|
|
|
|
|
|
 

 
 MEVZUAT

» BÜYÜK YAKMA TESİSLERİ YÖNETMELİĞİ  

Resmi Gazete Tarihi: 08.06.2010 Resmi Gazete Sayısı: 27605

BÜYÜK YAKMA TESÄ°SLERÄ° YÖNETMELÄ°ÄÄ°

 

BÄ°RÄ°NCÄ° BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu YönetmeliÄin amacı, enerji üretim tesislerinin faaliyeti sonucu atmosfere yayılan is, duman, toz, gaz, buhar ve aerosol halindeki emisyonları kontrol altına almak; insanı ve çevresini hava alıcı ortamındaki kirlenmelerden doÄacak tehlikelerden korumak; hava kirlenmeleri sebebiyle çevrede ortaya çıkan umuma ve komÅuluk münasebetlerine önemli zararlar veren olumsuz etkileri gidermek ve bu etkilerin ortaya çıkmamasını saÄlamak için gerekli usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ısıl gücü 50 MW veya daha fazla olan, yalnızca enerji üretimi için inÅa edilen, katı, sıvı veya gaz yakıtların kullanıldıÄı yakma tesislerini kapsar.

(2) Bu Yönetmelik aÅaÄıdaki tesisler hakkında uygulanmaz.

a) Yakma ürünlerinin doÄrudan ısıtma, kurutma veya baÅka maddeler ve malzemelerin elden geçirilmesi için kullanıldıÄı tesisler, tav fırınları ve ısıl iÅlem fırınları,

b) Atık gazların yakılarak arıtılması için tasarlanan ancak baÄımsız yakma tesisleri olarak iÅletilmeyen tesisler gibi yakma sonrası tesisler,

c) Katalitik parçalayıcı katalizörlerinin rejenerasyonu için kullanılan tesisler,

ç) Kükürt üretim tesisleri,

d) Kimya sanayiinde kullanılan reaktörler,

e) Kok batarya fırını,

f) Yüksek fırın sobaları (Cowpers),

g) Bir araç, gemi veya uçaÄın tahriki için kullanılan herhangi bir teknik cihaz,

Ä) Kıyıdan açıkta platformlarda kullanılan gaz türbinleri,

h) Dizel, benzin veya gaz ile çalıÅtırılan içten yanmalı motor kullanılan tesisler,

ı) 4 üncü maddenin (c) bendinde tanımı yapılan biyokütle dıÅındaki atıkların yakılması için kullanılan tesisler.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 3, 8, 9, 11, ve 12 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıÅtır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Atık gazlar: Hacimsel debileri, su buharı düzeltmeleri yapıldıktan sonra standart sıcaklıkta (273 K) ve basınçta (101,3 kPa) Nm3/saat olarak tanımlanan katı, sıvı veya gaz emisyonlar ihtiva eden gaz halinde salımları,

b) Bacharach islilik derecesi: Bacharach Skalasında atık gaz içindeki partikül madde emisyonunun meydana getirdiÄi sayıyı,

c) Biyokütle: Tarım veya ormancılık ürünü olan ve tamamı veya bir kısmı içindeki enerjiyi geri kazanmak amacı ile yakıt olarak kullanılabilen bitkisel maddelerin tamamı veya bir kısmından oluÅan ürünleri, tarım ve ormancılıktan kaynaklanan bitkisel atıkları, ortaya çıkan ısı geri kazanılabiliyorsa gıda iÅleme sanayisinden kaynaklanan bitkisel atıÄı, üretim mahallinde birlikte yakılıyorsa ve ortaya çıkan enerji geri kazanılıyorsa kaÄıt hamuru üretimi ve kaÄıt hamurundan kaÄıt üretimi sırasında oluÅan lifli bitkisel atıkları, mantar atıÄını, ahÅap koruyucuları ve kaplamaları ile muamele neticesi halojenli organik bileÅikler veya aÄır metaller ihtiva eden ve özellikle inÅaat veya yıkım atıklarından kaynaklanan bu tür odun atıkları içeren odun atıkları hariç olmak üzere odunsu atıkları,

ç) CEN: Avrupa Standardizasyon Komitesini,

d) Çift veya çoklu yakıt yakan tesisler: Aynı anda veya deÄiÅimli olarak iki veya daha fazla yakıt ile ateÅlenebilen yakma tesislerini,

e) DoÄal gaz: Asal gazlar ve diÄer içeriÄi hacimsel olarak % 20’sinden fazla olmayan, doÄal yollardan oluÅan metan gazını,

f) Emisyon: Maddelerin yakma tesisinden havaya salınmasını,

g) Emisyon sınır deÄeri: Sıvı ve gaz yakıtlarda % 3, katı yakıtlarda % 6, gaz türbinlerinde % 15 oranında oksijen olduÄu varsayılarak, mg/Nm3 olarak ifade edilen, kütle bölü atık gazın hacmi olarak hesaplanan ve yakma tesisinden havaya verilen atık gazların içinde bir maddenin bulunmasına izin verilen konsantrasyonu,

Ä) Gaz türbini: Termik enerjiyi mekanik iÅe çeviren, çoÄunlukla bir kompresör, yakıtın okside edilerek çalıÅan sıvıyı ısıttıÄı termik bir cihaz ve bir türbinden oluÅan dönen makinelerin tümünü,

h) Hava kalitesi: Ä°nsan ve çevresi üzerine etki eden çevre havasında, hava kirliliÄinin göstergesi olan kirleticilerin artan miktarıyla azalan kalitelerini,

ı) ISO: Uluslararası Standardizasyon TeÅkilatını,

i) Ä°Åletmeci: Yakma tesisini iÅleten veya tesis hakkında karar vermeye yetkili gerçek veya tüzel kiÅiyi,

j) Kojenerasyon ve kombine çevrim: Enerjinin hem elektrik hem de ısı biçimlerinde aynı sistemden beraber üterilmesi veya tüm ısı makinalarının çevreye vermek zorunda oldukları atık ısıdan yararlanmayı,

k) Kükürt giderme oranı: Yakma tesisinde havaya salınmayan kükürt miktarının, yakma tesisine verilen ve kullanılan yakıtın içinde bulunan kükürt miktarına olan oranını,

l) Mevcut tesis: Bu YönetmeliÄin yayım tarihinden önce, faaliyet öncesi veya faaliyet sonrası için herhangi bir izin almıŠolan yakma tesislerini,

m) Verimlilik: h ile ifade edilen gaz türbininin ISO temel yük Åartlarında yüzde olarak belirtilen verimliliÄini,

n) Yakıt: Yakma tesisini ateÅlemeye yarayan katı, sıvı veya gaz halindeki yanıcı maddeleri,

o) Yakma ısıl gücü, ısıl güç, yakıt ısıl gücü, anma ısıl gücü: Bir yakma tesisinde birim zamanda yakılan yakıt miktarının yakıt alt ısıl deÄeriyle çarpılması sonucu bulunan KW, MW birimleri ile ifade edilen asıl güç deÄerini,

ö) Yakma tesisi:Yakıtları okside ederek oluÅan ısının kullanıldıÄı teknik cihazları,

p) Yeni tesis: Mevcut tesisler dıÅındaki herhangi yakma tesisini,

r) Yetkili merci: Çevre ve Orman BakanlıÄını,

ifade eder.

 

Ä°KÄ°NCÄ° BÖLÜM

Yeni Tesislerin Ä°Åletilmesi Ä°çin Gereklilikler

Katı yakıtlar için emisyon sınırları

MADDE 5 – (1) Katı yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 6 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-1’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Sıvı yakıtlar için emisyon sınırları

MADDE 6 – (1) Sıvı yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 3 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-2’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Gaz yakıtlar için emisyon sınırları

MADDE 7 – (1) Gaz yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 3 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-3’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Gaz türbinleri için emisyon sınırları

MADDE 8 – (1) Gaz türbinlerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 15 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-4’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

(2) Gaz türbinlerinde yalnızca gaz veya sıvı yakıtlar kullanılabilir. Sıvı yakıt kullanılması durumunda sadece hafif veya dizel yakıtlar kullanılabilir veya kükürtdioksit emisyonlarının azaltılması için eÅdeÄer önlemler alınır.

(3) Acil durumlar için kullanılan ve yılda 500 saatten daha az iÅletilen gaz türbinleri NOx ve CO sınır deÄerlerine uyum mecburiyetinden muaftırlar. Bu tip tesislerin iÅletmecisi her yılın 31 Ocak tarihine kadar bir önceki yıla ait aylık iÅletim saatlerini ve acil durumda tüketilen gaz miktarları ile acil durum sıklık bilgilerine (yıl/gün) iliÅkin kayıtları yetkili mercie sunmakla yükümlüdür.

Isı ve enerjinin ortak üretimi

MADDE 9 – (1) Yeni tesisler veya 15 inci madde kapsamına giren tesislerin iÅletmecileri, kojenerasyon veya kombine çevrim gibi bileÅik ısı ve güç üretiminin teknik ve ekonomik fizibilite sonuçlarına göre, pazar ve daÄıtım durumunu da göz önüne alarak yakma sistemlerinden kaynaklanan sera gazlarını azaltmak ve enerji verimliliÄini saÄlamak için araÅtırma geliÅtirme çalıÅmaları yapmakla ve yetkili merciin talebi üzerine bilgi vermekle yükümlüdür.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mevcut Tesislerin Ä°Åletilmesi Ä°çin Gereklilikler

Katı yakıtlar için emisyon sınırları

MADDE 10 – (1) Katı yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 6 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-5’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Sıvı Yakıtlar Ä°çin Emisyon Sınırları

MADDE 11 – (1) Sıvı yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 3 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-6’daki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Gaz yakıtlar için emisyon sınırları

MADDE 12 – (1) Gaz yakıtlı yakma tesislerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 3 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-7’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılamaz.

Gaz türbinleri için emisyon sınırları

MADDE 13 – (1) Gaz türbinlerinde mg/Nm3 olarak baca gazında % 15 hacimsel oksijen (O2) esas alınarak Ek-8’deki emisyon sınır deÄerleri aÅılmaz.

(2) Gaz türbinlerinde yalnızca gaz veya sıvı yakıtlar kullanılabilir. Sıvı yakıt kullanılması durumunda sadece hafif veya dizel yakıtlar kullanılabilir veya kükürtdioksit emisyonlarının azaltılması için eÅdeÄer önlemler alınır.

(3) Acil durumlar için kullanılan ve yılda 500 saatten daha az iÅletilen gaz türbinleri NOx ve CO sınır deÄerlerine uyum zorunluluÄundan muaftırlar. Bu tip tesislerin iÅletmecisi her yılın 31 Ocak tarihine kadar önceki yıla ait aylık iÅletim saatlerini ve acil durumda tüketilen gaz miktarları ile acil durum sıklık bilgilerine (yıl/gün) iliÅkin kayıtları yetkili mercie sunmakla yükümlüdür.

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Genel Gereklilikler

Çift veya çoklu yakıt yakan tesisler

MADDE 14 – (1) EÅ zamanlı olarak iki veya daha fazla yakıt kullanan tesisler için yetkili merci, emisyon sınır deÄerlerini sırasıyla aÅaÄıdaki Åekilde belirler.

a) Ä°kinci ve üçüncü bölümde belirtildiÄi üzere her bir yakıt ve yakma tesisinin yakıt ısıl gücüne göre ilgili kirletici madde için emisyon sınır deÄerleri alınır,

b) Yakıt-aÄırlıklı emisyon sınır deÄerleri belirlenir. Bu deÄer yakıtın (a) bendinde bulunan kendi emisyon sınır deÄerlerinin, her bir yakıtın saÄladıÄı ısıl güç ile çarpılarak ve sonra bu sonucun bütün yakıtlar tarafından saÄlanan toplam ısıl güç toplamına bölünmesi sonucu elde edilir.

c) Yakıt-aÄırlıklı sınır deÄerler toplanır.

(2) Ham petrol rafinerilerinin çoklu ateÅleme birimlerinde damıtma ve dönüÅüm atıklarının tek baÅına veya baÅka yakıtlarla kullanıldıÄı durumlarda, en yüksek emisyon sınır deÄerine sahip belirleyici yakıtın saÄladıÄı ısıl güç, bütün yakıtların saÄladıÄı toplam ısıl gücün en az % 50’si kadar ise, belirleyici yakıtın sınır deÄerleri esas alınır. Belirleyici yakıtın katkısının % 50’nin altında olduÄu durumlarda emisyon sınır deÄeri, tek tek yakıtların saÄladıkları ısıl güçlerin yakıtların tamamının saÄladıÄı toplam ısıl güce göre oransal olarak sırasıyla aÅaÄıdaki Åekilde belirlenir.

a) Ä°kinci ve üçüncü bölümde belirtildiÄi üzere her bir yakıt ve yakma tesisinin yakıt ısıl gücüne göre ilgili kirletici madde için emisyon sınır deÄerleri alınır,

b) Belirleyici yakıt olarak ikinci ve üçüncü bölüme göre emisyon sınır deÄeri en yüksek olan yakıt; eÄer iki yakıtın emisyon sınır deÄerleri aynı ise daha yüksek ısıl gücü olan yakıt kabul edilir. Emisyon sınır deÄeri ikinci ve üçüncü bölümde belirtildiÄi Åekilde hesaplanır. Bu deÄer ikinci ve üçüncü bölümde belirtilen yakıta ait emisyon sınır deÄeri iki ile çarpılarak ve bulunan emisyon deÄerinden en düÅük emisyon sınır deÄerine sahip yakıtın emisyon sınır deÄeri çıkartılarak bulunur.

c) Belirleyici yakıtın hesaplanan emisyon sınır deÄeri ısıl gücü ile çarpılarak, her bir yakıtın bireysel emisyon sınır deÄeri ile saÄladıÄı ısıl güç çarpılıp ikisinin çarpımı da tüm yakıtların saÄladıÄı toplam ısıl girdiye bölünerek, yakıt-aÄırlıklı emisyon sınır deÄerleri bulunur.

ç) Yakıt-aÄırlıklı emisyon sınır deÄerleri toplanır.

(3) Ä°kinci fıkraya alternatif olarak aÅaÄıda belirtilen ortalama kükürtdioksit emisyon sınır deÄerleri kullanılan yakıt kombinasyonuna baÄlı olmaksızın uygulanabilir.

a) Mevcut tesisler için: 1.000 mg/Nm3, rafineride bulunan bütün tesislerin ortalaması alınır,

b) Yeni tesisler için: 600 mg/Nm3, gaz türbinleri hariç rafineride bulunan bütün tesislerin ortalaması alınır.

(4) Ä°kinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen suretle hesaplanan deÄerler iÅletmeci tarafından yetkili mercie bildirilir. Yetkili merci uygulamada mevcut tesislerden kaynaklanan emisyonların artıÅına neden olmayacak Åekilde deÄerlendirme yaparak hangi yöntemin uygulanacaÄına karar verir.

(5) Ä°ki veya daha fazla yakıtı alternatif olarak kullanan çoklu ateÅleme birimlerine sahip tesislerde her yakıt için ikinci ve üçüncü bölümde belirtilen emisyon sınır deÄerleri uygulanır.

Tesislerin kapasitesilerinin artırılması veya deÄiÅtirilmesi

MADDE 15 – (1) Bir yakma tesisinin en az 50 MW geniÅletilmesi halinde, ikinci bölümde belirtilen emisyon sınır deÄerleri, tesisin tamamının ısıl kapasitesine göre belirlenir ve tesisin yeni bölümüne uygulanır. Geçici 3 üncü maddesinde tanımlanan durumlarda bu madde uygulanmayacaktır.

(2) Ä°Åletmecinin, yetkili merciin çevre ve insanlar üzerinde kayda deÄer olumsuz etkileri olabileceÄi görüÅünde olduÄu bir deÄiÅiklik planlaması durumunda, ikinci bölümde belirtilen emisyon sınır deÄerleri uygulanır.

Atık gazın bacadan atılması Åartları

MADDE 16 – (1) 30/6/1987 tarihinden sonra kurulan, iki veya daha fazla baÄımsız tesisin, teknik ve ekonomik faktörler de göz önüne alınarak yetkili merci tarafından atık gazlarını aynı bacadan atmosfere verebilecekleri uygun bulunması durumunda, bu tesis grubu tek bir birim olarak kabul edilir.

(2) Yakma tesislerinin atık gazları 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinin Ek-4’ünde belirtilen Åartlara uygun olarak bir baca yardımı ile kontrollü bir Åekilde bertaraf edilerek saÄlık ve çevreyi koruyacak Åekilde salınır ve bu Åartlar bu tesislerin izinlerinde belirtilir.

Baca gazı arıtma donanımının arızası veya devre dıÅı kalması

MADDE 17 – (1) Baca gazı arıtma donanımının arızası veya devre dıÅı kalması durumunda, 24 saat içinde normal çalıÅma Åartlarına dönüÅ saÄlanamazsa, iÅletmeci kapasiteyi düÅürür ya da iÅletmeyi durdurur ya da tesisi düÅük kirlilik yayan yakıtlar kullanarak iÅletir. Ä°Åletmeci her durumda yetkili mercii 48 saat içinde bilgilendirir. Hiç bir durumda 12 aylık bir süreç içinde arıtmasız çalıÅma süresi 120 saati geçemez.

(2) Yetkili merci enerji talebinin aciliyet göstermesi veya arızanın yaÅandıÄı tesisin yerine, kısıtlı bir süre faaliyet gösterecek olan bir baÅka tesisin, genel emisyonlarda bir artıÅa yol açacak olması hallerinde, birinci fıkrada belirtilen süreleri uzatabilir. Ancak süre uzatımları birbirini takip eden 72 saat veya bir takvim yılı içinde 240 saati geçemez.

 

BEÅÄ°NCÄ° BÖLÜM

Ölçüm ve Ä°zleme

Ölçüm yöntemleri

MADDE 18 – (1) Ä°Åletmeci her yakma tesisinin atık gazlarında SO2, NOx, CO, toz konsantrasyonlarını, emisyon sınır deÄerleri belirlenmiÅ parametreleri bacada sürekli ölçüm cihazı kullanarak ölçer.

(2) Birinci fıkrada belirtilen durumlara istisna olarak aÅaÄıdaki durumlarda sürekli ölçüm gerekmeyebilir.

a) Ä°Åletim ömrü 10.000 çalıÅma saatinden az olan yakma tesisleri için,

b) DoÄal gaz kullanılan kazanlarda SO2 ve toz, doÄalgaz kullanan gaz türbinlerinde ise SO2 ve toz için,

c) Baca gazı arıtma tesisinin bulunmadıÄı ancak bilinen kükürt muhteviyasına sahip sıvı yakıt kullanan gaz türbinleri veya kazanlarda SO2 için,

ç) Biyokütle kullanan kazanlar için, iÅletmecinin SO2 emisyonlarının belirtilen emisyon oranlarını hiçbir Åartta aÅamayacaÄını ispat ettiÄi durumlarda SO2 için,

d) Sürekli ölçümün gerekli olmadıÄı durumlarda, en geç altı ayda bir aralıklı ölçümler yapılır. Periyodik ölçümlerde birinci fıkra ve bu fıkrada belirtilen kirletici maddelerin miktarını belirlemek için yetkili merci tarafından uygun bulunan standartlar kullanılır.

(3) Birinci fıkraya uygun olarak yürütülen sürekli ölçümler, ilgili proses iÅletme parametrelerinden oksijen muhtevası, sıcaklık, basınç ve su buharını ihtiva eder. Egzoz gazı numuneleri emisyonlar ölçülmeden önce kurutulurlarsa su buharı içeriÄinin sürekli ölçümüne gerek yoktur.

(4) Ä°kinci ve üçüncü bölümde belirlenen kükürt azaltım oranlarına uymakla yükümlü tesisler için birinci fıkrada belirlenen SO2 emisyon ölçümlerine dair gereklilikler uygulanır. Ayrıca yakma tesislerinde kullanılan yakıtın kükürt miktarı izlenir.

(5) Yetkili mercie, tesiste kullanılan yakıtın tipinde ya da tesisin iÅletme Åartlarında önemli bir deÄiÅiklik olması halinde bu durum bildirilir. Bunun sonucunda yetkili merci birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen izleme yükümlülüklerinin yeterliliÄine veya uyarlama gerektirip gerektirmediÄine karar verir.

(6) Sürekli ölçüm sistemleri yılda en az bir kere referans metotlar ile yapılan paralel ölçümler yoluyla kontrole tabi tutulur.

(7) CEN standartları yürürlüÄe girdiÄi tarihten itibaren bir ile altıncı fıkralar arasında belirtilen bütün ölçümler, ilgili kirletici maddelerin örnekleme ve analizleri ve otomatik ölçüm sistemlerinin kalibrasyonuna yönelik referans ölçüm yöntemleri gibi, bu standarda uygun olarak yürütülür. Åayet CEN standartları hazır deÄilse, ISO standartları veya bunlara eÅdeÄer bilimsel kaliteye sahip veri saÄlayan ulusal veya uluslararası standartlar uygulanır.

(8) Her bir tek ölçüm sonucunun % 95 güven aralıÄı deÄerleri emisyon sınır deÄerlerinin aÅaÄıda belirtilen yüzdelerini aÅmaz.

 

Kükürtdioksit   

%  20

Azotoksitler

%  20

Toz

%  30

CO   

%  10

 

Geçerli kılınan saatlik ve günlük ortalama deÄerler, ölçülen geçerli saatlik ortalama deÄerlerden yukarıda belirtilen güven aralıÄı deÄerinin çıkarılması ile elde edilir. Bir gün içinde üç adetten fazla saatlik ortalama deÄerin sürekli ölçüm sistemindeki arıza veya bakım sebebi ile geçersiz olduÄu durumda o günün ölçümleri geçersiz kalır. Bir yıl içerisinde ondan fazla günün benzer Åartlardan dolayı geçersiz kalması durumunda yetkili merci iÅletmeciden sistemin güvenirliÄini artırması konusunda gerekli tedbirleri almasını talep eder.

(9) Ä°Åletmeci, her yılın 31 Mart gününe kadar bir önceki takvim yılına ait birinci fıkrada belirtilen parametrelerin ölçüm sonuçlarını da içerecek Åekilde sürekli, tekil ve diÄer tüm ölçüm çalıÅmaları hakkında yetkili mercie yazılı bildirimde bulunur. Ä°Åletmeci her yılın 31 Mart gününe kadar yetkili mercie altı, yedi ve sekizinci fıkralar uyarınca ölçüm teçhizatlarının kontrolleri ile ilgili olarak bildirimde bulunur.

(10) Ä°Åletmeci birinci ve ikinci fıkralar uyarınca düzenlenecek raporları, ölçümlerin standartlara uygunluÄuna ve ölçüm ekipmanlarının kontrollerine iliÅkin bilgi ve belgeleri en az 5 yıl süresince saklar.

Emisyonların deÄerlendirilmesi

MADDE 19 – (1) Bir takvim yılı içindeki iÅletim saatleri süresince aÅaÄıda belirtilen Åartların birlikte gerçekleÅmesi halinde emisyon sınır deÄerlerine uyulduÄu kabul edilir.

a) Geçerli günlük ortalamaların hiçbirinin ilgili deÄerleri aÅmaması.

b) Yıl boyunca bütün onaylanmıŠsaatlik ortalama deÄerlerin, ilgili deÄerlerin % 200 ünü aÅmaması.

c) Geçerli ortalama deÄerler 18 inci maddenin sekizinci fıkrasında belirtildiÄi Åekilde tespit edilir. 17 nci madde de belirtilen süreler ve baÅlatma ve sistem durdurma süreçleri göz önüne alınmaz.

(2) Sürekli olmayan ölçümler veya standartlara uygun, izlemeye yönelik diÄer ölçümlerin yapılmasının gerektiÄi durumlarda, ölçüm serilerinden her birinin sonuçları veya yetkili merci tarafından belirlenen esaslara göre tanımlanan diÄer izleme neticelerinin emisyon sınır deÄerlerini aÅmaması halinde emisyon sınır deÄerleri saÄlanmıŠsayılır.

(3) Kükürt giderme oranı, 18 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen sürekli ölçümlerin sonuçları ve aynı maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen kükürt muhtevası ölçümleri günlük ortalama deÄer olarak ilgili deÄeri aÅmaması durumunda saÄlanmıŠsayılır. Mezkur maddede belirtilen süreler ve baÅlatma ve sistem durdurma süreçleri göz önüne alınmaz.

Raporlama esasları

MADDE 20 – (1) Ä°Åletmeci her bir tesis için aÅaÄıdaki verileri BakanlıÄın belirleyeceÄi formata uygun olarak yetkili mercie rapor eder. Bu raporda,

a) SO2, NOx ve toplam partikül madde olarak toz için toplam yıllık emisyonlar,

b) Biyokütle, diÄer katı yakıtlar, sıvı yakıtlar, doÄalgaz ve diÄer gazlar olmak üzere beÅ yakıt kategorisine ayrılmıŠolarak alt ısıl deÄerden hesaplanmak suretiyle toplam yıllık enerji girdisi

bilgileri yer alır.

c) Bu rapor, 2011 yılının raporundan baÅlamak üzere, bir sonraki yılın 31 Mart tarihine kadar gönderilir.

(2) Yetkili merci raporları deÄerlendirerek raporların sonuçlarını ve rafineri emisyonlarını ayrıca gösteren yıllık özetlerini her üç yılın sonunda rapor haline getirir.

 

ALTINCI BÖLÜM

ÇeÅitli ve Son Hükümler

Ä°stisnalar

MADDE 21 – (1) Yetkili merci, düÅük kükürtlü yakıt kullanan bir tesisin, düÅük kükürtlü yakıt açıÄı oluÅması sebebiyle emisyon sınır deÄerlerine uyamaması durumunda, kükürtdioksit emisyon sınır deÄerlerine uyma zorunluluÄunu en fazla altı ay süresince askıya alabilir.

(2) Yetkili merci, gaz yakıt kullanan ancak gaz stoklarında meydana gelen ani bir sorun yüzünden baÅka yakıtlar kullanmak zorunda kalan ve emisyon deÄerlerine uyabilmek için bir atık gaz arıtma tesisine ihtiyaç duyan tesislere, enerji arzını korumak için önemli bir ihtiyaç olması durumu dıÅında 10 günü aÅmamak kaydı ile emisyon sınır deÄerlerine uyma zorunluluÄundan muafiyet tanıyabilir. Bu durumların ortaya çıkması halinde yetkili merci, iÅletmeciler tarafından 48 saat içinde her bir durum hakkında bilgilendirilir.

(3) Yetkili merci yazılı müracaatı üzerine, mevcut gaz türbinleri ve aÅaÄıda belirtilen maddelerin emisyonlarının sınırlandırılmaları konusunda bu Yönetmelik hükümlerinden muafiyet tanıyabilir.

a) Karbonmonoksit,

b) Bacharacha göre islilik derecesi.

(4) Bir defaya mahsus bir ölçüm ile aÅaÄıda yer alan, hidrojen florür (HF) ve hidrojen klorür (HCl) sınır deÄerlerini saÄladıÄını belgeleyen tesisler bu ölçümleri periyodik olarak yaptırmak zorunda deÄildir.

 

Hidrojenklorür (HCl)                                                                                

100 mg/Nm3

Hidrojenflorür (HF)                                                                                  

15 mg/Nm3

 

Kısıtlayıcı tedbirler

MADDE 22 – (1) Koruma bölgeleri;

a) Bir bölgedeki iÅletmelerden, ulaÅımdan ve ısınmadan kaynaklanan hava kirliliÄinin insan ve çevresi üzerindeki zararlı etkileri normal tedbirlerle ortadan kaldırılamıyorsa bu bölgeler yetkili merci tarafından koruma bölgesi olarak ilan edilebilir. Yetkili merci koruma bölgelerinde,

1) Hareketli ve sabit tesisleri çalıÅtırmamaya,

2) Sabit tesisleri kurdurmamaya,

3) Hareketli ve sabit tesisleri sadece belirli zamanlarda çalıÅtırmaya veya bunlardan yüksek iÅletme teknikleri talep ederek çalıÅtırmaya,

4) Tesislerde yakıt kullandırmamaya veya sınırlı olarak kullandırmaya

yetkilidir.

b) Yetkili merci, kritik meteorolojik Åartların mevcut olduÄu veya ihtimalinin tahmin edildiÄi, hava kirliliÄinin çok hızlı artıŠgösterdiÄi bölgelerde, insan ve çevresi üzerinde meydana gelecek zararların önlenmesine yönelik olarak,

1) Hareketli veya sabit tesisleri sadece belirli zamanlarda çalıÅtırmaya,

2) Önemli ölçülerde hava kirlenmelerine yol açabilen yakıtların tesislerde kullanılmasını yasaklamaya veya sadece kısıtlamaya

yetkilidir.

c) Hava kirliliÄinin çok hızlı artıŠgösterdiÄi durumlarda 6/6/2008 tarihli ve 26898 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hava Kalitesi DeÄerlendirme ve Yönetimi YönetmeliÄinde belirlenen uyarı kademeleri uygulanır.

ç) Hava kalitesi sınır deÄerleri aÅılarak, hava kirliliÄi Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄi Ek-2’de belirtilen deÄerlere ulaÅtıÄında, bölge özelliklerine göre alınacak tedbirler Valilik tarafından Bakanlık görüÅü alınarak yayımlanır.

d) Her kademe için alınacak tedbirler düzenlenirken meteorolojik veriler göz önüne alınır. Sis, enverziyon, durgun meteorolojik Åartlar ve izotermal durumlarda bir sonraki kademenin tedbirleri veya ilave tedbirler uygulanabilir. Nisbi nem miktarının % 90 ın üzerine çıkması halinde uyarı kademelerinin belirlenmesinde Hava Kalitesi DeÄerlendirme ve Yönetimi YönetmeliÄindeki kirlilik derecelerinin % 10 eksiÄi esas alınır.

Ä°zin süreci

MADDE 23 – (1) Ä°zin baÅvurusu ve izin prosedürü konularında 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanunca Alınması Gereken Ä°zin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

İdari Yaptırımlar

MADDE 24 – (1) Bu YönetmeliÄe aykırı hareket edenler hakkında Çevre Kanununun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırım uygulanır.

Yeni tesislere uygulanmayacak hükümler

MADDE 25 – (1) Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄinin Ek-3’ü ve Ek 5’inin A Bölümünün 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8 inci baÅlıkları, bu YönetmeliÄin yayım tarihi itibarıyla anma ısıl gücü 50 MW veya daha fazla olan katı, sıvı veya gaz yakıt kullanılan yakma tesislerinden yeni tesisler için uygulanmaz.

Tesislerde kapasite artıÅı veya deÄiÅiklik olmaması halinde uygulanacak hüküm

GEÇÄ°CÄ° MADDE 1 – (1) Tesisler 15 inci maddede belirtildiÄi Åekilde kapasitesi artırılmadıÄı ya da deÄiÅikliklere uÄramadıÄı sürece 26 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen sürelere kadar, Sanayi Kaynaklı Hava KirliliÄinin Kontrolü YönetmeliÄine tabidir.

Mevcut tesisler için geçiÅ süreci

GEÇÄ°CÄ° MADDE 2 – (1) Mevcut tesisler bakımından 18 inci, 19 uncu ve 20 nci madde hükümleri YönetmeliÄin yayım tarihinden itibaren bir yıl sonra uygulanır.

Mevcut tesisler için istisnai durumlar

GEÇÄ°CÄ° MADDE 3 – (1) 1/6/1987 tarihinden önce, faaliyet öncesi veya faaliyet sonrası için herhangi bir izin almıŠolan tesisler, tesis iÅletmecisi tarafından; bu YönetmeliÄin yayım tarihinden itibaren bir yıl içinde 31/7/2011 tarihinden 31/12/2019 tarihine kadar tesisin 20.000 saatten fazla çalıÅtırılmayacaÄının yazılı olarak taahhüt edilmek suretiyle yetkili mercie baÅvurulması ve her yıl 31 Ocak tarihine kadar yetkili mercie, tesisin kalan iÅletme ömrü için izin verilen, kullanılan ve kullanılmayan süreyi belirten kaydı sunması koÅulları ile 10, 11, 12 ve 13 üncü maddelerde belirtilmiÅ olan emisyon sınır deÄerlerine uymaktan muaftırlar.

Yürürlük

MADDE 26 – (1) Bu YönetmeliÄin;

a) 6 ncı maddesi ve 11 inci maddesinin kükürt dioksit emisyonu için sınır deÄerleri 1/1/2012 tarihinde,

b) 10 uncu maddesi ve 11 inci maddesinin kükürt dioksit emisyonu için sınır deÄerleri dıÅında kalan emisyonlar için sınır deÄerleri ile 12, 13 ve Geçici 3 üncü maddeleri yönetmeliÄin yayım tarihinden dokuz yıl sonra,

c) DiÄer maddeleri yayımı tarihinde

yürürlüÄe girer.

Yürütme

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

 

Sayfa 1

 

Ek-1

KATI YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

 

Yakıt türü

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3 )

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

 

CO

 

Katı yakıt

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW

50

850

400

150

Yakıt ısıl gücü≥100 MW

30

200

200

200

Petrol koku

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW

20

400

400

150

Yakıt ısıl gücü≥100 MW

20

200

200

200

Biyokütle

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW

 

200

400

 

100 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <300 MW

 

200

300

 

Yakıt ısıl gücü≥300 MW

 

200

200

 

 

 (1)   SO2 parametresi için yukarıda belirtilen deÄerlerin, kullanılan katı yakıttaki yüksek kükürt içeriÄi nedeniyle önlemler alınarak arıtma tesisi kurulmasına raÄmen saÄlanamadıÄı durumlarda aÅaÄıda belirtilen esaslar uygulanır.

a)     Isıl gücü 100 MW ila 300 MW arasında olan tesisler için 300 mg/Nm3 SO2 emisyon sınır deÄeri aÅılamaz veya en az % 92 oranında kükürt giderme saÄlanır.

b)     Isıl gücü 300 MW ve üzerinde olan tesisler için 400 mg/Nm3 SO2 emisyon sınır deÄeri  aÅılamaz ve en az % 95 oranında kükürt giderme saÄlanır.

(2)    Petrol koku yakıldıÄı durumlarda aÅaÄıda mg/Nm3 olarak ifade edilen emisyon sınır deÄerleri ayrıca uygulanır.

a)       Kadmiyum ve bileÅikleri, kadmiyum,

b)       Talyum ve bileÅikleri, talyum,

c)       Antimon ve bileÅikleri, antimon,

d)       Arsenik ve bileÅikleri, arsenik,

e)       KurÅun ve bileÅikleri, kurÅun,

f)        Krom ve bileÅikleri, krom,

g)       Kobalt ve bileÅikleri, kobalt,

h)       Bakır ve bileÅikleri, bakır,

i)        Manganez ve bileÅikleri, manganez,

j)        Nikel ve bileÅikleri, nikel,

k)       Vanadyum ve bileÅikleri, vanadyum,

l)        Kalay ve bileÅikleri, kalay

        olarak ifade edilir. Bu emisyonlar için toplam olarak 0,5 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılmaz.  

(3) Benzo(a)piren  için 0,001 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılmaz.

 

Sayfa 2

 

Ek-2

 

SIVI YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3 )

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW

50

850

 

400

80

100 MW≤ Yakıt ısıl gücü<300 MW

30

400-200

(lineer azalma)

200

Yakıt ısıl gücü≥300 MW

200

 

(1) Arsenik, kurÅun, kadminyum, krom, kobalt, nikel olarak ifade edilecek nikel ve bileÅikleri, vanadyum olarak ifade edilecek vanadyum ve bileÅikleri olan aÄır metaller için toplam olarak 1 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılamaz.

 

Sayfa 3

 

Ek-3

 

GAZ YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

Yakıt türü

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri ( mg/Nm3)

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

Genel Durum

DoÄal gaz, fuel gaz, LPG, vb.

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <300 MW

 

5

 

35

150

100

Yakıt ısıl gücü≥300 MW

100

Yüksek fırın gazı

 

10

200

200

Demir-çelik sanayinde ortaya çıkan ve baÅka yerlerde de kullanılabilecek olan gazlar

 

30

400*

 

 

 

200**

SıvılaÅtırılmıŠgaz

 

5

5

Kok fırınında oluÅan düÅük kalorili gazlar

 

30

400

Yüksek fırınlarda oluÅan düÅük kalorili gazlar

 

10

200

 

* Kok fırınında oluÅan düÅük kalorili gazlar

** Yüksek fırınlarda oluÅan düÅük kalorili gazlar

 

Sayfa 4

 

Ek-4

 

GAZ TÜBÄ°NLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

Yakıt türü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3)

SO2

NO2

(NO ve NO2)

 

 

CO

 

Ä°slilik (Bacharach)

 

Genel olarak gaz yakıtlar

11,7

 

 

 

 

 

120

100

 

 

SıvılaÅtırılmıŠgaz

1,7

Kok fırınında oluÅan düÅük kalorili gazlar

117

Yüksek fırınlarda oluÅan düÅük kalorili gazlar

67

DoÄal gaz

11,7

50

Gaz yakıtlar (doÄal gaz hariç)

 

120

Sıvı yakıtlar

 

120

2 (sürekli çalıÅma)

4 (baÅlama)

 

 (1)   NO2 için emisyon sınır deÄerleri, ISO Åartlarına göre (288,15 K sıcaklık, 101,3 kPa basınç ve % 60 baÄıl nem) % 70 in üzerindeki iÅletme yükü için geçerlidir.

        Ancak,

 

a)

Toplam verimi % 75 den fazla olan bileÅik ısı ve güç sistemlerinde kullanılan gaz tribünleri

75

b)

Kombine çevrim santrallerinde kullanılan ve yıllık ortalama toplam elektrik verimi % 55’den fazla olan gaz türbinleri

75

c)

Mekanik tahrik için gaz türbinleri

75

 

Yukarıdaki kategorilerden hiçbirine girmeyen ancak verimliliÄi % 35 den (ISO temel yük durumuna göre belirlenecek) fazla olan tek çevrim gaz türbinleri,

50*h /35

 

Sayfa 5

 

Ek-5

 

KATI YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

 

 

Yakıt türü

 

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3 )

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

Katı yakıt

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100MW

 

100 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

100

2000

 

 

600

200

2000-400 (lineer azalma)

Yakıt ısıl gücü≥ 500 MW

50

400

200

Petrol koku

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW

20

400

600

Yakıt ısıl gücü≥100 MW

200

 

1)     Toz parametresi için 1/6/1987 tarihinden önce ruhsat almıÅ, ısıl gücü 500 MW veya daha fazla olan ve  5800 kJ/kg dan (net kalorifik deÄer) az ısıl deÄere sahip, nem oranı aÄırlıkça % 45 in üzerinde, bileÅik nem ve kül miktarı aÄırlıkça % 60 ın üzerinde ve kalsiyumoksit oranı % 10 un üzerinde olan katı yakıtları yakan tesisler için 100 mg/Nm3 sınır deÄeri uygulanabilir.

2)     SO2 parametresi için yukarıda belirtilen emisyon sınır deÄerlerinin yakıtın karakteristik özellikleri sebebi ile saÄlanamadıÄı durumlarda 50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <100 MW olan tesislerde en azından % 60 oranında bir kükürt azaltımı, 100 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <300 MW olan tesislerde % 75 lik bir azaltım, 300 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW olan tesislerde % 90 lık bir azaltım ve Yakıt ısıl gücü 500 MW ve daha fazla olan tesislerde ise % 94 oranında bir kükürt azaltımı saÄlanacaktır; Yakıt ısıl gücü 500 MW ve daha fazla olan ve (1/1/2006) tarihinden önce baca gazı ve kükürt azaltma ekipmanları kurulumu sözleÅmesi devreye girmiÅ ve kurulum çalıÅması baÅlamıŠolan tesislerde en azından % 92 oranında bir kükürt azaltım oranı uygulanır.

3)     Yakıt ısıl güçleri 400 MW veya daha fazla olan ve yıl içinde 1.500 saatten daha fazla çalıÅmayan tesisler için (beÅ yıllık bir sürecin ortalaması alınarak belirlenir) 800 mg/Nm³ deÄerinde bir kükürtdioksit sınır deÄeri uygulanır.

4)     1/1/2016 dan itibaren bu tesislerden, çalıÅma süreleri yılda 1500 saati (5 yıllık ortalama veriler kullanarak belirlenir) geçmeyenler 450 mg/Nm³ azotoksit (NO2 olarak ölçülür) emisyon sınır deÄerine tabi olur.

5)     1/1/2018 tarihine kadar, 1/1/2005 tarihine kadar olan süre içinde 12 ay süresince uçucu madde içeriÄi %10 un altında olan katı yakıtla çalıÅmıŠve çalıÅmakta olan tesisler için azotoksit (NO2 olarak ölçülür) emisyon sınır deÄeri 1200 mg/Nm3 olur.      

6)     Petrol koku yakılması durumunda aÅaÄıdaki emisyon sınır deÄerleri de ayrıca uygulanır.

a)        Kadmiyum ve bileÅikleri, kadmiyum,

b)       Talyum ve bileÅikleri, talyum,

c)        Antimon ve bileÅikleri, antimon,

d)       Arsenik ve bileÅikleri, arsenik,

e)        KurÅun ve bileÅikleri, kurÅun,

f)        Krom ve bileÅikleri, krom,

g)        Kobalt ve bileÅikleri, kobalt,

h)       Bakır ve bileÅikleri, bakır,

i)         Manganez ve bileÅikleri, manganez,

j)         Nikel ve bileÅikleri, nikel,

k)       Vanadyum ve bileÅikleri, vanadyum,

l)         Kalay ve bileÅikleri, kalay,

        olarak ifade edilir.  Bu emisyonlar için toplam olarak 0,5 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılmaz.                                                                                          

7)     Benzo(a)piren için 0,001 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılmaz.

 

Sayfa 6

 

Ek-6

SIVI YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3 )

 

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <300 MW

50

1700

450

150

300 MW≤ Yakıt ısıl gücü<500 MW                                                              

1700-400

(lineer azalma)

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

400

400

 

(1)    Toz parametresi için kül oranı % 0,06 dan fazla olan sıvı yakıt yakan ve hesaplanan ısıl girdisi 500 MW dan az olan tesisler için 100 mg/Nm3 sınır deÄeri uygulanabilir.

(2)   Arsenik, kurÅun, kadminyum, krom, kobalt, nikel olarak ifade edilecek nikel ve bileÅikleri, vanadyum olarak ifade edilecek vanadyum ve bileÅikleri olan aÄır metaller için toplam olarak  2 mg/Nm3 emisyon sınır deÄeri aÅılmaz.

 

Sayfa 7

 

Ek-7

 

GAZ YAKITLI YAKMA TESÄ°SLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

Yakıt türü

Yakıt Isıl Gücü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3)

Toz

SO2

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

Genel Durum

DoÄal gaz, fuel gaz, LPG, vb.

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

5

35

300

100

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

200

Yüksek fırın gazı

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

10

800

300

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

200

Demir-çelik sanayinde ortaya çıkan ve baÅka yerlerde de kullanılabilecek olan gazlar

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

50

35

300

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

 

200

SıvılaÅtırılmıŠgaz

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

5

5

300

 

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

200

Rafineri kalıntılarının/rezidülerinin gazlaÅtırılmasından çıkan düÅük kalorili gazlar, kok fırını gazı veya yüksek fırın gazı

50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW

5

800

300

 

Yakıt ısıl gücü≥500 MW

200

 

Sayfa 8

 

Ek-8

 

GAZ TÜBÄ°NLERÄ°NDE EMÄ°SYON SINIR DEÄERLERÄ°

 

 

Yakıt türü

Emisyon Sınır DeÄerleri (mg/Nm3 )

NO2

(NO ve NO2)

CO

 

DoÄal gaz

75

100

Gaz yakıtlar (doÄal gaz hariç)

120

Sıvı yakıtlar

120

07/10/2004 ten önce faaliyete geçenler

300



1

Değerli Müşterilerimiz; online teklif formunu doldurarak fiyat teklif talebinde bulunabilir, isteklerinize en kısa zamanda ulaşabilirsiniz...  
 
Size özel ayrıcalıklarımızdan haberdar olmak için lütfen E-bültenimize üye olunuz 
Adı-Soyadı : 
E-Posta : 
 
 
Ekibimizde yer almak istiyorsanız lütfen özgeçmişinizi ekleyip bize gönderin...  
 
 
 
bft türkiyenice türkiyebodrum escort
 
Macun Mah. 195. Cad. No:3/1-2-3 Yenimahalle/ANKARA      Tel: +90 312 285 47 45       Fax: +90 312 285 47 16
www.careisg.com            info@careisg.com
ÇARE İSG İş Sağlığı Güvenliği ve Çevre Hizmetleri
Web Tasarım :  DNZ WEB DİZAYN