|
|
|
|
|
|
 

 
 MEVZUAT

» ATIKLARIN YAKILMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK  

ATIKLARIN YAKILMASINA Ä°LÄ°ÅKÄ°N YÖNETMELÄ°K

BÄ°RÄ°NCÄ° BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Genel Kurallar

             Amaç 

             MADDE 1 (1) Bu YönetmeliÄin amacı, atıkların yakılmasının çevre üzerine olabilecek olumsuz etkilerini, özellikle hava, toprak, yüzey suları ve yeraltı sularında emisyonlar sonucu oluÅan kirliliÄi ve insan saÄlıÄı için ortaya çıkabilecek riskleri uygulanabilir yöntemlerle önlemek ve sınırlandırmaktır.

             Kapsam

             MADDE 2 (1) Bu Yönetmelik, atık yakma ve beraber yakma tesisleri için gerekli asgari Åartları kapsar. Ancak, aÅaÄıda belirtilen atıkları bertaraf eden yakma ve beraber yakma tesisleri bu YönetmeliÄin kapsamı dıÅındadır;

             a) Tarım ve ormancılık kaynaklı bitkisel atıklar,

             b) Isı geri kazanımı maksadıyla tesisin kendi bünyesinde yakılan gıda sanayi kaynaklı bitkisel atıklar,

             c) Ham kâÄıt hamuru ve kâÄıt üretiminden kaynaklanan ısı geri kazanımının yapıldıÄı lifli bitkisel veya organik atıklar,

             ç) Özellikle inÅaat ve yıkım atıklarından çıkan halojenli organik bileÅiklerin kullanıldıÄı tahta atıklar,

             d) Cam ÅiÅeler vb. yerlerde kullanılan mantar tıpalar,

             e) Radyoaktif atıklar,

             f) Hayvan kadavraları ve hayvan atıkları,

             g) Petrol ve gaz kaynaklarının aranmasından, iÅletilmesinden kaynaklanan ve tesis içinde yakılan atıklar.

             (2) Ayrıca, yakma iÅlemini iyileÅtirmek amacı ile araÅtırma, geliÅtirme, test amaçlı kullanılan ve yılda 50 tondan az atık bertaraf eden pilot tesisler, bu YönetmeliÄin kapsamı dıÅındadır.

             Dayanak

             MADDE 3 (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci, 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman BakanlıÄı TeÅkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıÅtır.

             Tanımlar

             MADDE 4 (1) Bu Yönetmelikte geçen;

             a) Atık: 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 4 üncü maddesinde atık olarak tanımlanan, herhangi bir faaliyet sonucunda oluÅan, çevreye atılan veya bırakılan, aynı YönetmeliÄin Ek-1’inde yer alan sınıflardaki herhangi bir maddeyi ve 15 inci maddesinde yer alan atıklar ile ilgili yapılacak bütün çalıÅmalarda, atıÄın tanımına karÅılık gelen altı haneli atık kodunun tam olarak kullanılmasını,

             b) Bakanlık: Çevre ve Orman BakanlıÄını,

             c) Beraber yakma tesisi: Ana gayesi enerji üretimi veya ürün imal etmek olan, atıkları alternatif veya ek yakıt olarak kullanan veya atıÄı termal olarak bertaraf eden,  atık kabul ünitesi, geçici depolama birimi, ön iÅlem ünitesi, atık besleme ve hava ikmal sistemleri, kazan,  baca gazı arıtım üniteleri, yakma sonucu oluÅan kalıntıların geçici depolama ve atıksuların arıtılması için tesis içinde yer alan üniteler, baca, yakma iÅlemlerini kontrol etmek, yakma Åartlarını kaydetmek, izlemek için kullanılan ölçüm cihazları ve sistemler de dahil olmak üzere, beraber yakma tesisinde yer alan bütün üniteleri kapsayan her türlü tesisi  (ancak beraber yakma iÅlemi ürün veya enerji üretimi deÄil de atıkların termal olarak bertarafını hedefliyorsa  yakma tesisi olarak kabul edilir),

             ç) Dioksinler ve furanlar: Ek-1’de listelenmiÅ olan bütün poliklorlu dibenzo-p-dioksinler ve dibenzofuranlardan oluÅan gazları,

             d) Emisyon: Maddelerin, titreÅimlerin, ısının veya gürültünün bireysel veya yayılı kaynaklardan hava, su ve topraÄa doÄrudan veya dolaylı olarak yayılmasını,

             e) Emisyon sınır deÄerleri: Belirli zaman aralıklarında aÅılmaması gereken ve belirli parametreler ile ifade edilen kütle, konsantrasyon ve/veya bir emisyonun seviyesini,

             f) Ä°Åletici: Tesisi iÅleten veya kontrol eden gerçek veya tüzel kiÅi ile teknik faaliyetlerin yürütülmesi için ekonomik yetkinin verildiÄi kiÅiyi,

             g) Kalıntı: Yakma veya beraber yakma iÅlemi, baca gazı veya atıksu arıtımı ile yakma veya beraber yakma tesisi içindeki diÄer iÅlemler sonucu ortaya çıkan ve Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 3 üncü maddesinde atık olarak tanımlanan; yakma fırınlarından kaynaklanan taban külü, cüruf, uçucu kül ve kazan tozu, gaz arıtımından kaynaklanan katı reaksiyon ürünleri, atık suların arıtılmasından çıkan arıtma çamuru, kullanılmıŠkatalizörler veya kullanılmıŠaktif karbon dâhil olmak üzere her türlü sıvı veya katı maddeyi,

             Ä) KarıÅık evsel atık: Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin Ek-4’ünde yer alan atık listesinde 20 01 ve 20 02 kodu altında bulunan atıklar hariç olmak üzere, evlerden kaynaklanan atıkların yanı sıra, yapısı ve bileÅimi açısından evsel atıklara benzer ticari, endüstriyel ve kurumsal atıkları,

             h) Lisans: Bakanlık tarafından bu Yönetmelikteki Åartlara uygun olarak faaliyette bulunmasına izin verilen, iÅletilmesi belirli Åartlara baÄlanan veya iÅletici tarafından aynı mevkide çalıÅtırılan bir veya daha çok tesisi veya bir tesisin belirli bölümlerini kapsayan yazılı bir veya benzer birkaç kararı,

             ı) Mevcut yakma veya beraber yakma tesisi: Bu YönetmeliÄin  yürürlüÄe girdiÄi tarihte faaliyette bulunan ve lisans almıŠtesisler veya lisans baÅvuru dosyasını eksiksiz olarak sunmuÅ  olan bir yakma veya beraber yakma tesisini,

             i) Nominal kapasite: Yakma tesisini meydana getiren fırınların saat baÅına yakılan atıÄın kalorifik deÄerine göre hesaplanan yakma kapasitelerinin toplamını,

             j) Tehlikeli atık: 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü YönetmeliÄinin 4 üncü maddesinde tanımlanan,

             1) Poliklorlu aromatik hidrokarbon (poliklorlu bifeniller (PCB) veya pentaklorlu fenoller (PCP) gibi) içeriÄi  aÄırlıkça % 0.005 den az olan,

             2) Aynı YönetmeliÄin Ek-4’ ünde listelenen bileÅenleri içeren, ancak Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin Ek-3/B’sinde verilen eÅik konsantrasyonların altında kalan,

             3) Net kalorifik deÄeri, kilogram baÅına en az 50 MJ’a eÅit veya bu deÄer üzerinde olan,

             4) Atık YaÄların Kontrolü YönetmeliÄinin 4 üncü maddesinde tanımlanan atık yaÄlar dâhil olmak üzere,  yanıcı sıvı atıkların doÄrudan yanması sebebiyle ortaya çıkan baca gazı emisyonunun, gaz yaÄından çıkan emisyonlardan baÅka emisyonlara neden olmayacak veya gaz yaÄının yanmasından kaynaklanan emisyonlardan daha yüksek emisyon konsantrasyonuna neden olamayacak olan her türlü yanıcı sıvı atıklar

             dıÅındaki atıkları,

             k) Yakma tesisi: Atık kabul birimi, geçici depolama birimi, ön iÅlem birimi, atık besleme ve hava besleme sistemleri, kazan,  baca gazı arıtım sistemleri, yakma sonucu oluÅan kalıntıların düzenli depolanması ve atıksuların arıtılması için tesis içinde yer alan birimler, baca, yakma iÅlemlerini kontrol etmek ve yakma Åartlarını izlemek ve kaydetmek için kullanılan ölçüm cihazları ve sistemler de dahil olmak üzere tesiste yer alan bütün birimleri  kapsayan, ortaya çıkan yanma ısısını geri kazanabilen veya kazanamayan, atıkların oksitlenme yoluyla yakılması, piroliz, gazlaÅtırma veya plazma iÅlemleri gibi diÄer termal bertaraf iÅlemleri de dahil olmak üzere termal yolla bertarafına yönelik her türlü sistemi,

             ifade eder.

             Genel kurallar

             MADDE 5 (1) Yakma veya beraber yakma iÅlemine tabi tutulmadan önce atıÄın tehlikeli atık olup olmadıÄı, atık içeriÄinde radyoaktif madde bulunup bulunmadıÄı belirlenir. Tehlikeli ve tehlikesiz  atıkların yakılmasına veya beraber yakılmasına iliÅkin aynı emisyon limit deÄerleri uygulanır.

             (2) Yakma ve beraber yakma iÅlemi sırasında üretilen ısının, elektrik enerjisine dönüÅtürme, üretim sürecinde kullanma ya da bölgesel ısıtmada kullanma gibi yöntemlerle en elveriÅli biçimde geri kazanılması esastır.

             (3) Yakma ve beraber yakma tesisleri, 7 nci maddede de verilen iÅletme koÅullarını saÄlamak amacıyla atık kabul ünitesi, laboratuar, geçici depolama alanları ve atık besleme sistemine sahip olmak zorundadır. Bu birimlerde yapılan tüm iÅlemler kayıt altına alınır. Ayrıca, atıkların yakıldıÄı tesisler, tam yanmanın saÄlanabileceÄi Åekilde kurulur ve iÅletilir.

             (4) Atık kullanımından kaynaklanabilecek kazalara karÅı acil durum ve müdahale planları hazırlanır, bu konuda yeterli sayı ve nitelikte eÄitilmiÅ personel ve ekipman bulundurulur.

             (5) Atıkların taÅınması; Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 10 uncu maddesi gereÄi bu iÅ için lisans almıŠkiÅi ve kuruluÅlarca atıÄın özelliÄine uygun araçlarla yapılır. TaÅıma esnasında Ulusal Atık TaÅıma Formlarının kullanılması zorunludur.

             (6) Tesislerden kaynaklanan cüruf ve baca gazı partiküllerinin ayrı ayrı toplanması ve çevreye duyarlı bertarafının Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 9 uncu madde gereÄi lisans almıŠtesislerde saÄlanması zorunludur.

             (7) Bir yakma veya beraber yakma tesisi için BakanlıÄa yapılan lisans baÅvurusunun deÄerlendirilmesinde aÅaÄıda belirtilen hususlar dikkate alınır:

             a) Tesis, bertaraf edilecek atıkların türüne ve kategorisine göre tasarlanır, donatılır ve iÅletilir.

             b) Yakma ve beraber yakma iÅlemi sırasında üretilen ısının, elektrik enerjisine dönüÅtürme, üretim sürecinde kullanma veya bölgesel ısıtmada kullanma gibi yöntemlerle en elveriÅli biçimde geri kazanılmasına öncelik verilir.

             c) Kalıntıların miktarı, bunların çevreye verecekleri zararlar asgariye indirilir ve uygun olan hallerde geri dönüÅümü yapılır.

             ç) Yakma ve beraber yakma tesisinde oluÅumu engellenemeyen, azaltılamayan veya geri dönüÅümü mümkün olmayan kalıntılar Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin  Ek 2-A’sına göre bertaraf edilir.

             (8) Baca gazı emisyonları için baÅvuruda önerilen ölçüm teknikleri Ek-3’e,  su kirleticileri için önerilen ölçüm teknikleri Ek-3’ün birinci ve ikinci paragrafına uygun olmalıdır.

             (9) Bir yakma veya beraber yakma tesisine lisans alınabilmesi için, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Su KirliliÄi Kontrolü YönetmeliÄi, 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden OlduÄu KirliliÄin Kontrolü YönetmeliÄi (76/464/AB), 8/6/2010 tarihli ve 27605 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Toprak KirliliÄinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı KirlenmiÅ Sahalara Dair Yönetmelik ve 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinde belirtilen hükümler ile ayrıca aÅaÄıda belirtilen hükümlere uyulması zorunludur.

             a) Tesis yetkilisince yakma iÅlemi ile bertaraf edilecek atıkların kategorileri ve yakıldıklarında ortama verilecek emisyon parametreleri açık bir biçimde listelenir. Bu liste ayrıca, Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin Ek II-A’sı ile düzenlenen atık kataloÄunda yer alan atık kategorileri ve kodları ile atıÄın miktarına iliÅkin bilgileri de içerir.

             b) Tesisin toplam atık yakma veya beraber yakma kapasitesi belirtilir. Ayrıca evsel atık yakma tesislerinde tehlikeli atık kesinlikle yakılmaz.

             c) Hava ve su kirletici parametrelerin her biri için periyodik ölçüm yükümlülüÄünü yerine getirmek için kullanılan örnekleme ve ölçüm teknikleri belirtilir. Ayrıca her bir parametre için teorik hesaplamalar yapılır.

             ç) Atıkların yakılması veya beraber yakılması durumunda asgari ve azami kütle akıÅı, en düÅük ve en yüksek kalorifik deÄerleriyle, bu atıklardaki PCB, PCP, klor, flor, kükürt, aÄır metaller gibi kirleticilerin, azami içeriÄi belirtilir.

Ä°KÄ°NCÄ° BÖLÜM

Yakma ve Beraber Yakma Tesislerine Ä°zin Verilmesi

             Yakma tesisleri için yer seçimi izni verilmesi

             MADDE 6 (1) Yakma tesisi kurmak isteyen özel ve tüzel kiÅiler; yakma tesisi kurmak üzere seçtikleri yer için meri mevzuat çerçevesinde, Mahalli Çevre Kurulu kararı ve BakanlıÄın uygun görüÅü ile mahallin en büyük mülki idare amirinden izin almak ve imar planına iÅletmek zorundadır.

             (2) Yapılan denetimlerde, tesisin lisansa uygun olarak çalıÅtırılmadıÄı, 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında YönetmeliÄin 15 inci madde hükümlerinin yerine getirilmediÄi, ilgili ölçümlerin düzenli olarak yapılmadıÄı veya kaydedilmediÄinin tespit edilmesi halinde iÅletmeciye yasal iÅlem uygulanır.

             Lisans almaya iliÅkin hükümler

             MADDE 7 (1) Yakma veya beraber yakma tesisleri Bakanlıktan lisans almakla yükümlüdür. Yakma veya beraber yakma tesisi kurmak veya iÅletmek isteyen gerçek ve tüzel kiÅiler, Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre müracaat eder ve lisans alır. Ayrıca, bu YönetmeliÄin Ek-9’unda yer alan bilgi ve belgelerin dosyada yer alması zorunludur. Çevre Kanunca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik gereÄince düzenlenen Geçici Faaliyet Belgesi  kapsamında deneme yakması sonuç raporunun olumlu çıkması halinde tesis atık kabulüne ve faaliyetlerine devam eder.

             Deneme yakması 

             MADDE 8 (1) Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik tarafından düzenlenen geçici faaliyet belgesi süresi dâhilinde deneme yakması yapılır. Bir atık yakma tesisinin iÅleticisi lisans almadan önce, tesiste yakılacak atıÄı analiz etmek, atık besleme hızına baÄlı olarak ortaya çıkacak emisyon ve atık sularla ilgili standartları saÄladıÄını ispat etmek amacıyla sürekli ölçüm cihazı ile üç ay süreyle deneme yakması yapmakla yükümlüdür.

             (2) Bir atık yakma tesisinde Bakanlıkça onaylanan deneme yakması planı doÄrultusunda, bu Yönetmelikte yer alan standartlar ve esasların saÄlandıÄının ispatı amacıyla Bakanlık veya Ä°l Çevre ve Orman MüdürlüÄü temsilcilerinin gözetiminde üç ay süre ile deneme yakması gerçekleÅtirilir. Yapılan deneme yakması sonunda bir rapor hazırlanarak onaylanmak üzere BakanlıÄa gönderilir. Farklı özelliklerdeki atıkların bertarafının yapılacaÄı yakma tesisleri için deneme yakmasında, en yüksek klor içeriÄi ve kül bileÅeni, en düÅük yanma ısısı gibi en olumsuz koÅullar esas alınarak ölçümlerin yapılması zorunludur.

             (3) Bir beraber yakma tesisinde yakılması planlanan atık için deneme yakması yapılması zorunludur. Tesis iÅleticisi, Ek-7’ye göre deneme yakması planını hazırlayarak BakanlıÄın onayına sunar. Ek-7’de yer alan deneme atık yakması planında atık mönüsü açık olarak belirtilir. Ölçüm sonuçları kütlesel debilerinde yer aldıÄı her bir parametreyi temsil edecek Åekilde, uluslararası standart metotlara uygun olarak en yüksek klor içeriÄi bileÅeni, en düÅük yanma ısısı gibi en olumsuz koÅullar esas alınarak ölçümlerin yapılması zorunludur. Atık beslenmesi yapılmadan önce baca gazı emisyon ölçümü, atık beslemeye baÅlandıktan sonra baca gazı emisyon ölçümü ile atık beslemesi baÅladıktan iki tam gün sonra baca gazı emisyon ölçümü yapılması zorunludur. Onaylanan plan doÄrultusunda Bakanlık yetkililerinin gözetiminde yapılan deneme yakması sonucunda deneme yakması raporu hazırlanarak BakanlıÄın deÄerlendirmesine sunulur ve Bakanlıkça raporun uygun bulunması durumunda lisans süreci devam eder.

             (4) Tesis iÅleticisi deneme yakmasına baÅlamadan önce, deneme yakması planını hazırlar ve Bakanlık onayına sunar. Deneme yakması planı Bakanlıkça onaylanmadan deneme yakması baÅlatılamaz.

             (5) Lisans almıŠyakma veya beraber yakma tesislerinde kapasite artırılması veya izin alınan atıkların dıÅında atık yakılmak istenmesi durumunda yeni bir deneme yakma planı hazırlanarak üçüncü ve dördüncü fıkrada belirtilen koÅulların tekrarlanması zorunludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yakma ve Beraber Yakma Tesislerinin Ä°Åletilmesi

             Atıkların teslim edilmesi ve kabulü 

             MADDE 9 (1) Yakma veya beraber yakma tesisinin iÅleticisi, özellikle havanın, topraÄın, yüzey ve yeraltı sularının kirlenmesi ile koku ve gürültü gibi çevre üzerindeki olası olumsuz etkileri ve insan saÄlıÄı açısından doÄrudan risk oluÅturan kirlilik kaynaklarını önlemek veya azaltmak zorundadır. Bu amaçla, atıÄın tesise giriÅi ile birlikte alınmasında gerekli tedbirleri alır. Bu tedbirler, aÅaÄıda belirtilen Åartları saÄlar:

             a) Ä°Åletici, atıÄı yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden önce, Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin Ek-II B’si ile düzenlenen atık listesine göre her bir atık kategorisinin kütlesi belirlenir.

             b) Ä°Åletici, tehlikeli atıÄı yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden önce bu YönetmeliÄin 5 inci maddesinin beÅinci fıkrasında belirtilen izin Åartlarına uygun olduÄunu teyit eder ve atık hakkında mevcut duruma iliÅkin bilgi edinir. Bu bilgiler;

             1) Üretim süreci konusunda 7 nci maddede belirtilen belgeleri ve  bütün idari bilgileri,

             2) AtıÄın planlanan yakma iÅlemine uygunluÄunu deÄerlendirebilmek için gerekli olan fiziksel hali ve kimyasal yapısına iliÅkin bilgileri,

             3) AtıÄın tehlikeli özellikleri ve atık menüsünün hazırlanması sırasında alınması gereken önlemleri,

             4) Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna veya söz konusu kurum tarafından uygunluk belgesi verilen firmalara yaptırılan radyoaktivite ölçüm sonuçlarını,

             kapsar.

             (2) Tehlikeli atıÄı yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden evvel, iÅletici tarafından aÅaÄıdaki iÅlemlerin yürütülmesi gereklidir:

             a) Tehlikeli Atıkların Kontrolü YönetmeliÄi hükümleri gereÄince istenen, taÅıma yöntemi ve taÅıma formları, atık beyan formu ve diÄer belgelerin kontrol edilmesi,

             b) Tıbbi atıklar gibi numune alımına uygun olmayan atıklar hariç olmak üzere BakanlıÄın yakma iÅlemi ile bertaraf edilen atıkların niteliÄini kontrol edebilmesi için, atık kabulünden önce atıÄı temsil eden örneklerin alınması, bu örnekleri, yakma iÅleminden sonra en az altı ay saklamaları.

             (3) Kendi tesisinde oluÅan atıkları, tesis içinde beraber yakan endüstriyel tesisler ve iÅletmeler, bu Yönetmelikte yer alan iÅletmeye iliÅkin hükümlerin yerine getirildiÄini BakanlıÄa belgelediÄi takdirde, birinci fıkrada belirtilen atık kabulüne iliÅkin hükümlerden muaf tutulur.

             (4) Beraber yakma tesislerinde yakma iÅlemi ile bertaraf edilen atıkların niteliÄi ve muhteviyatına iliÅkin hususlar Bakanlıkça çıkarılacak TebliÄ ile düzenlenir.

             Ä°Åletme koÅulları 

             MADDE 10 (1) Yakma tesisleri, cüruf ve taban küllerinin toplam organik karbon (TOK) içeriÄinin %3’ten veya tutuÅma sırasındaki kaybın materyalin kuru aÄırlıÄının %5’inden az olacaÄı bir yakma seviyesine ulaÅacak Åekilde iÅletilir. GerektiÄi takdirde, atıkların ön iÅlemi için uygun teknikler kullanılır.

             (2) Yakma tesisleri iÅlemden kaynaklanan gazın,  ikinci yanma odasında 850 °C sıcaklıkta en az iki saniye kalması zorunludur. Buna göre, yedek brülör ile donatılan ikinci yanma odası, brülörlerinin otomatik olarak devreye girmesi saÄlanır.

             (3) Yakma tesisinin her bir hattı en az bir yedek brülör ile donatılır. Yanma havasının en son enjeksiyonundan sonra yanma gazlarının sıcaklıÄı 850 °C veya duruma göre 1100 °C’nin altına düÅerse, bu brülör otomatik olarak devreye girer. BaÅlama ve kapatma faaliyetleri sırasında ve yanmamıŠatıÄın yanma odasında bulunduÄu süre boyunca sıcaklıÄı 850 °C veya halojenli bileÅikler için 1100 °C’de muhafaza edilmesini temin etmek amacıyla, bu brülör, tesisin baÅlama ve kapatma faaliyetlerinde de kullanılır.

             (4) BaÅlangıç veya kapatma sırasında veya yanma gazının sıcaklıÄı 850 °C veya duruma göre 1100 °C’nin altına düÅtüÄü zaman, yedek brülörün, doÄal gazın yanmasından kaynaklanan emisyondan daha yüksek emisyona neden olacak yakıtlar ile beslenmesi yasaktır.

             (5) Beraber yakma tesisleri, atıÄın beraber yakılmasından kaynaklanan gazın en elveriÅsiz koÅullarda bile kontrollü ve homojen bir Åekilde en az iki saniye için 850 °C sıcaklıÄa yükselmesine müsaade edecek Åekilde tasarlanır, donatılır, inÅa edilir ve iÅletilir. Ä°çeriÄinde %1’den fazla halojenli organik maddeler bulunan tehlikeli atıklar beraber yakılırsa, sıcaklıÄın 1100 °C’ye yükseltilmesi zorunludur.

             (6) Yakma ve beraber yakma tesisleri, atık beslemesini aÅaÄıdaki durumlarda engelleyecek bir otomatik sisteme sahip olur ve bu sistemi:

             a) BaÅlangıçta, durum itibariyle minimum 850 °C veya 1100 °C sıcaklıÄa ulaÅılana kadar,

             b) Durum itibariyle minimum 850 °C ve 1100°C sıcaklıÄın muhafaza edilemediÄi zaman,

             c) Bu Yönetmelik gereÄince yapılması gereken sürekli ölçümlerde, arıtma cihazlarının arıza yapması veya bozulması gibi nedenlerle herhangi bir kirletici parametrenin emisyon limit deÄerinin aÅıldıÄının belirlenmesi durumunda,

             kullanır.

             (7) Ä°Åletme koÅullarındaki deÄiÅim, daha fazla kalıntıya veya birinci fıkrada belirtilen koÅullarda beklenen kalıntılardan daha yüksek miktarda organik kirletici madde ihtiva eden kalıntılara neden olmayacak biçimde tasarlanır.

             (8) Bakanlık, kâÄıt endüstrisi gibi kendi atıÄını, atıÄın üretildiÄi yerde mevcut aÄaç kabuÄu kazanlarında beraber yakması durumunda bu YönetmeliÄin Åartlarına uyulması koÅulu ile, ikinci ve üçüncü fıkralarda yer alan hususlarda bu tesise muafiyet tanır. Ancak tesis, Ek-5’te TOK ve karbon monoksit (CO) için belirlenen emisyon limit deÄerlere iliÅkin hükümleri saÄlamak zorundadır.

             (9) Yakma ve beraber yakma tesisleri, havaya yapılan emisyonlar zemin seviyesinde Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄine göre hava kirliliÄine mahal vermeyecek Åekilde tasarlanır, donatılır, inÅa edilir ve iÅletilir. Ayrıca, baca gazı emisyonları kontrollü bir Åekilde ve tesis anma ısıl güç deÄeri dikkate alınarak Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄine uygun olarak belirlenecek baca gazı yüksekliÄine sahip olur.

             (10) Tıbbi atıklar öncelikle ve diÄer atık kategorileri ile karıÅtırılmaksızın otomatik besleme ile doÄrudan fırına beslenir.

             (11) Yakma veya beraber yakma tesisinin yönetimi, tesisi yönetmeye ehil yetkili bir gerçek kiÅinin elinde olur.

             Baca gazı emisyon limit deÄerleri

             MADDE 11 (1) Yakma tesisleri, baca gazı emisyonlarına ait olarak Ek-4’te belirlenen hava emisyonu limit deÄerleri aÅılmayacak Åekilde tasarlanır, donatılır, inÅa edilir ve iÅletilir.

             (2) Beraber yakma tesisleri, baca gazı emisyonları, Ek-2’de belirlenen emisyon limit deÄerlerini aÅmayacak Åekilde tasarlanır, donatılır, inÅa edilir ve iÅletilir. Bir beraber yakma tesisi ortaya çıkan yakıt anma ısıl güç deÄerinin %40 veya daha azını atıktan saÄlıyorsa, Ek-2’de belirlenen emisyon limit deÄerleri uygulanır. Yakıt anma ısıl güç deÄerinin %40’dan fazlasını atıktan karÅılıyor ise, bu tesis yakma tesisi olarak deÄerlendirilir. Ancak biyokütleyi katı yakıt olarak kullanan tesisler için bu sınırlama uygulanmaz.

             (3) Tesisin emisyon limit deÄerlerine uygunluk gösterdiÄinin belgelenmesi için yapılan ölçüm sonuçları 15 inci maddede belirtilen koÅullara göre standart hale getirilir.

             (4) Ä°ÅlenmemiÅ ve karıÅık belediye atıklarının beraber yakılması durumunda, limit deÄerler Ek-5’e göre belirlenir.

             (5) Yakılan atıkların tür ve miktarlarına (tesisin kapasitesine) baÄlı olmaksızın,  baca gazından çıkan dioksin ve furanların konsantrasyonları 0,1 ng/Nm3 TE (toksisite eÅdeÄeri) sınır deÄerini aÅamaz.

             (6) Tehlikeli ve tıbbi atıkların yakılmasından oluÅacak aÄır metallere iliÅkin olarak 10mg/Nm3 toz emisyonu, tehlikeli atıkların yakılmasında 0,05 mg/Nm3 ve belediye atıklarının yakılmasında 0,08 mg/m3 cıva emisyonu sınır deÄerini aÅamaz.

             (7) Beraber yakma tesislerinde SO2 ve TOK emisyon konsantrasyonlarının belirlenen sınır deÄerleri aÅmasının, atık yakmadan deÄil de kullanılan yakıttan kaynaklandıÄı emisyon ölçümleri ile belgelenir ise Bakanlıkça tesis bazında muafiyet getirilir. Bu durumda, emisyonların karÅılaÅtırılması maksadıyla yakıt ve yakıt+atık besleme durumları için ayrı ayrı emisyon ölçümü yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Atık Sular

             Baca gazlarının temizlenmesinden gelen atık suların deÅarjı 

             MADDE 12 (1) Baca gazlarının temizlenmesinden kaynaklanan atık suların alıcı ortama deÅarj kriterleri Ek-4’te verilen sınır deÄerleri aÅamaz. Baca gazlarının temizlenmesinden kaynaklanan atıksular, tesisin mevkii kaynaklı diÄer atık sularla beraber arıtıldıÄında, iÅletici 16 ncı maddede düzenlenen ölçümleri yapar. Baca gazlarının temizlenmesinden kaynaklanan atık suların, yakma veya beraber yakma tesisinden deÅarjı, Su KirliliÄi Kontrolü YönetmeliÄi gereÄince deÅarj iznine tabidir.

             (2) Ä°Åletici tarafından, yakma veya beraber yakma tesisinden çıkan atıksuyun depolanması için depo oluÅturulur, baca gazlarının temizlenmesinden kaynaklanan atıksular, tesiste bulunan diÄer atık su hattı veya hatlarına, arıtma iÅlemi tamamlandıktan sonra verilir ve bu sular atıksu arıtma tesisine deÅarj öncesi de test edilir, ayrıca; nihai deÅarjının yapıldıÄı noktada Ek-4’te belirlenen limit deÄerlere uyulup uyulmadıÄı kontrol edilir ve kayıt altına alınır.

             (3) Ek-4’te belirtilen kirletici maddeleri ihtiva eden baca gazlarının temizlenmesinden kaynaklanan atıksular, yakma veya beraber yakma tesisinin dıÅında, sadece bu tip atık suların arıtılması amacına hizmet eden bir arıtma tesisinde arıtılacaksa;

             a) Ek-4’ teki limit deÄerler, atık suların arıtma tesisini terk ettiÄi noktada uygulanır.

             b) Bu arıtma tesisi, sadece yakmadan kaynaklanan atık suların arıtılması için veya tesisten kaynaklanan tüm atıksuların arıtımı için tasarlanmıŠise,  baca gazı temizleme iÅleminden gelen atıksu, Ek-4’te belirlenen limit deÄerleri saÄlar ve atık suyun nihai deÅarjı ile baca gazlarının temizlenmesi sonucunda oluÅan atık suya geçebilecek kirlilik seviyeleri 15 inci maddeye göre saptanır.

             c) Bu amaçla, baca gazlarının temizlenme iÅlemlerinden kaynaklanan atıksularda; tesiste bulunan diÄer atık su hattı veya hatlarında; kirletici konsantrasyonları arıtmadan sonra olmak üzere uygun kütle dengesi uygulanarak kayıt altına alınır.

             (4) Ek-4’te belirlenmiÅ olan emisyon limit deÄerlerine uymak amacıyla atıksuların hangi koÅul ve Åart altında olursa olsun seyreltilmesi yasaktır. DeÅarj izni; Ek-4’te deÄinilen kirletici deÄerler için emisyon limit deÄerlerini saÄlar; atıksu için pH, sıcaklık ve debi için iÅletme kontrol parametrelerini belirler ve 13 üncü maddenin birinci fıkrası dikkate alınır.

             (5) Atıklar için ara depolama alanları dahil olmak üzere yakma ve beraber yakma tesislerinin tasarımı, kirletici maddelerin topraÄa, yüzey ve yeraltı sularına izinsiz veya kazaen yayılmasını engelleyecek Åekilde inÅa edilir. Yakma veya beraber yakma tesisinde oluÅan kirlenmiÅ yaÄmur suları veya yangın söndürme faaliyetlerinden kaynaklanan kirlenmiÅ sular için depolama kapasitesi oluÅturulur ve bu tür suların deÅarj öncesinde test edilerek arıtılmalarının saÄlanması için gerekli boyutlandırmaya sahip olur.

BEÅÄ°NCÄ° BÖLÜM

Kalıntılar

             Kalıntılar

             MADDE 13 (1) Yakma veya beraber yakma tesisinin faaliyetinden kaynaklanan kalıntıların, miktarları ve zararları asgariye indirilir. Uygun olan hallerde kalıntıların doÄrudan tesisin içinde veya dıÅında geri dönüÅümleri yapılır.

             (2) Halojen içeren atıÄın yakılması, tehlikeli özellikte baca gazı kalıntıları ortaya çıkaracaÄı için bu kalıntıların miktarları ve zararları asgariye indirilecek Åekilde proses tasarlanır.

             (3) Baca gazı külü, kazan tozu, yanma gazlarının arıtımından çıkan kuru kalıntılar ve toz halindeki kuru kalıntıların taÅınması ile ara depolaması, çevreye yayılmalarını engelleyecek Åekilde kapalı sistemle yapılır.

             (4) Yakma veya beraber yakma tesislerinden kaynaklanan kalıntıların uzaklaÅtırılması veya geri dönüÅümleri için yanma kalıntılarının fiziksel ve kimyasal özellikleri ile kirletme potansiyellerini belirlemek amacıyla kullanılacak  yöntemlerle ilgili standart referans metotlar (SRM) Bakanlıkça belirlenir. Ancak denenmiÅ referans malzemeleri bazında çalıÅan ve aynı özelliklere sahip olan yöntemler onaylandıktan sonra kullanılabilir. Söz konusu testler, toplam çözünürlük ve aÄır metallerin çözünürlüÄünü kapsar.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim ve Ä°zleme

             Denetim ve Ä°zleme

             MADDE 14 (1) Yakma veya beraber yakma iÅleminde parametrelerin, koÅulların ve kütle konsantrasyonlarının izlenebilmesi amacıyla, uygun ölçüm sistemi kurulur ve uygun teknikler kullanılır.

             (2) Ölçüm Åartları, deneme yakması sonuçlarına istinaden Bakanlıkça verilen lisansta belirtilir.

             (3) Atıkların yakılması sonucunda havaya, suya verilen emisyon ve kirletici parametreler için sürekli izleme sistemi kurulur ve iÅletilmesi, yıllık gözetim testleri ile denetlenir. Söz konusu sistemin kalibrasyonu, TS EN 14181 Sabit Kaynak Emisyonları - Otomatik Ölçüm Sistemlerinin Kalite Güvencesi standardına göre yapılır.

             (4) Örnekleme veya ölçüm noktaları, akredite olmuÅ ölçüm kuruluÅlarınca deneme yakması aÅamasında belirlenir.

             (5) Hava veya suya verilen kirletici parametrelerin periyodik ölçümleri, Ek-3’teki 1 inci ve 2 nci paragraflara uygun olarak yürütülür.

             (6) Lisans alan tesisler, lisans aldıkları tarihten itibaren, tesise kabul edilen atık türü, miktarı, kimden alındıÄı, kullanım miktarı, bakiye atık oluÅuyor ise bertaraf amacıyla nereye verileceÄi gibi bilgileri içeren kütle denge tablosu ve atık temin edilen kiÅi veya kuruluÅtan alınan atıÄa iliÅkin Bakanlıktan yetki almıŠlaboratuarlarca yapılan analiz sonuçları ile ulusal atık taÅıma formlarını ve faturaları aylık olarak BakanlıÄa gönderirler.

             (7) Yakma ve beraber yakma tesisi, baca gazı ve atık su emisyon deÄerlerinin Bakanlık ve gerektiÄinde kamuoyu tarafından izlenmesini teminen gerekli sistemi kurar.

             Ölçüm koÅulları 

             MADDE 15 (1) Atık yakma ve beraber yakma tesislerinde hava kirleticilerine iliÅkin ölçümler Ek-3’e uygun olarak yürütülür:

             a) Sürekli ölçüm cihazı ile belirlenen azot oksitler (NOx),  karbon monoksit (CO), toplam toz, toplam organik karbon (TOK), hidroklorik asit (HCl), hidrojen florür (HF), kükürt dioksit (SO2) maddelerine iliÅkin Ek-5 te belirlenen emisyon limit deÄerleri saÄlanır.

             b) Ä°Åletme kirlilik parametrelerinin sürekli ölçümlerinde, Bakanlıkça yetkilendirilmiÅ kuruluÅun deneme yakması aÅamasında belirlediÄi yakma odasının içinde, baÅka bir örnek noktadaki sıcaklık, oksijen konsantrasyonu, basınç, baca gazı sıcaklıÄı ve su buharı içeriÄine göre yapılır.

             c) Sürekli ölçümlerin kontrol ve teyidi amacıyla, NOx, CO, toplam toz, TOK, HCl, HF, SO2’nin ölçümü yılda en az dört kez, ayrıca aÄır metallerin, poliaromatik hidrokarbonların, dioksinlerin ve furanların ölçümü yılda en az iki kez; dioksinlerin ve furanların ölçümü tesisin ilk iÅletmeye alınmasından itibaren 12 ay boyunca en az her üç ayda bir olmak üzere yapılır.

             ç) Farklı özelliklerdeki atıkların bertarafının yapılacaÄı yakma tesisleri için deneme yakmasında, yüksek klor ve kül bileÅeni, en düÅük yanma ısısı gibi optimum koÅullar esas alınarak ölçümlerin yapılması zorunludur.

             d) HC1 için emisyon limit deÄerlerin aÅılmadıÄını belgeleyen gaz arıtım üniteleri kullanılmıŠise, HF’nin sürekli ölçümüne muafiyet tanınabilir. Bu durumda, HF emisyonu (c) bendinde öngörülen periyodik ölçümlere tabi olur.

             e) Örneklenen baca gazı emisyonlarının analizinden önce kurutuluyorsa, su buharı içeriÄinin sürekli ölçümü gerekli olmaz.

             f) Yakma veya beraber yakma tesisinde, iÅletici HCl, HF ve (SO2) maddelerinin emisyonlarının belirtilen emisyon limit deÄerlerinden hiçbir Åart altında daha yüksek olmayacaÄını kanıtlaması halinde, Bakanlıkça, sürekli ölçüm yerine (c) bendinde belirtilen Åekilde periyodik ölçümlere müsaade edilir.

             g) AÄır metal konsantrasyonlarının periyodik ölçümleri her yıl iki kez yapılmak zorundadır. Ancak yakmadan veya beraber yakmadan kaynaklanan emisyonların sırasıyla Ek-2 veya Ek-5’te belirlenen emisyon limit deÄerlerinin %50 altında olması halinde, bu sürenin iki yılda bir kez yapılması ve dioksinler ile furanlar için ise her yıl iki kere yapılan emisyon ölçümlerinin yılda bir kere yapılması yeterlidir.

             Ä) Yakma veya beraber yakmada, belirli özellikler gösteren ve geri dönüÅtürülemeyen tehlikeli olmayan atıÄın ayrıÅtırılması, yanabilir kısımlardan meydana geliyor ise; bu atıkların beraber yakılması, Atık Yönetimi Genel Esaslarına Ä°liÅkin YönetmeliÄin 8 inci maddesinde belirlenen ilgili atık yönetim planları ile uyum içinde olması zorunludur.

             h) Ä°Åletmenin aÄır metal, dioksin ve furan emisyonlarının bütün koÅullarda Ek-2 ve Ek-5’te belirlenen emisyon limit deÄerlerinin altında olduÄu kanıtlanırsa Bakanlıkça bu emisyonlara müsaade edilir.

             (2) Emisyon limit deÄerlerine uygunluk gösterdiÄinin tasdik edilmesi için yapılan ölçümlerin sonuçları, aÅaÄıdaki koÅullarda ve oksijen için, Ek-6’da deÄinilen formüle göre standart hale getirilir:

             a) Yakma tesislerinin, baca gazı sıcaklıÄı 273 oK, basınç 101,3 kPa, % 11 oksijen kuru bazda,

             b) Atık YaÄların Kontrolü YönetmeliÄinde tanımlanan, atık yaÄın yakılmasından kaynaklanan baca gazında, sıcaklık 273 oK, basınç 101,3 kPa, %3 oksijen kuru bazda,

             c) Beraber yakma durumunda, ölçüm sonuçları, Ek-2’deki gibi hesaplanan toplam oksijen içeriÄinde.

             (3) Tehlikeli atık yakma veya beraber yakma tesisinde oluÅan kirletici emisyonların baca gazı arıtımı ile kontrol altına alındıÄı durumlarda, 11 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hükümler uygulanır. Oksijen içeriklerini standart hale getirme iÅlemi, sadece ilgili kirletici madde için, aynı sürede ölçülen oksijen içeriÄinin ilgili standart oksijen içeriÄini aÅması halinde yapılır.

             (4) Baca gazındaki emisyonlar ve kütlesel debi  tayini için yapılan ölçümler bütünü temsil edecek ve emisyon ölçüm sonuçlarının birbiri ile karÅılaÅtırılmasına olanak verecek Åekilde en az üç ardıÅık zamanda, dioksinler ve furanlar için numune alma ve ölçümler TS ISO 1948-1,2,3 te belirtilen yöntemle yapılır. Ayrıca, dioksinler ve furanlar da dahil olmak üzere tüm kirleticilerin örnekleme ve analiz iÅlemleri ile otomatik ölçüm sistemlerini kalibre etmek için kullanılan referans ölçme yöntemleri öncelikle CEN (Avrupa BirliÄi Standartları), bunun mümkün olmaması durumunda diÄer uluslararası kabul görmüÅ standartlar ya da ulusal standartlar doÄrultusunda yapılır.

             (5) Tesis, bu Yönetmelikte öngörülen emisyon limit deÄerlerini saÄladıÄı, izin verilen iÅletme koÅullarına uygun çalıÅtıÄının takip edilmesi amacıyla bütün ölçüm sonuçlarını kayıt altına alır ve BakanlıÄa ibraz eder. Bu maddenin uygulanması için aÅaÄıda belirtilen koÅulların saÄlanması zorunludur:

             a) Günlük ortalama deÄerlerin hiçbiri Ek-5’in (a) bendinde veya Ek-2’de belirtilen emisyon limit deÄerlerinden herhangi birini aÅmıyor ise,

             b) Yıl boyunca alınan günlük ortalama deÄerlerin % 97’si Ek-5’te belirlenen emisyon limit deÄerini aÅmıyor ise,

             c) Yarım saatlik ortalama emisyon deÄerlerinin hiçbiri Ek-5’in (b) bendinin sütün A’sında belirlenen emisyon limit deÄerlerinin herhangi birini aÅmıyor ise, veya yıl boyunca alınan yarım saatlik ortalama deÄerlerin % 97’si Ek-5’in (b) bendinin sütun B’sinde belirlenen emisyon limit deÄerlerinin herhangi birini aÅmıyor ise,

             ç) AÄır metaller ve dioksin ve furanlar için belirlenen örnekleme süresi boyunca ortalama deÄerlerin hiçbiri Ek-5’in (c) ve (d) bentleri veya Ek-2’de belirlenen emisyon limit deÄerlerini aÅmıyor ise,

             d) Ek-5’in (e) bendinin ikinci paragrafında veya Ek-2’de belirtilen Åartları saÄlıyor ise,

             endüstriyel tesislerden kaynaklanan hava kirliliÄi kaynaklı emisyon deÄerlerine uyulduÄu kabul edilir.

             (6) Yarım saatlik ve on dakikalık ortalama deÄerler, ölçülen deÄerlerden Ek-3’ün 3 üncü paragrafında belirtilen güvenlik aralıÄının deÄeri çıkarıldıktan sonra, etkin iÅletme zamanı içerisinde saptanır. Ancak tesiste hiçbir atık yakılmıyor ise baÅlama ve kapatma safhaları hariçtir.

             (7) Geçerli bir günlük ortalama deÄer elde etmek amacıyla, sürekli ölçüm sisteminin arızası veya bakımı nedeniyle herhangi bir gün içinde, en fazla beÅ tane yarım saatlik ortalama deÄer sayılmaz. Sürekli ölçüm sisteminin arızası veya bakımı nedeniyle, bir yıl içinde en fazla on tam gün, günlük ortalama deÄeri olarak sayılmaz.

             (8) Örnekleme süresi boyunca ortalama deÄerler ve HF, HCl ve SO2’nin periyodik ölçülmesi durumunda alınan ortalama deÄerler, lisans koÅulları ve Ek-3’te belirtilen Åartlara uygun olarak belirlenir.

             (9) Atıksuların deÅarj edildiÄi son noktada;

             a) pH, sıcaklık ve debinin ölçümleri sürekli olarak,

             b) Toplam askıdaki katı maddelerin yerinde örnekleme ile yapılan ölçümleri günlük olarak,

             c) Ek-4’te aÄır metallere baÄlantılı olarak, bu YönetmeliÄin 9 uncu maddesinde belirtilen kirletici maddelerin 24 saatlik debi orantılı temsili örneklemesinin, ölçümleri en az ayda bir,

             ç) Dioksinlerin ve furanların ölçümleri en az her altı ayda bir, ancak iÅletmenin ilk 12 ayı için en az her üç ayda bir

             yapılır.

             (10) Arıtılan atıksu içindeki kirletici maddelerin kütlelerinin izlenmesi, ölçümlerin sıklıÄı ile birlikte, lisans koÅullarında yer alır. Ancak;

             a) Toplam askıdaki katı maddelerin ölçülen deÄerlerin %95’i ve %100’ü, Ek-4’te belirtilmiÅ olan ilgili emisyon limit deÄerlerini aÅmıyor ise,

             b) Ek-4’te belirtilen emisyon limit deÄerleri, yılda ölçülen aÄır metaller içinden en fazla bir tanesi için veya yirmi taneden fazla örnek temin ediliyorsa, temin edilen bu örneklerden  %5’inden fazlası, E-4’te belirtilen emisyon limit deÄerlerini aÅmıyor ise,

             c) Dioksinler ve furanlar için, yılda iki kere yapılan ölçümler Ek-4’te belirtilen emisyon limit deÄerlerini aÅmıyor ise,

             Bakanlıkça, su için emisyon limit deÄerlerine uyulduÄu kabul edilir.

             (11) Alınan ölçümler, bu Yönetmelik hükümleri gereÄince uyulması gereken hava ve su için belirtilen emisyon limit deÄerlerinin aÅıldıÄını gösterirse, Bakanlık hemen haberdar edilir.

             (12) Tesiste, bu Yönetmelik hükümleri gereÄince yapılacak tüm ölçümler akredite edilmiÅ veya Bakanlıkça yetki verilmiÅ laboratuarlara sahip olan özel veya kamu kurum ve kuruluÅları tarafından yapılır. Bakanlık daha sık aralıklarla ölçüm/analiz talebinde bulunabilir. Analiz bedeli tesis sahibi tarafından karÅılanır.

             OlaÄandıÅı iÅletme koÅulları 

             MADDE 16 (1) Bakanlık, teknik olarak engellenemeyen arıtma veya ölçüm cihazlarında meydana gelen her türlü ara verme, bozulma veya arıza için müsaade edilen azami süreyi lisans belgesinde belirtir. Bakanlık, bu gibi durumlarda normal faaliyete tekrar baÅlanana kadar, iÅletme faaliyetlerini azaltma veya durdurma yetkisine sahiptir.

             (2) Emisyon limit deÄerlerin aÅılması halinde, yakma veya beraber yakma tesisi veya yakma hattı hiçbir Åart altında aralıksız dört saatten uzun süre atık yakmaya devam edemez. Bu tür durumlardaki toplam iÅletme süresi bir yıl boyunca altmıŠsaatten az olmak zorundadır. AltmıŠsaatlik süre, tek bir baca gazı temizleme cihazına baÄlı olan tesiste bulunan bütün hatlar için geçerlidir. Yakma tesisinin havaya verdiÄi emisyonlardaki toplam toz içeriÄi, hiçbir Åart altında, yarım saatlik ortalama olan 150 mg/m3 miktarını geçemez, CO ve TOK için hava emisyon limit deÄerleri aÅılamaz ve 11 inci maddede belirtilen diÄer bütün koÅullara uyulur.

             Bilgiye eriÅim ve kamu iÅtiraki

             MADDE 17 (1) Yakma ve beraber yakma tesislerine verilen lisans belgesi, lisans Åartları ve daha sonra yapılan güncelleÅtirmeler Bakanlık internet sayfasında kamu eriÅimine açılır.

ALTINCI BÖLÜM

ÇeÅitli ve Son Hükümler

             Yaptırımlar

             MADDE 18 (1) Bu YönetmeliÄe aykırı davranan iÅletmeler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanununun 15 inci, 20 nci ve 23 üncü maddeleri kapsamında idari  yaptırım uygulanır.

             Mevcut yakma ve beraber yakma tesisleri

             GEÇÄ°CÄ° MADDE 1 (1) Bu YönetmeliÄin yayımı tarihinde iÅletilmekte olan mevcut yakma ve beraber yakma tesisleri, geçerli olan mevcut lisans Åartlarına göre faaliyetlerini sürdürürler. Ancak;  söz konusu tesisler bu YönetmeliÄin eklerinde parametre bazlı verilen muafiyetler hariç olmak üzere en geç 31/12/2012 tarihine kadar Yönetmelikte belirtilen diÄer Åartları saÄlayacak Åekilde gerekli tedbirleri alır.

             Yürürlük

             MADDE 19 (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüÄe girer.

             Yürütme

             MADDE 20 (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ek-1

Dibenzo-p-dioksinler ve dibenzofuranlar için eÅdeÄerlik faktörleri

 

Dioksin ve furanların toplam konsantrasyonlarını (TE) saptamak için, aÅaÄıdaki dibenzo-p-dioksinlerin ve dibenzofuranların kütle konsantrasyonları toplanmadan önce aÅaÄıdaki eÅdeÄerlik faktörleri ile çarpılır:

                                                                                                      Toksisite eÅdeÄerlik faktörü

2,3,7,8                  — Tetraklorodibenzodioksin (TCDD)                                     1

1,2,3,7,8                               — Pentaklorodibenzodioksin (PeCDD)                                               0,5

1,2,3,4,7,8                          — Heksaklorodibenzodioksin (HxCDD)                                                0,1

1,2,3,6,7,8                          — Heksaklorodibenzodioksin (HxCDD)                                                0,1

1,2,3,7,8,9                          — Heksaklorodibenzodioksin (HxCDD)                                                0,1

1,2,3,4,6,7,8                       — Heptaklorodibenzodioksin (HpCDD)                                                0,01

— Oktaklorodibenzodioksin (OCDD)                                    0,001

2,3,7,8                  — Tetraklorodibenzofuran (TCDF)                                                         0,1

2,3,4,7,8                              — Pentaklorodibenzofuran (PeCDF)                                                     0,5

1,2,3,7,8                              — Pentaklorodibenzofuran (PeCDF)                                                    0,05

1,2,3,4,7,8                          — Heksaklorodibenzofuran (HxCDF)                                    0,1

1,2,3,6,7,8                          — Heksaklorodibenzofuran (HxCDF)                                    0,1

1,2,3,7,8,9                          — Heksaklorodibenzofuran (HxCDF)                                    0,1

2,3,4,6,7,8                          — Heksaklorodibenzofuran (HxCDF)                                    0,1

1,2,3,4,6,7,8                       — Heptaklorodibenzofuran (HpCDF)                                    0,01

1,2,3,4,7,8,9                       — Heptaklorodibenzofuran (HpCDF)                                    0,01

— Oktaklorodibenzofuran (OCDF)                                                        0,001

 

 

 

Ek-2

 

ATIKLARIN BERABER YAKILMASI Ä°ÇÄ°N HAVA EMÄ°SYON LÄ°MÄ°T DEÄERLERÄ°NÄ°N SAPTANMASI

 

Bu Ek’teki bir tabloda belirli bir toplam emisyon limiti ‘C’ belirlenmemiÅse, aÅaÄıdaki formül uygulanır.

AtıÄın beraber yakılmasından doÄan baca gazı emisyonundaki her ilgili kirletici madde ve karbon monoksitin limit deÄeri aÅaÄıdaki gibi hesaplanır:

 

Vatık × Catık + ViÅlem × CiÅlem     =  C  mg/Nm3

Vatık + ViÅlem1

 

Vatık:       Sadece izinde belirtilen en düÅük kalorifik deÄere sahip atık kullanılarak saptanan ve bu Yönetmelikte verilen koÅullarda standart hale getirilen ve atıÄın yakılmasından kaynaklanan atıkgazın hacmi.

Åayet tehlikeli atıÄın yakılması sonucunda yayılan ısı, tesiste yayılan toplam ısının %10’undan daha azına tekabül ediyor ise,  Vatık, toplam yayılan ısı sabit kalmak kaydıyla, yakılacak olsa yayacaÄı ısı %10’a eÅit olacak (teorik) bir miktar atıktan hesap edilmelidir.

Catık:       Ä°lgili kirletici maddelere ve karbon monoksite iliÅkin olarak Ek V’teki yakma tesisleri için belirlenen emisyon limit deÄerleri.

ViÅlem:     Tesiste müsaade edilmiÅ ve normalde kullanılan yakıtların (atıklar hariç) yanmasından ve tesisin uyguladıÄı iÅlemden kaynaklanan ve Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinde belirtilen Åekilde emisyonu standart hale getirilmiÅ oksijen içeriÄine dayanarak saptanan baca gazı hacmi.

CiÅlem:     Belirli endüstriyel sektörler için bu ekin tablolarında belirtildiÄi Åekilde emisyon limit deÄerleri ve tabloda bu deÄerlerin mevcut olmaması halinde, normalde müsaade edilen yakıtları (atıklar hariç) yakarken Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄine  uygunluk gösteren tesislerden çıkan baca gazındaki ilgili kirletici maddelerin ve karbon monoksitin emisyon limit deÄerleri.

C:            Belirli endüstriyel sektörler ve kirletici maddeler için bu ekin tablolarında belirtildiÄi Åekilde toplam emisyon limit deÄerleri ve oksijen içeriÄi veya  bu deÄerlerin mevcut olmaması halinde, bu YönetmeliÄin  eklerinde belirtilen emisyon limit deÄerlerinin yerine kullanılacak olan CO ve ilgili kirletici maddeler için toplam emisyon limit deÄerleri. Oksijen içeriÄinin yerine, standart hale getirmek amacıyla kullanılacak toplam oksijen içeriÄi, kısmi hacimleri de göz önünde tutarak yukarıdaki içeriÄe dayanarak hesaplanır.

 

Atıkları beraber yakan çimento fabrikaları için özel hükümler

(1) Sürekli ölçüm cihazı ile belirlenen günlük ortalama deÄerlerin örnekleme süreleri ve diÄer ölçüm Åartları bu YönetmeliÄin 7 nci maddesinde belirtilmiÅtir. Dioksinler ve furanlar bütün deÄerleri mg/Nm3 olarak belirtilir ve  yarım saatlik ortalama deÄerler ise sadece günlük ortalama deÄerlerin hesaplanması için kullanılır.

 

Emisyon limit deÄerlerine uygunluk göstermesi gereken ölçüm sonuçları, aÅaÄıdaki koÅullarda standart hale getirilir: Sıcaklık 273 oK, basınç 101,3 kPa, %10 oksijen, kuru bazdaki toplam emisyon limit deÄerleri aÅaÄıdaki tablodaki deÄerleri saÄlamalıdır.

Kirletici Madde

C mg/m3

Toplam toz

30

HCI

10

HF

1

Mevcut tesisler için NOx

Yeni tesisler için NOx

800

      500 (1)

 

Kirletici Madde

C

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V

0,5

Dioksinler ve Furanlar

0,1

(1)   NOx emisyon limit deÄerlerinin uygulanması için, faaliyette olan ve emisyon izni bulunan çimento fırınları, yeni tesisler olarak kabul edilmez. 

Deneme yakmasında, NOx için toplam emisyon limit deÄeri 1200 mg/m3’ten fazla olmadıÄı belgelendiÄi takdirde,  31 Aralık 2014 tarihine kadar, mevcut ıslak iÅlemli çimento fırınlarına veya saatte üç tondan az atık yakan çimento fırınlarına, NOx için muafiyet tanınır. Deneme yakmasında toplam toz emisyon limit deÄerinin 50 mg/m3’ten fazla olmayacaÄı belgelendiÄi takdirde, saatte üç tondan az atık yakan çimento fırınlarına, toz için 31 Aralık 2014 tarihine kadar muafiyet tanınır.

(2) SO2 ve TOK için toplam emisyon limit deÄerleri

Kirletici MADDE

C

SO2

50

TOK

10

SO2 ve TOK’nin emisyon deÄerinin atıkların yakılmasından deÄil, kullanılan yakıttan kaynaklandıÄının ispat edilmesi durumunda sınır deÄer yakıt kullanımından kaynaklanan emisyon deÄeri Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄi olarak alınır.

(3) CO için emisyon limit deÄeri

CO için emisyon limit deÄeri Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinde verilen limit deÄerdir.

2. Atıkları beraber yakan yakma tesisleri için özel hükümler

2.1. Günlük ortalama deÄerler

Sadece günlük ortalama deÄerlerin hesaplanması amacıyla, yarım saatlik ortalama deÄerler gereklidir.

CiÅlem:

Katı yakıtlar için CiÅlem mg/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir (O2 içeriÄi %6):

 

Kirletici MADDEler

< 50 MWth

50 – 100 MWth

100 ila 300 MWth

> 300 MWth

SO2

genel durum

 

 

yerli yakıtlar

 

 

 

850

 

 

 

veya desülfürizasyon oranı

> %90

 

 

850 ila 200

(100 ila 300 MWth arasında lineer azalma)

 

veya desülfürizasyon oranı

> %92

 

 

200

 

 

 

veya desülfürizasyon oranı

> %95

 

NOx

 

400

300

200

Toz

50

50

30

30

 

31 Aralık 2014 tarihine kadar, Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄine uymak Åartıyla, NOx emisyon limit deÄeri, sadece tehlikeli atık yakan beraber yakma tesislerine uygulanmaz.

Deneme yakmasında, CiÅlem deÄerinin NOx için 350 mg/Nm3’ten fazla ve SO2 için 850 ila 400 mg/Nm3’ten (100 ila 300 MWth arasında lineer azalma) fazla olmayacaÄı belgelendiÄi takdirde, kapasitesi 100 ile 300 MWth arasında bulunan, akıÅkan yatak teknolojisi kullanan ve katı yakıt yakan mevcut beraber yakma tesislerine,  31 Aralık 2014 tarihine kadar NOx ve SOemisyonları için muafiyet tanınır.

(3) Biyokütle için CiÅlem mg/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir (O2 içeriÄi %6):

‘Biyokütle’: tarım veya ormancılık kaynaklı sebze atıklarının tamamından veya bir kısmından meydana gelen ve içindeki enerji içeriÄini yeniden kazanmak amacı ile kullanılabilecek ürünler anlamına gelir. Bu kapsamda aÅaÄıdaki tabloda verilen kirleticiler belirtilen sınır deÄerleri aÅamaz.

 

Kirletici Maddeler

< 50 MWth

50 – 100 MWth

100 ila 300 MWth

> 300 MWth

SO2

 

 

 

200

 

200

200

NOx

 

350

300

300

Toz

50

50

30

30

 

Deneme yakmasında, CiÅlem deÄerinin 350 mg/Nm3’ten fazla olmadıÄı belgelendiÄi takdirde, 100 ile 300 MW th arasında bulunan, akıÅkan yatak teknolojisi kullanan ve biyokütle yakan mevcut beraber yakma tesislerine, NOx emisyonu için 31 Aralık 2014 tarihine kadar muafiyet tanınır.

(4) Sıvı yakıtlar için CiÅlem mg/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir (O2 içeriÄi %3):

Kirletici Maddeler

< 50 MWth

50 – 100 MWth

100 ila 300 MWth

> 300 MWth

SO2

 

 

 

850

 

 

 

 

850 ila 200

(100 ila 300 MWth arasında lineer azalma)

 

 

200

 

 

 

NOx

 

400

300

200

Toz

50

50

30

30

(4).1 C — toplam emisyon limit deÄerleri

C, mg/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir (O2 içeriÄi %6). Asgari 30 dakika ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca bütün ortalama deÄerler:

Kirletici Madde

C

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V

0,5

 

C, ng/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir (O2 içeriÄi %6). Asgari 6 saat ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca ölçülen bütün ortalama deÄerler:

Kirletici Madde

C

Dioksinler ve Furanlar

0,1

 

5. Atıkları beraber yakan ve 2 nci paragrafı kapsamayan endüstriyel sektörler için özel hükümler

5.1. C — toplam emisyon deÄerleri:

C, ng/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir. Asgari 6 saat ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca ölçülen bütün ortalama deÄerler:

Kirletici Madde

C

Dioksinler ve Furanlar

0,1

 

C, mg/Nm3 olarak ifade edilmiÅtir. Asgari 30 dakika ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca bütün ortalama deÄerler:

Kirletici Madde

C

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

 

 

Ek-3

 

Ölçüm teknikleri

 

1.    Hava ve suyu kirleten maddelerin konsantrasyonlarının saptanması için yapılan ölçümler, temsil edici nitelikte olmalıdır.

2.    Dioksinler ve furanlar da dahil olmak üzere bütün kirletici maddelerin örneklemesi ve analizi ile otomatikleÅmiÅ ölçüm sistemlerini ayarlamak için kullanılan referans ölçüm yöntemleri, CEN-standartları tarafından belirtildiÄi Åekilde yürütülür. Åayet CEN standartları mevcut deÄil ise, eÅdeÄer bilimsel kalitede verilerin saÄlanmasını temin edecek ISO,EPA,DIN ve benzeri ulusal veya uluslararası standartlar da kullanılabilir.

3.    Günlük emisyon limit deÄeri seviyesinde ölçülen, tek bir sonucun %95 güvenirlik aralıÄının deÄerleri, emisyon limit deÄerlerinin aÅaÄıdaki yüzdelerini aÅmamalıdır:

 

Karbon monoksit:                                                                  % 10

Kükürt dioksit:                                                                         % 20

Azot dioksit:                                                                             % 20

Toplam toz:                                                                              % 30

Toplam organik karbon:                                                      % 30

Hidrojen klorür:                                                                      % 40

Hidrojen florür:                                                                       % 40.

 

 

 

 

 

 

 

 


Ek-4

 

Baca gazı emisyonlarının temizlenmesinden gelen atıksuların deÅarjı için emisyon limit deÄerleri

 

Kirletici maddeler

Filtre edilmemiÅ örnekler için kütle konsantrasyonları Åeklinde ifade edilen emisyon limit deÄerleri

1. Toplam askıdaki katı maddeler

% 95

30 mg/l

% 100

45 mg/l

2. Cıva ve bileÅikleri, cıva olarak belirtilir (Hg)

0,03 mg/l

3. Kadmiyum ve bileÅikleri, kadmiyum olarak belirtilir (Cd)

0,05 mg/l

4. Talyum ve bileÅikleri, talyum olarak belirtilir (Tl)

0,05 mg/l

5. Arsenik ve bileÅikleri, arsenik olarak belirtilir (As)

0,15 mg/l

6. KurÅun ve bileÅikleri, kurÅun olarak belirtilir (Pb)

0,2 mg/l

7. Krom ve bileÅikleri, krom olarak belirtilir (Cr)

0,5 mg/l

8. Bakır ve bileÅikleri, bakır olarak belirtilir (Cu)

0,5 mg/l

9. Nikel ve bileÅikleri, nikel olarak belirtilir (Ni)

0,5 mg/l

10.Çinko ve bileÅikleri, çinko olarak belirtilir (Zn)

1,5 mg/l

11.Dioksinler ve furanlar, Ek -1 uyarınca deÄerlendirilen bireysel dioksinlerin ve furanların toplamı olarak tanımlanmıÅtır

0,3 ng/l

 

Deneme yakmasında, ölçülen deÄerlerin %80’inin 30 mg/l’yi geçmeyeceÄi ve hiçbirinin 45 mg/l’yi geçmeyeceÄi belgelenirse, mevcut yakma tesislerine, 31 Aralık 2014 tarihine kadar toplam askıdaki katı maddeler için muafiyet tanınır.

 

 

 

Ek-5

 

EMÄ°SYON LÄ°MÄ°T DEÄERLERÄ° 

(a) Günlük ortalama deÄerler

Toplam toz

10 mg/m3

Gaz ve buhar halindeki organik maddeler, toplam organik karbon olarak ifade edilir

10 mg/m3

Hidrojen klorür (HCI)

10 mg/m3

Hidrojen florür (HF)

1 mg/m3

Kükürt dioksit (SO2)

50 mg/m3

Azot monoksit (NO) ve azot dioksit (NO2), nominal kapasitesi saatte 6 tonu aÅan mevcut yakma tesisleri veya yeni yakma tesisleri için azot dioksit olarak ifade edilir

       200 mg/m3 (*)

Azot monoksit (NO) ve azot dioksit (NO2), nominal kapasitesi saatte 6 ton veya daha az olan mevcut yakma tesisleri için azot dioksit olarak ifade edilir

    400 mg/m3 (*)

 

(b) Yarım saatlik ortalama deÄerler

 

A (%100)

B (% 97)

Toplam toz

30 mg/m3

10 mg/m3

Gaz ve buhar halindeki organik maddeler, toplam organik karbon olarak ifade edilir

20 mg/m3

10 mg/m3

Hidrojen klorür (HCI)

60 mg/m3

10 mg/m3

Hidrojen florür (HF)

4 mg/m3

2 mg/m3

Kükürt dioksit (SO2)

200 mg/m3

50 mg/m3

Azot monoksit (NO) ve azot dioksit (NO2), nominal kapasitesi saatte 6 tonu aÅan mevcut yakma tesisleri için veya yeni yakma tesisleri için azot dioksit olarak ifade edilir

400 mg/m3(*)

200 mg/m3 (*)

 

 

 

 (c) Asgari 30 dakika ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca bütün ortalama deÄerler

Kadmiyum ve bileÅikleri, kadmiyum olarak belirtilir (Cd)

toplam 0,05 mg/ m3

toplam 0,1 mg/ m3 (*)

Talyum ve bileÅikleri, talyum olarak belirtilir (Tl)

Cıva ve bileÅikleri, cıva olarak belirtilir (Hg)

0,05 mg/ m3

0,1 mg/ m3 (*)

Antimon ve bileÅikleri, antimon olarak belirtilir (Sb)

toplam 0,5 mg/ m3

toplam 0,5 mg/ m3

Arsenik ve bileÅikleri, arsenik olarak belirtilir (As)

KurÅun ve bileÅikleri, kurÅun olarak belirtilir (Pb)

Krom ve bileÅikleri, krom olarak belirtilir (Cr)

Kobalt ve bileÅikleri, kobalt olarak belirtilir (Co)     

Bakır ve bileÅikleri, bakır olarak belirtilir (Cu)

Mangan ve bileÅikleri, mangan olarak belirtilir (Mn)

Nikel ve bileÅikleri, nikel olarak belirtilir (Ni)

Vanadyum ve bileÅikleri, vanadyum olarak belirtilir (V)

Bu ortalama deÄerler aynı zamanda ilgili aÄır metal emisyonlarının gaz ve buhar hallerini ve bileÅiklerini de kapsar.

 

(ç) Ortalama deÄerler, asgari 6 saatlik ve azami 8 saatlik bir örnekleme süresi boyunca ölçülür. Emisyon limit deÄeri, dioksinlerin ve furanların Ek-1 uyarınca toksisite eÅdeÄerlik kavramı kullanılarak hesaplanan toplam yoÄunluÄuna iliÅkindir.

Dioksinler ve Furanlar

0,1 ng/ m3

 

 (d) Yanma gazlarında karbon monoksit (CO) konsantrasyonları için aÅaÄıdaki emisyon limit deÄerleri aÅılmamalıdır (devreye alma ve devreden çıkarma safhaları hariçtir): 

 

—   Günlük ortalama deÄer olarak saptanan 50 miligram/m3 yanma gazı;

—   Bütün ölçümlerin en az %95’i 10 dakikalık ortalama deÄerler olarak saptanan 150 miligram/m3 yanma gazı veya ölçümlerin hepsi herhangi bir 24 saatlik süreçte yarım saatlik ortalama deÄerler olarak saptanan 100 miligram/m3 yanma gazı ;

 

 

 

 

Ek-6

 

Standart oksijen konsantrasyonu yüzdesinde emisyon konsantrasyonunu hesaplamak için formül

 

ES                  =             21 – OS  ×  EM

21 – OM

ES                  =             standart oksijen konsantrasyonu yüzdesinde hesaplanan emisyon konsantrasyonu

EM                =             ölçülmüÅ olan emisyon konsantrasyonu

OS                =             standart oksijen konsantrasyonu

OM              =             ölçülmüÅ olan oksijen konsantrasyonu

 

 

 

 

 

Ek-7

 

BERABER YAKMA TESÄ°SLERÄ° Ä°ÇÄ°N DENEME YAKMASI PLAN FORMATI

......................TESÄ°SÄ° DENEME YAKMASI PLANI

 

A) GENEL TANITIM

Tesisin Adresi:

Tesis Yetkilisi:

(isim, ünvan, telefon ,fax, e-mail)

Deneme Yakmasından Sorumlu kiÅi:

(isim, ünvan, telefon ,fax, e-mail)

2) Tesisin Yüzölçümü

        a)Kapalı alan                                     :              ............................ m2

        b)Açık alan                                         :              ............................ m2

        c)Toplam                                            :              .............................m2

3) Tesisin Kapasitesi

        a) Kurulu Kapasite                     :   ............................ ton/yıl

        b) Fiili Kapasite            :   .............................ton/yıl

 

B) SEÇÄ°LEN TESÄ°S YERÄ° Ä°LE Ä°LGÄ°LÄ° DÖKÜMANLAR

Tesis bölgesi ve çevresine ait kadastral ve arazi kullanma haritaları, nazım imar planları,

Bölgeye ait yeraltı ve yerüstü su koruma bölgeleri, muhtemel taÅkın ve heyelan sahaları,

baÅvuru ekinde bulunmalıdır.

Kurulması istenen tesisin insan, hayvan, toprak, bitki, su, hava, iklim, bitki örtüsü ve kültür yapısına temel etkileri verilir.

C) TESÄ°SÄ°N TANIMI

Üretim akım Åeması ve teknolojisi, üretim prosesi ve baÄlı üniteler, deneme yakması yapılacak ünitedeki emisyon ölçüm cihazları ile ilgili açıklayıcı bilgiler verilir.

NOT: Atık kabulünden baÅlayarak, her bir ünitede uygulanacak iÅlemlerin, geri dönüÅüm prosesinin/yakma tesisinin ve arıtma tesislerinin ayrıntılı açıklaması, gerekli Åema, formül ve Åekiller

Ç) DENEME YAKMASI YAPILACAK ÜNÄ°TE

Adı:

Tipi ve Ebatları (çapı, uzunluÄu, soÄutma tipi):

Tonajı (ton farin/saat):

Yakıt Besleme Tonajı (ton yakıt/saat):

Gazın yanma odasında kalıŠsüresi (sn):

D) TESÄ°STE KULLANILACAK ATIKLAR

Atık türü (Örnek I. kategori atık yaÄ, lastik vb.):

Atık Menüsü :

Atık üreticisinden temin edilecek analiz raporu (herbir atık için):

Emisyon Ä°zin Belgesi, DeÅarj Ä°zin Belgesi

E) ATIK YAKMA ESASLARI

Besleme Miktarları:

Besleme Noktaları:

Besleme Noktası Özellikleri ve Teknikleri:

Besleme Bölgesi SıcaklıÄı:

(Ölçülemiyorsa hesaplama yoluyla teorik olarak verilir.)

 

F) DENEME YAKMASINDA YAPILACAK ÖLÇÜMLER

Ölçülecek Parametreler ve Limit DeÄerleri:

Ölçüm Metotları :

G) DENEME YAKMASI EYLEM PLANI

Planlanan Tarih ve Saat:

Ölçüm Yapacak KuruluÅ:

Planlanan Deneme Yakması Süresi:

Görevli KiÅiler:

Planı Hazırlayan

Adı-Soyadı:

Unvanı:

Tarih:

Ä°mza:

Mühür:

Not: Müracaat dosyasında bulunan tüm evraklar imzalı ve kaÅeli olacaktır.

 

 

 

 

Ek-8

 

YAKMA TESÄ°SLERÄ° Ä°ÇÄ°N DENEME YAKMA PLANI FORMATI

 

Ä°ÅLETÄ°CÄ° KURUM/SAHÄ°BÄ°:

ADRES                                  :

YETKÄ°LÄ° KÄ°ÅÄ°                        :

TEL                                        :

FAKS                                     :

E-Mail                                  :

 

TEHLÄ°KELÄ° ATIK YAKMA ve ENERJÄ° ÜRETÄ°M TESÄ°SÄ°NE AÄ°T BÄ°LGÄ°LER:

EÄer varsa ara depolama kapasitesi, beraber yakma veya sadece atık yakma tesisleri içindeki varsa buhar ve enerji üretme sistemi, atık gaz temizleme sistemi, kül ve cüruf toplama sistemi hakkında detaylı bilgiler verilir.

       Tehlikeli atık yakma kazanının özellikleri:

Yakma kapasitesi :                                   (ton /yıl)

Cüruf miktarı        :                                    (kg /saat)

Toplam ısıl deÄer  :                                  (j /  saat)    

Buhar üretimi        :                                  (ton/saat basınç ve sıcaklık derecesi yer alır.)

 

(Tehlikeli MADDE atık kompozisyonu kg/saat ve optimum koÅullarda atık besleme miktarı)

1-                   Ortalama ısıl deÄer  (j/saat)

2-                   Üretim parametreleri;

  • Sıcaklık
  • Isıl kapasite          (j/saat)
  • Atık kalıŠsüresi  (dakika)
  • Gaz kalıŠsüresi   (saniye)

3-            EÄer var ise son yakma odasının;

  • Sıcaklık               (Normal-maksimum deÄeri 0C)
  • Isıl kapasite         (j/saat  )
  • Atık kalıŠsüresi  (dakika)
  • Gaz kalıŠsüresi   (saniye)

4-            Yakma iÅlemi uygulamasında, yakma iÅlemi hangi sıcaklıÄa geldiÄinde tehlikeli atık beslemesine baÅlanıyor.

5-            Yakma sırasında kullanılan yakıt türü

6-            Sadece tehlikeli atık yakılıyorsa ilk yanmada ortaya çıkabilecek emisyonların nasıl kontrol altına alınacaÄı ve atık gaz temizleme sistemi hakkında detaylı bilgi

7-       Fiziksel ve kimyasal atıksu arıtma ünitesi

8-       Kül, cüruf ve toz iÅlemlerinin toplama ölçütleri

9-       Emisyon ölçüm cihazlarına iliÅkin bilgilere yer verilir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ek-9

 

29/4/2009 Tarihli ve 27214 Sayılı Resmi Gazete’de Yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik Hükümlerine Lisans BaÅvuru AÅamasında Ä°lave Edilecek DiÄer Bilgi ve Belgeler

 

1-  Deneme Yakması Planı,

2- Tesiste kullanılan yakıtların türleri, anma ısıl güç deÄerleri, yakıt analizleri (kükürt, azot, toplam halojenler, aÄır metaller, kül, nem, ve benzeri), yakıt besleme hızları (kg/saat); yıllık, aylık, günlük ve saatlik olarak tüketim miktarları,

3- Baca gazı arıtım tesislerinin teknik özellikleri, yüzde olarak arıtım verimi,

4- Baca gazı debisi, baca yüksekliÄi, baca gazı çıkıŠhızı, baca gazı sıcaklıÄı, baca çapı,

5- Atıkların tesis giriÅinde ve atık üreticisinden alınmadan önce kontrol ve kabul prosedürleri, bu amaçla kullanılan laboratuar cihazları,

6- Fabrikada lisanslı atık taÅıma araçları varsa, lisans belgelerinin ve sürücü eÄitim sertifikalarının birer kopyası,

7- Atık geçici depolama alanının kapasitesi, özellikleri, atık tank ve konteynırların iÅaretleme ve depolama kuralları, boÅ konteynırların bertaraf yöntemleri,

8- Atık hazırlama (menü) iÅlemleri,

9- Tesiste alınan acil durum tedbirleri hakkında bilgi, bu konuda görevlendirilen personelin isimleri, görevleri ve sorumlulukları, acil durum planı örneÄi,

10- Tesise kabul edilecek atıklara iliÅkin ilgili taraflarla yapılmıŠprotokoller/ sözleÅme metni.

 

**** Ancak lisanslı mevcut beraber yakma ve yakma tesisleri için ÇED olumlu belgesi, nihai ÇED raporu teknik yeterlilik raporu ve tesise iliÅkin mühendislik raporu istenmez.



1

Değerli Müşterilerimiz; online teklif formunu doldurarak fiyat teklif talebinde bulunabilir, isteklerinize en kısa zamanda ulaşabilirsiniz...  
 
Size özel ayrıcalıklarımızdan haberdar olmak için lütfen E-bültenimize üye olunuz 
Adı-Soyadı : 
E-Posta : 
 
 
Ekibimizde yer almak istiyorsanız lütfen özgeçmişinizi ekleyip bize gönderin...  
 
 
 
bft türkiyenice türkiyebodrum escort
 
Macun Mah. 195. Cad. No:3/1-2-3 Yenimahalle/ANKARA      Tel: +90 312 285 47 45       Fax: +90 312 285 47 16
www.careisg.com            info@careisg.com
ÇARE İSG İş Sağlığı Güvenliği ve Çevre Hizmetleri
Web Tasarım :  DNZ WEB DİZAYN