu sadece sızıntı suyu toplama sistemi bulunan tesislerde tespit edilir.



1

Değerli Müşterilerimiz; online teklif formunu doldurarak fiyat teklif talebinde bulunabilir, isteklerinize en kısa zamanda ulaşabilirsiniz...  
 
Size özel ayrıcalıklarımızdan haberdar olmak için lütfen E-bültenimize üye olunuz 
Adı-Soyadı : 
E-Posta : 
 
 
Ekibimizde yer almak istiyorsanız lütfen özgeçmişinizi ekleyip bize gönderin...  
 
 
 
bft türkiyenice türkiyebodrum escort
 
Macun Mah. 195. Cad. No:3/1-2-3 Yenimahalle/ANKARA      Tel: +90 312 285 47 45       Fax: +90 312 285 47 16
www.careisg.com            info@careisg.com
ÇARE İSG İş Sağlığı Güvenliği ve Çevre Hizmetleri
Web Tasarım :  DNZ WEB DİZAYN